Verslag van de reis naar Batang Pinangga

Inmiddels zijn de Youth Ambassadors alweer anderhalve week terug op Nederlandse bodem. Nog elke dag denken zij terug aan alle kinderen van Batang Pinangga en de bijzondere momenten die zij met de groep hebben gedeeld. Hoewel het haast onmogelijk is om hun ervaringen op papier te zetten, zullen de Youth Ambassadors hun best doen hun mooiste momenten met jullie te delen. Zo krijgen jullie een inkijkje in hoe bijzonder hun 3 weken in de Filippijnen zijn geweest!

Puck heeft een stukje geschreven over Batang Kalye, de straatkinderendag. Op deze dag hebben de ambassadeurs een groep straatkinderen in het zonnetje gezet en een ongelooflijk mooie dag bezorgd:

“Op 10 augustus hadden we Batang Kalye. Op deze dag gingen we 40 kindjes ophalen, sommigen van de vuilnisbelt in Danao en andere uit het dorp. De helft van de YA's ging de kinderen ophalen en de andere helft, waaronder ik, ging de kindjes aan het eind van de dag wegbrengen.

Steeds nam je een kindje mee aan de hand en doorliep je het parcour. Het parcour was als volgt: haren knippen, luizen shampoo, douchen, nieuwe slippers uitkiezen, nagels knippen, babypoeder/olie op doen, vitaminedrankje en dan waren ze weer helemaal schoon. De kindjes begonnen vaak verlegen maar na het hele parcour straalden ze en je zag hoe blij ze waren. Ik ging eerst met een meisje, Precious Ann. Zij was heel stil, maar uiteindelijk na het hele parcour zorgvuldig afgelopen te hebben, klaarde ze helemaal op. Dat gaf zo'n mooi gevoel dat je het kindje echt iets hebt kunnen geven. Daarna ging ik met een ander jongetje, Gerard, en daarna nog met Steve. De broer van Steve was er ook en het was zo lief om te zien hoe ze alles samen deden. Ik vond het heel leuk om de kindjes echt te verzorgen en het resultaat vond ik te gek. Zo verschrikkelijk dat die kindjes nooit hygiëne hebben en als je ze verzorgt zie je wat voor mooi kindje eronder schuilt.

Daarna was het tijd voor de lunch.  Ik ging aan een tafel zitten en ik bouwde steeds meer een band op met ate Kristel. Ook zat ik heerlijk met andere kindjes te spelen. Kristel zat steeds tegen me te praten in het Cebuaans, maar ik verstond er natuurlijk niks van dus ik knikte maar en lachte. Na het eten gingen we volop met de kids spelen in het speelveld. Alle kindjes waren zo blij en even was ik vergeten dat de kindjes eigenlijk op straat wonen. Het was heel gezellig en Kristel kwam steeds naar me toe en ze hing constant aan me, zat op mijn rug, ging van de glijbaan terwijl ik haar moest pakken, dakpan met haar op mijn rug tegen een andere YA’s met iemand op de rug, vliegtuigje. Kortom een gezellige boel. Ik heb toen met heel veel kindjes gespeeld.

Opeen gegeven moment liepen we allemaal naar de activity hall, ik met Kristel op mijn rug. Iedereen werd bedankt en sommige kindjes gingen nog dansen voor ons. Ik vond het ook heel bijzonder om te zien dat alle vrijwilligers van BP de hele dag heel druk bezig waren met alle kindjes. Veel kindjes zeiden nog “salamat” (dankjewel) door de microfoon en wij deelden aan iedereen een tasje uit voor thuis. Ze waren er zo blij mee en de kindjes deelden zo lief met elkaar.

  

Voordat we ze met de bus gingen terugbrengen, maakten we nog een groepsfoto en Kristel trok me daarna mee de bus in.  Ze ging op mijn schoot zitten en ik had ook nog allemaal andere kindjes om me heen. Eerst reden we naar de vuilnisbelt en daarna naar Danao. Onderweg ging Kristel steeds meer mijn handen vastpakken en me ook knuffelen. Toen we bij de vuilnisbelt aankwamen, zei Kristel "dirty, dirty" en ze hield haar hand voor haar neus. Het bleek dat ze hier woonde en voordat ze uitstapte kreeg ik nog een dikke knuffel. We stapten ook de bus uit en buiten kwam ze nog een paar naar me toe om me een knuffel te geven en toen ze wegliep en ze al best ver was, keek ze om en zwaaide ze en riep ze "bye ate Puck". Ik smolt en kon m'n tranen bijna niet meer bedwingen.

Daarna reden we door naar Danao en daar zetten we de laatste kindjes af. Zo hartverscheurend om kindjes die je de dag van hun leven geprobeerd hebt te geven, weer terug te moeten zetten op straat terwijl je ze eigenlijk allemaal in BP wilt houden. Zooo oneerlijk dat die kindjes op straat moeten leven en geen verzorging hebben. Gelukkig hebben we ze een topdag kunnen geven en dat is super mooi en ook eentje die zij nooit meer zullen vergeten en ik ook niet! Ik zal Kristel en haar "bye ate Puck" nooit meer vergeten en de andere kids ook niet!”

- Puck

Binnenkort zullen we meer verhalen van de Youth Ambassadors met jullie delen! Kijk op onze Facebookpagina voor meer foto’s van de reis: www.facebook.com/BatangPinanggaYouthAmbassadors

Ayo ayo!

De Youth Ambassadors vertrekken naar Batang Pinangga!

7 maanden geleden was de eerste bijeenkomst met de Youth Ambassadors. Inmiddels zijn we 7 voorbereidingsdagen, 1 teambuildingweekend, tientallen sponsoracties en heel veel sponsorgeld verder en zijn de 12 ambassadeurs in die korte tijd een echte groep geworden. Het is ongelooflijk knap wat deze groep in de afgelopen 7 maanden voor elkaar heeft gekregen. Heel Haarlem en omstreken is voorzien van kersthammen en boerenkaas, boxen vol statiegeldbonnen zijn binnengesleept, de ambassadeurs hebben hun verkooptalenten laten zien op de vrijmarkt, prijzen verzameld voor de bingo en een dansworkshop georganiseerd, er zijn aardappels gestampt voor de stamppotavond, paëlla geserveerd op de Spaanse avond, en nog veel meer. Als echte ambassadeurs hebben de jongeren ook al hun vrienden, familie, maar ook wildvreemden, verteld over Batang Pinangga en hun werk als YA. En dat op hun leeftijd, naast al het schoolwerk (soms zelfs eindexamens!) en hun bijbaan!

 

Morgen is het dan eindelijk zo ver: dan stappen de Youth Ambassadors het vliegtuig in! Na een 14 uur durende vliegreis komen zij aan in Cebu, om na een nacht bijslapen woensdag richting het kindertehuis te gaan. De ambassadeurs hebben er ontzettend veel zin in en de zenuwen beginnen nu toch echt te komen (voor zover ze er nog niet waren natuurlijk). Zo ook bij Machteld:

“Nog anderhalve maand: ‘het komt eraan’. Nog een maand: ‘wow nog maar dertig dagen’. Nog anderhalve week: ‘al om de hoek’. Nog een week: ‘Wat! Nog maar een week!’.

En dan nu nog maar twee dagen en de zenuwen beginnen al langzaam te komen en mijn tas blijft nog steeds niet ingepakt.

Het hele jaar hebben we hard gewerkt voor Batang Pinangga en hebben we ons voorbereid op de reis. Maar nu is het zo dichtbij en begin ik pas echt te beseffen dat ik over vier dagen daar op het podium sta om onze openingsact uit te voeren die we de laatste bijeenkomst hebben geoefend.

De laatste weken waren dan ook druk met de voorbereidingen van de spellen, de lesjes en de liedjes en dansjes die we met de kinderen gaan doen. We hebben allemaal in groepjes spellen bedacht om met de kinderen te gaan spelen en hiervoor moeten we vanuit Nederland het een en het andere meenemen om het uit te voeren. Door deze voorbereidingen krijg ik alleen maar nog meer zin om te gaan en kan ik niet wachten om de kinderen te ontmoeten! Waar ik vooral zin in heb is het zwemmen met alle kinderen in de eerste week. Niet alleen is dit natuurlijk een heerlijke verkoeling maar hebben we dan al alle kinderen een beetje leren kennen en kan de band steeds sterker worden! Van mijn part zouden we vanavond al mogen vertrekken (alleen moet ik dan wel even mijn tas inpakken).”

- Machteld

Maar ook de kinderen en de staff van Batang Pinangga kunnen niet meer wachten, zeker niet nu hun countdown op zijn einde loopt.

We zullen tijdens onze reis (als het internetbereik een beetje meewerkt) weer verslagen schrijven en foto’s met jullie delen. Verder zullen we updates posten op de Youth Ambassador Facebook. Wil je dus niks missen? Volg de ambassadeurs via www.facebook.com/BatangPinanggaYouthAmbassadors!

Ayo, ayo!

 

De Youth Ambassadors stellen zich voor:

Hi! Ik ben Amber Pieters en ik ben 17 jaar oud. Ik woon in Spaarndam samen met mijn ouders en mijn broer. Na de zomervakantie ga ik naar 5 havo van het Mendelcollege. In mijn vrije tijd dans ik bij een dansschool in Haarlem. Hier geef ik ook kidsdance aan kinderen van 3 tot 6 jaar en 7 tot 10 jaar. Als bijbaantje werk ik bij LaCubanita in Haarlem als serveerster.

Een aantal jaar geleden deden wij met school een actie voor BP. Hierdoor kwam ik in aanraking met het kindertehuis. Ik vond het zo'n goed doel dat ik besloot om mij dit jaar aan te melden. Ik wilde heel graag iets doen voor de kinderen op de Filipijnen om te zorgen dat alle kinderen weer even kind kunnen zijn. Met onze acties wilde ik zoveel mogelijk geld op halen voor een betere toekomst voor onze kinderen. Vooral geld voor onderwijs vind ik heel belangrijk. Alle kinderen hebben het recht op goed onderwijs om te leren en zich te ontwikkelen. Daarnaast hoop ik dat we alle kids heel veel liefde kunnen geven. De voorbereidingen zijn nu voorbij en onze reis gaat bijna beginnen. De afgelopen maanden waren super gezellig met alle YA's, dus ik weet zeker dat ons verblijf op het kindertehuis net zo'n groot feest gaat worden. Ik ben erg benieuwd naar alle kinderen en hoop dat wij over 3 weken kunnen terugkijken op een fantastische reis.

 

 

Hee! Ik ben Machteld, ik ben zestien jaar oud en één van de vier Stedelijkers van de groep. Dit jaar zat ik in de vijfde dus volgend jaar doe ik eindexamen. Ik zit op hockey bij HBS en als baantje werk ik bij de Albert Heijn en ben ik begeleider van Bovelander hockeykampen in de vakanties.

Vanaf het moment dat ik een mailtje kreeg van mijn coördinator van school over Batang Pinangga wilde ik mij al meteen in gaan schrijven! Vooral nadat ik alle filmpjes op YouTube meerdere keren had bekeken en de site af had gepluisd. Ik heb er dan ook geen moment spijt van gehad en ben nog enthousiaster geworden. Niet alleen vind ik het heel speciaal om eens iets voor een ander te doen en me in te kunnen zetten voor zo’n goed doel maar ik vind het ook heel gezellig met deze groep en alle nieuwe mensen die ik heb leren kennen. Daarnaast hebben we heel hard gewerkt en het sponsorgeld record verbroken, toch wel iets om trots op te zijn! We gaan nu bijna weg en ik heb er echt heel veel zin in!

Verhaal van Butch en voorbereidingsweekend met de YA

Batang Pinangga’s Ghost Story

This is a story that children love to tell and hear again and again. It gives them goose bumps for the mystery it holds.

One early dawn, around 3a.m., Nanay Era was awake to check on the kids and also to go to the bathroom. She saw Ruel, our maintenance guy, with his typical hat and in his garden clothes, and said to herself, “it is too early for him in the garden, it is still dark”. In the morning Nanay Era asked Ruel about it, but Ruel said, “I did not go to the garden, why should I be there it was still dark”. Nanay Era was very sure he saw him. Other staff had similar experience, even in day time. Benot said his father was calling for him, but when he approached he could not find him.

The children who heard the story were talking about it among themselves with keen interest. They said that if it was not Kuya Ruel, it was his copy. They told me that they also noticed something. On the swing they saw Emmie, another child, alone but was talking and laughing. They also saw that the swing beside her was also moving to and fro. I said that it is possible that she was holding the swing, but the children insisted that Emmie was really talking to “it”, for she was looking sideways. More to that, they swore that the swing just moved by itself even no one was riding it.

They said, “We are being copied”.

Adjacent to the children’s house is the guest house. In the middle of the night, when everyone was asleep, one can hear that at the guest house a TV was on (but there was no TV there), there was someone cleaning and moving things, doing laundry, a child was running, another child, crying. They children said yes they heard.

So on the days that followed the children were not sure who are they playing with, the real one or the copy. When they saw any of us walking around they had to guess if we were real.

Play allows children not to be scared. This game is called “slippers’ game”, a version similar to hide and seek.

I explained to them about Emmie. She is special and often talks to herself, that is her way. And about the “other family” living next door, it is alright, because they do not bother us at all, and only there when we are asleep, and it is nice we have rescued another family.

Still the kids are scared; they do not walk alone in the dark.

It remains a mystery who Nanay Era saw that early morning. I like to think that if it is indeed a copy, like what our children say, we like the idea, of us being copied, and then we can do more than what two hands can do. But it is just too funny to think about.”

-Butch

The mystery guy Ruel. If he is copied, he said it is good so that someone makes the children and compound safe at night.

 

Over een ruime week gaan de Youth Ambassadors eindelijk naar Batang Pinangga! De afgelopen weken is er nog hard gewerkt en zijn de laatste voorbereidingen getroffen voor de reis. Zo hebben de ambassadeurs afgelopen bijeenkomst de lessen voor de scholen uitgewerkt, de spellen voor de kinderen besproken en zijn de acts voor de welkomstavond geoefend. Ook was er een aantal weken geleden een teambuildingsweekend, om elkaar nóg beter te leren kennen voor de reis:

“Op 17 Juni gingen we met de gehele groep het zeer memorabele Batang Pinangga weekend in. Vanaf het Mendelcollege fietsten we naar Overveen om met z'n allen naar Zandvoort aan zee te fietsen naar het appartement van de moeder van Adaia. Vervolgens na een korte bespreking gingen we lekker naar het strand om elkaar feedback te vragen. Wat is er leuk aan de groep? En wat kan beter? En natuurlijk leerden we elkaar nog beter kennen dan voorheen. Na de bespreking gingen we lekker zwemmen, volleyballen, beach tenissen enz. Waarna we in de avond lekker wat patat gingen eten. Na terugkomst in het appartement deden we nog een paar fanatieke potten '30 seconds' en weerwolven voordat de meesten lekker gingen slapen. De rest ging nog even kaarten. De volgende morgen na een lekker ontbijtje gingen we nog lekker in het zonnetje bijeenkomen voor een leuk spel. Iedereen kreeg een vel papier op zijn rug waar de anderen een complimentje mochten opschrijven, waarna iedereen zijn complimenten mocht voorlezen. Verder stelden we onze wijze '10 geboden' op waar we ons aan zouden houden voor als we in de Filippijnen zijn. Na de mooie laatste bijeenkomst van het weekend stapten we weer op de fiets om weer terug naar huis te gaan. Was zeker een lekker weekendje!”

- Bram

Ayo, ayo!

 

De Youth Ambassadors stellen zich voor:

Hoi allemaal! Mijn naam is Bram Middel en ik ben 18 jaar. Op dit moment zit ik in 5 VWO op het Mendelcollege in Haarlem na mijn HAVO te hebben afgemaakt. Verder zit ik op Hockey bij HC Haarlem en pas ik veel op.

Sinds de 2e klas hoorde ik al op school over Batang Pingangga. En nadat voorafgaande Youth Ambassadors mij vertelden over hun ervaringen in het kindertehuis, wist ik dat het echt iets voor mij was en besloot ik de knoop door te hakken en me in te schrijven. En nu is het al bijna zover. Nog een paar dagen en we zijn onderweg met onze top groep! In de voorafgaande maanden hebben we vele sponsoracties gedaan en nu al een prachtig bedrag opgehaald. Iedereen doet ook keihard zijn best wat me alleen maar nog meer motiveert om deze kinderen de zorg en liefde te geven die ze verdienen. Ik kan niet wachten!

Hoi, ik ben Veronne Kettmann, 16 jaar, en zit in 4 vwo op het Mendelcollege. Mijn hobby is gitaarspelen en hoop dit op de Filipijnen ook te doen!

Aan het begin van het jaar kreeg ik een mail waarin stond dat Batang Pinangga jongeren zocht voor het YA-Project en ik was gelijk enthousiast. Van het een kwam het ander en al gauw waren we met de groep druk bezig met acties verzinnen en uitvoeren! Elk kind heeft recht op eten, onderwijs en een dak boven het hoofd en door hier aan mee te doen kan ik helpen dit kinderen te geven. Nog even en we gaan met de hele leuke, gezellige groep naar de Filipijnen. Ik ben heel trots op wat we met z'n alle al bereikt hebben en heb er super veel zin in!

Nog maar 3 weken te gaan!

Het aftellen is nu echt begonnen! Over precies 3 weken vertrekken de Youth Ambassadors naar Batang Pinangga. Niet alleen in Nederland wordt hier ontzettend naar uitgekeken, ook in de Filippijnen kunnen de kinderen niet meer wachten totdat het zover is. Op het kindertehuis hangt dan ook opnieuw de Countdown kalender, zodat de kinderen precies weten hoe lang het nog duurt voordat zij hun Nederlandse kuya’s en ate’s (broers en zussen) zullen zien!

Ondertussen wordt in Nederland het ene na het andere bedrag door de Youth Ambassadors binnengesleept. Er wordt alles op alles gezet om met een zo groot mogelijk bedrag naar de Filippijnen af te reizen! Zo is er tijdens de Rabo fietstocht €195 opgehaald, waarvoor we alle enthousiaste fietsers nog enorm willen bedanken! Verder hebben de ambassadeurs tijdens de jaarmarkt in de Cronjéstraat €211 verdiend met het schminken van kinderen!

Daarnaast organiseerden de Youth Ambassadeurs twee weken geleden de Spaanse avond. Het was een gezellige avond met lekker weer, maar met nóg lekkerder eten! Puck schrijft hier het volgende over:

“Één van de acties die ik heb georganiseerd is de Spaanse avond, samen met Marjolein. Op deze avond was het heerlijk weer en leek het echt even of we in Spanje waren met z'n allen. We hadden als voorgerecht heerlijke tapas verzorgd, als hoofdgerecht hadden we in een mega pan buiten paëlla gemaakt en als nagerecht hadden we nog een heerlijke crème catalana gemaakt. Tijdens de avond ging ik met andere YA'ers serveren en zorgen dat de avond goed verliep. De voorbereidingen waren ook heel leuk om te doen, ik heb heel veel verschillende sponsoren geregeld die ons hielpen om er een geweldige avond van te maken. Ook waren we natuurlijk continu bezig om zoveel mogelijk aanmeldingen te krijgen en uiteindelijk waren er 50 mensen op de avond! In totaal hebben we 1300 euro opgehaald tijdens de avond waar we super blij mee zijn. Het was super geslaagd en heel gezellig!”

- Puck

 

Ook kregen we een enorm leuk filmpje van twee leerlingen uit 3EG van het Mendelcollege. Voor een schoolproject moesten zij een korte video maken, en hiervoor hebben zij Batang Pinangga gekozen. Ontzettend knap gemaakt!

Ayo, ayo!

 

De Youth Ambassadors stellen zich voor:

Hoi allemaal! Ik ben Karenin van Grafhorst, 16 jaar, en ik zit in de 5e klas van het Stedelijk Gymnasium Haarlem. Aan het begin van het schooljaar las ik een mailtje over Batang Pinangga en ik was meteen enthousiast. Al gauw zat ik dagelijks filmpjes van de vorige jaren te kijken en ik besloot mijzelf op te geven.

Elk kind op de wereld moet dezelfde kans krijgen om zichzelf te ontwikkelen en Batang Pinangga helpt hier erg bij. We hebben een superleuke groep en ik ben ontzettend trots op wat wij tot nu toe hebben bereikt. Ik hoop de kinderen drie geweldige weken te geven!

 

Hoi, Ik ben Puck de Jong en ik ben 17 jaar oud. Ik zit in klas 5 van het Stedelijk Gymnasium Haarlem. Ik zit op tennis en pas vaak op.

Ik wil heel graag de kinderen van Batang Pinangga helpen, omdat ik vind dat ieder kind recht heeft op een familie, school en onderdak. Ieder kind moet kind kunnen zijn en hoeft zich geen zorgen te maken over volwassen zaken. Ik vind het heel mooi dat ik de  kinderen kan gaan helpen en zo mijn steentje kan bijdragen. Het hele jaar zijn we al met de groep heel enthousiast bezig om zoveel mogelijk geld op te halen en daarom vind ik het te gek dat we zelf naar de Filipijnen gaan om het daar te brengen. De groep is super leuk en gezellig en we gaan er een top tijd van maken in de Filipijnen met z'n allen! Ik heb heel veel zin om de kinderen eindelijk te zien en ze zo goed mogelijk te kunnen helpen.

Brief aan de Youth Ambassadors & nieuwe sponsoracties

Over 6 weken gaan de Youth Ambassadors naar Batang Pinangga. Aan de ene kant duurt het nog veel te lang, want het liefst zou iedereen nu al in het vliegtuig stappen om de kinderen te zien! Maar aan de andere kant is het al ontzettend snel, want wat is er nog een hoop te doen voordat het zo ver is. Er staan nog een hoop acties op de planning, er komt een voorbereidingsweekend aan en daarnaast moeten de ambassadeurs nog hun laatste verslagen maken en blokken voor de laatste proefwerken.

Hoe dan ook, de kinderen en vrijwilligers van Batang Pinangga kunnen niet meer wachten! Daarom schreef Butch dit keer speciaal een brief aan de Youth Ambassadors. Een voorproefje van wat hen, na al het harde werk, deze zomer te wachten staat!

Fifty stories to tell

Our dear Youth Ambassadors, we have been seeing your posts and the many events that you initiated. We are very happy for everything that you do for the children in batang pinangga, that you do with all your heart.

At the moment we have a total of 28 children in our homes; we said goodbye to six children who returned home. We are happy that after many years they were able to finally go back. And therefore this gives vacancy for new children.

 We are glad that all our kids are healthy. Many days they are smiling and happy, although some other days they are sad. Your visit is one of those happiest moments of their life.

Now we know you by your name: Josephine, Marjolein, Famke, Puck, Veronne, Amber, Tristan, Veronne, Bram, Karenin, Machteld, Jiska, Sophie and Lars-their second visit, of course our coaches, Talia, Rick, Adaja, Pim, and the founders Geertjan and Karin Berman.

Soon we will see you, it is not too long now.

Our youth ambassadors. It’s our 5th year, and Geertjan said the total of the group now reaches 50. Each visit is a great story, and so each child in batang pinangga has fifty happy stories of a lifetime. We need you to liven up batang pinangga with laughter, to fill their days with understanding and support. We need you to come.

Thank you dear Ambassadors for your help. Your parents are proud of you more than you know.

We pray for your good health, and also for good if not best ratings in your studies. Thank you for the goodwill and happiness that you bring.

We wait.

-Butch”

 

De afgelopen keer hadden de Youth Ambassadors al een geweldige tussenstand van €16.500 euro, maar zij zijn nog niet van plan om stil te zitten! Er komen namelijk binnenkort twee leuke acties aan.

 

Voor komend weekend hebben wij alle fietsliefhebbers nodig: Zondag 11 juni wordt namelijk de jaarlijkse Rabobank Fietstocht gehouden. Dit is een fietstocht waarmee de Rabobank goede doelen sponsort, en Batang Pinangga doet dit keer opnieuw mee!

We fietsen een route van ongeveer 25 km in de omgeving van Haarlem en Velsen. Het Batang Pinangga fietsteam zal om 10:00 starten bij Korenmolen de Zandhaas (Wüstelaan 83, Santpoort) Laat weten of je aansluit, dan wachten we totdat de hele groep compleet is! Stuur een mailtje naar talia@batangpinangga.com.

Je hoeft niet in de groep mee te fietsen, maar mag ook individueel de tocht afleggen. Het startnummer van Batang Pinangga is 129. Dit kun je doorgeven bij het startpunt waarvandaan je vertrekt.

Voor elke deelnemer krijgt Batang Pinangga €10,00! Daarnaast wordt het natuurlijk heel gezellig. Dus steun het kindertehuis en doe mee!

Het is overigens ook mogelijk om 53 km. te fietsen. In dat geval levert een voltooide fietstocht €15,00 op!

Kijk voor meer informatie over de Rabobank Fietsdag op: https://www.rabobank.nl/lokale-bank/ijmond/rabobank-fietsdag-zondag-11-juni/

 

Een weekje later is alweer de volgende actie. Na het grote succes van de eerdere stamppotavond, zullen de Youth Ambassadors een wat meer zomerse maaltijd te serveren op de Spaanse eetavond!

Maandag 19 juni om 18:30 staat er heerlijke Paëlla met vis en een welkomstdrankje klaar. Ook is er de hele avond een Maestro Cortador om ham snijden. Dit Spaanse eetfestijn is 28 euro per persoon, waarvan de opbrengst natuurlijk naar Batang Pinangga gaat!

De locatie is opnieuw het Koffiehuisje (Zijlweg 22a, Overveen). Reserveren kan door een mailtje te sturen naar marjolein.keizer@hotmail.com. Geef hierin graag aan met hoeveel personen je komt en of je nog een voorkeur hebt om binnen of buiten te zitten.

Reserveer snel, want vol is vol!

 

Ayo, ayo!

 

Een Youth Ambassador stelt zich voor:

Hallo! Ik ben Jacomijn den Hertog en ik ben 16 jaar oud. Ik heb dit jaar mijn Mavo examen gedaan en ga deze zomer naar Batang Pinangga. Ik heb er ontzettend veel zin in om de kinderen te ontmoeten en om naar de Filipijnen te gaan. De acties die wij in Nederland organiseren vind ik ontzettend leuk bingo om te doen en ik hoop dat wij een mooi bedrag bij elkaar ophalen voor één doel namelijk de kinderen van Batang Pinangga!

Vakantie in de Filippijnen en taart bij de Youth Ambassadors

De kinderen van Batang Pinangga hebben op dit moment vakantie. Al een aantal weken worden op het kindertehuis daarom verschillende activiteiten georganiseerd. Na een paar weken bij de (gast)families doorgebracht te hebben, hebben de kinderen een sportdag gehad en zijn er verschillende workshops geweest, zoals een kook- en Engels-workshop. Binnenkort volgen er handwerk- en leeslessen en is er nog een uitje naar het strand. Een druk, maar leuk en leerzaam programma!

Voor de vakantie waren zoals gebruikelijk weer de eindceremonies op school. Eén van de leerlingen die dit jaar zijn basisschool heeft weten af te sluiten, is Garen, wie al sinds de beginjaren van Batang Pinangga onder de hoede van Butch en Ann is. Dat maakte dit een extra speciaal moment! Butch schreef hier een stukje over:

Life and pride

There was once a boy who was saved from an abusive stepfather. He had no home, as they lived only in a shanty on a pavement. He was five years old when he came to Batang Pinangga. He struggled to survive, to understand, to accept, and be accepted. He was hard on the others. He was hard on himself. His houseparents tried their best to let him know that he is important. His teachers were afraid of his violet tantrums. His classmates wanted to win his favor, for he is stronger and can be intimidating.

That is our boy Garen. He has a tough image yet a lot of friends. He is one special child for us: very artistic, honest, hard-working, but has very low self-esteem.

Garen (green shirt), at age 6.

Into his final year in elementary school, his teachers said that Garen has difficulty coping up with his lessons. But he was trying his best. They were practicing for the graduation rites, and Garen already told: I will never go upstage. Every year he got awarded as artist of the year but he never showed up. He said he was too shy. His teacher would call on him repeatedly for she knew he was just around listening.

His houseparents prepared his clothes: long pants, shiny shoes, white shirt, white toga. The day came, the sound system was on, and all were prepared to go to witness the ceremony. But Garen was still on his house shorts. “Are you going?”. He said yes. Hurry, hurry, hurry.

At the venue, he did not know where his toga was. The parents and the graduates were in line for the processional march, but Garen was missing. He said he went to pee. He complained that the shoes were tight. “Just be here, it won’t take long”, I said.

Garen (left), finished elementary school, with Peter, and happy Mamas (Bing, Linda, Era)

While the program was ongoing, he stood up another time to pee. And slowly he relaxed, sitting there with his classmates. As his named was called, he promptly went to the stage, smiled, and marched on triumphantly. It was a happy sight.

Back to the compound of Batang Pinangga, the celebration started. The other children were barefoot again but Garen walked on with his shiny black shoes, wearing a smile. It was his look that was so impressive. He was glowing from within.

That helpless boy, now grown-up, beams with life and pride.

Now we know why we are happy. We share this happiness with all of you who care for children like Garen.”

-Butch

 

In Nederland was er ook wat te vieren: de Youth Ambassadors hebben namelijk de 15.000 euro gehaald! Dit was reden voor een feestje afgelopen bijeenkomst, met taart natuurlijk! (Na het bestellen van het gebak bleek het bedrag niet meer te kloppen en maarliefst €16.500 te zijn geworden, maar daar smaakte het niet minder om.)

Eén van de laatste acties waarmee de ambassadeurs dit bedrag bij elkaar hebben gesleept, was Koningsdag. Josephine schrijft hier het volgende over:

Koningsdag

Eén van de grote acties die we doen, is koningsdag. Hier konden we onze oude spullen verkopen en hebben we pannenkoeken gebakken. Fanatiek hebben we een plekje weten te bemachtigen in de raamvest, bij de grote houtstraat. Ik zat in het organisatieteam voor deze dag dus ik heb, samen met een paar anderen, gezorgd dat deze dag tip top verliep. Dit hebben we gedaan door de plek al een paar dagen van te voren af te plakken en toen zijn Adaja en Talia daar al om 5 uur ’s ochtends gaan zitten om ons plekje te bewaken voordat de markt open ging; om 6 uur. Een halfuurtje later reden de eerste auto’s om de spullen te vervoeren. Het was heel veel werk, maar uiteindelijk liep de markt goed. Daarnaast hadden we een fotobooth georganiseerd voor degenen die op de foto wilden voor het goede doel. Iedereen trok een gekke bek en was ook oprecht geïnteresseerd in Batang Pinangga wanneer we daar over vertelden. Pannenkoeken bakken dat ging in het begin niet helemaal lekker. We begonnen op een gasstelletje vol goede moed, maar dat werd niet heet genoeg en daardoor lukte de pannenkoeken niet helemaal. Toen hebben we bij Lars thuis de rest van de pannenkoeken gebakken en die zijn allemaal opgekomen! In totaal hebben we maarliefst €1100 opgehaald!”

- Josephine

Afgelopen bijeenkomst was naast de taart sowieso heel bijzonder, aangezien de Youth Ambassadors het programmaboekje voor de reis hebben gekregen. Met nog iets meer dan 2 maanden te gaan, komt de reis nu wel heel dichtbij! Voor die tijd is er nog één bijeenkomst en een voorbereidingsweekend. En daarnaast komen er natuurlijk nog een aantal acties aan, waarvan er al eentje in de agenda gezet kan worden: houd zondag 11 juni vrij, want dan kan er weer gefietst worden voor de Rabobank Fietsdag! Hierbij hebben we de hulp van alle fietsliefhebbers nodig om zo veel mogelijk geld voor het kindertehuis op te halen. Meer informatie volgt snel!

Ayo, ayo!

 

Een Youth Ambassador stelt zich voor:

Hoi, ik ben Josephine, ik ben zestien jaar en ik zit nu in de vijfde klas van het Stedelijk Gymnasium Haarlem. Toen ik hoorde over het Youth Ambassador Project was ik meteen enthousiast, ik wilde iets kunnen ondernemen voor de kinderen in Batang Pinangga, die het niet zo goed hebben als wij. Ik vind het mooi dat we niet alleen een groot bedrag inzamelen, maar dat we het ook kunnen brengen naar de kinderen van Batang Pinangga. Na elke actie en bijeenkomst wordt het enthousiasme alleen maar meer, de tijd vliegt voorbij! We hebben een ontzettend leuke groep waarmee we een waanzinnige tijd gaan beleven!

De tussenstand van de Youth Ambassadors!

Nog 3 maanden te gaan, dan gaan de Youth Ambassadors al naar Batang Pinangga! De afgelopen weken zaten vol sponsoracties, waardoor ze voorbij zijn gevlogen. De ambassadeurs hebben ontzettend hard gewerkt, wat gelukkig is beloond, want de tussenstand is inmiddels maarliefst € 13.000! Tristan en Famke vertellen over twee van de acties waarmee zij dit bedrag bij elkaar hebben verzameld.

Bingo

“We hebben al verschillende acties gehad en ik heb laatst meegeholpen met de bingoactie. Het was een hele leuke middag met allemaal familie en vrienden van iedereen. Er ging dan ook wel wat voorbereiding in op. De bingo was bij de tennisclub in Spaardam. We hadden met z’n allen voor heel veel lekkers gezorgd, zoals appeltaart en brownies, en super veel prijzen verzameld. Bijna iedereen ging met een prijs naar huis!

Na heel veel nummers te hebben opgenoemd en veel bingo’s te hebben gehoord, was het einde daar. Iedereen had een gezellige middag gehad en wij begonnen met het opruimen. Hierbij hoorde natuurlijk ook het tellen van het geld dat we hadden opgehaald, en we hadden 700 euro opgehaald! Dat is echt super veel en met volgende sponsoracties gaan we natuurlijk nog meer geld proberen op te halen!”

- Tristan

Mendelparade

“Een actie waar ik me heel erg voor heb ingezet is de Mendelparade. De Mendelparade is een evenement van het Mendelcollege waar je kunst kan bekijken, muziek kan luisteren en leuke workshops kan volgen. Dit jaar mochten wij, als Youth Ambassadors, het eten verzorgen. Vooraf hebben we  allemaal iets gebakken of gekookt, zoals pastasalade, wraps, soep en taart  en ter plekke maakten we ook lekkere tosti’s. Bij onze kraam werd dit verkocht en konden we de vele geïnteresseerden ook mooi vertellen over het project. Al het geld dat we hiermee hebben opgehaald is uiteraard naar Batang Pinangga gegaan. We hebben 260 euro opgehaald, wat heel goed is en daarnaast hebben we ook nog een hele leuke dag beleefd.”

- Famke

 

Volgende week staat er weer een grote actie op het programma, dan wordt de Koningsdagtraditie in stand gehouden en staan de Youth Ambassadors weer op de vrijmarkt! In alle vroegte zal de groep een plekje proberen te bemachtigen in Haarlem centrum, op dezelfde locatie als vorig jaar, aan de Raamvest. Kom donderdag dus langs bij de enige echte Batang Pinangga Koningsdagkraam!

Ayo, ayo!

 

De Youth Ambassadors stellen zich voor:

 

Ik ben Tristan, en ik ben 15 jaar. Mijn school is het Mendelcollege en ik zit in 4 havo. Ik woon in Bloemendaal met mijn moeder en mijn broertje.

Mijn avontuur met Batang Pinangga begon bij het aanmelden en het schrijven van mijn motivatiebrief. Na een toffe introductiedag kreeg ik te horen dat ik mee mocht en je kon de glimlach niet meer van m’n gezicht halen. We zijn nu eenmaal een paar maanden verder en ik begin er steeds meer zin in te krijgen! Ik kijk er heel erg naar uit om de kinderen daar te helpen en volgens de begeleiders een hele mooie levenservaring op te doen.

We gaan er ook heen met een hele toffe groep waarmee we sponsoracties bedenken en doen om geld op te halen voor de kinderen daar. We doen allemaal heel erg ons best, en ik draag natuurlijk mijn steentje bij!

Hoi allemaal! Ik ben Famke en ik ga dit jaar mee als Youth Ambassador naar de Filipijnen. Ik ben 15 jaar en zit in 4 havo op het Mendelcollege. Ik zit op tennis en ik pas veel op, dit vind ik heel erg leuk om te doen.

Toen ik hoorde van Batang Pinangga dacht ik gelijk: dit is echt iets voor mij! De tijd is voorbij gevlogen sinds ik me voor dit project inzet. Het komt steeds dichterbij en ik heb er heel erg veel zin in. Ik kijk ernaar uit om de kinderen te ontmoeten en om hulp te kunnen bieden. Bovendien hebben we een hele leuke groep.  Met de groep verzinnen we allerlei leuke acties om zoveel mogelijk geld op te halen. We hebben nu al 13.000 euro opgehaald en dit vind ik heel erg gaaf!

Ik kijk heel erg uit naar de zomer en denk dat ik een hele mooie, indrukwekkende en leerzame  tijd ga beleven en vooral ook leuke mensen ga ontmoeten!

Mama Linda & de acties van de Youth Ambassadors

Het is tijd om jullie kennis te laten maken met één van onze vrijwilligers op het kindertehuis, iemand die al jarenlang een moederfiguur is voor de kinderen van Batang Pinangga: mama Linda! Als housemother met ontzettend veel ervaring en inzet, is ze absoluut onmisbaar voor de kinderen en het kindertehuis. Maar ook voor de Youth Ambassadors is ze altijd ontzettend zorgzaam en lief. Iedereen zou een moeder zoals mama Linda verdienen! Om haar een beetje te leren kennen, heeft Butch een stukje geschreven.

Mama Mia

We are very grateful for our housemothers, always there for the children with their care, patience, and understanding. In one house there are a minimum 10 children at one time. We will tell about Mama Linda. She is with us for four years and now assigned for the teenagers living in the farm house.

Mama Linda talks to the children in a calm voice, using please and thank you a lot. In the early morning she rises up to prepare for breakfast. While others were up, one child was still soundly asleep. She let him be for a while and thought: “it is bit colder this morning, it is okay to sleep a little more”. She called ten-year old Joren, a particularly energetic child, for toothbrush, and showed him how by doing it herself: ”because if it is not done properly, you will have a problem”.

She got surprises for the children. A fashionable eyewear, or a pair of earrings, a ring, a cologne, or a pair of slippers. At night we can hear them saying “Good Night Mama Linda”, and Emmie, a special child, goes out of her room and said, “Mama Linda I will hug you”.

When all the kids are off to school, it is time for the real house work, cleaning after the children. And even so, she has her flower pots to maintain. She encourages the children to do gardening with her. We can see them tending the plants, sweeping the grounds, throwing the garbage, washing their clothes, cooking, eating together, doing the dishes, teasing each other, going into small quarrels at times. Each one has a role. Like a part of the whole. The likes of Mama Linda keep the children safe. The likes of her make a child batang pinangga.

Mama Linda, age 42, has a daughter and three sons, all grown-up and still in school. She only gets to see them all during school breaks or holidays. Her husband died long ago. She said that she was not hands on in caring for her own children for there was somebody doing the house chores. Now in Batang Pinangga she said she was doing the things that she should have done with her own children before. And so she said she has no reason to regret at all and is only grateful to do it for the BP children.”

 –Butch

 

We willen jullie ook op de hoogte brengen van twee ontzettend leuke acties van de Youth Ambassadors die eraan zitten te komen! De eerste is de welbekende bingo, die over een weekje weer plaatsvindt. Op zondag 19 maart is iedereen weer welkom bij tennisvereniging Spaarndam om mee te spelen voor mooie prijzen. Afgelopen edities waren ontzettend gezellig, dus zorg ervoor dat je erbij bent!

Daarnaast hebben de Youth Ambassadors een leuke actie voor alle kaasliefhebbers: Je kunt namelijk kaas eten en tegelijkertijd Batang Pinangga sponsoren! Vanaf €9,- kun je een kilostuk echte boerenkaas bestellen, welke 6/7/8 april bij je thuisbezorgd wordt. Bestellen kan nog een weekje, door een mailtje te sturen naar kaasbatangpinangga@hotmail.com.

Daarnaast zijn er ook al een hoop geslaagde acties geweest, waaronder de dansworkshop in de voorjaarsvakantie. Jiska vertelt hier meer over:

22 februari hebben Amber en ik, met hulp van oud-YA’er Sophie, een dansworkshop georganiseerd voor kinderen. Dit vond plaats bij dansvereniging DSG, waar wij zelf ook dansen, en we begonnen met de lessen om 11:00. We mochten gratis gebruik maken van de zaal bij DSG en hierdoor hebben we een mooi bedrag naar BP kunnen doen.
In totaal hebben we 29 kinderen verdeeld in twee groepen en deze beiden een uur zelf les gegeven.
Met de eerste groep hebben we een dans aangeleerd op het nummer “Bewegen is gezond” van Kinderen voor Kinderen en bij de tweede groep hadden we gekozen voor een remix van het nummer “Shape of you” van Ed Sheeran. De kinderen hadden het erg naar hun zin en deden actief en enthousiast mee, wat het voor ons nóg leuker maakte.

Sophie heeft gedurende de twee workshops geholpen met het in het gareel houden van de kinderen en het verzorgen van de limonade.

We hebben heel veel goede reacties gekregen en we hebben een goede €130,- opgehaald!
Misschien wel voor herhaling vatbaar, aangezien het zo goed liep!

- Jiska

 

Zoals je kunt lezen, gaan de Youth Ambassadors als een speer! Volgende nieuwsbrief hopen we weer een nieuwe tussenstand bekend te maken.

Ayo, ayo!

 

Een Youth Ambassador stelt zich voor:

Hallo allemaal! Mijn naam is Jiska en ik ben 17 jaar. Ik zit in 5VWO op het Mendelcollege in Haarlem. Ik werk bij lunchroom Tante Sientje en sta daar achter de bar en ik loop in de bediening.  

Sinds ik in de eerste zat, was ik al geïnteresseerd in het YA-project en ik was stiekem ook wel jaloers op mijn nicht Floor Kaandorp, die in een eerdere editie mee ging. Ik vond dat ik me dit jaar maar eens moest gaan inschrijven en voor ik het wist zit ik nu hier in de nieuwsbrief te schrijven.

Het lijkt allemaal nog heel ver weg, maar het komt al steeds dichterbij en de acties blijven georganiseerd worden. Het gaat ontzettend goed, en het bedrag blijft stijgen! Ik heb er superveel zin in en ik kan echt haast niet meer wachten. Ik hoop dat, ondanks dat ze aan de andere kant van de wereld zitten, de kinderen er net zoveel naar uitkijken als wij :D

De nieuwe ambassadeurs, stamppotavond en een verhaal van Butch

Met drie bijeenkomsten achter de rug en twee maanden vol acties, kun je wel stellen dat de Youth Ambassadors inmiddels goed van start zijn gegaan. De tussenstand is dan ook niet mis: maarliefst € 6000,-! Het wordt daarom tijd om ze aan jullie voor te stellen!

V.l.n.r.: Veronne, Tristan, Marjolein, Machteld, Puck, Josephine, Karenin, Bram, Famke, Sophie, Lars, Jiska, Rick, Amber, Pim, Karin, Geertjan, Adaja, Talia

 

Een grote groep enthousiastelingen, die van elke bijeenkomst weer een feestje maken! Maar daarnaast wordt er natuurlijk ook hard gewerkt, zoals op de stamppotavond. Marjolein vertelt hierover:

Maandag 6 februari was er een stamppotavond waarvan alle opbrengsten naar Batang Pinangga gingen. Puck en ik zouden dit organiseren. Een paar weken voordat het zover was waren Puck en ik al druk bezig met het regelen van alle ingrediënten. En met succes! Bijna alles werd gesponsord en hierdoor ging er een nog groter bedrag naar BP.

Rond half 7 stroomde het langzaam vol en toen iedereen zat kon het beginnen. Het was een 3 gangen diner.

Voorgerecht:  Bruine bonensoep uit blik

Hoofdgerecht:  Stamppot boerenkool of zuurkool

Nagerecht: Zelfgemaakt griesmeelpudding

In de keuken werden we geholpen maar de bediening deden we zelf. Dit ging super goed en zonder scherven.

Nadat iedereen klaar was met eten en met een kopje koffie lekker aan het nagenieten was kwam het einde van de avond alweer in zicht.

Al met al was het een super geslaagde avond en zeker voor herhaling vatbaar!

- Marjolein

 

Binnenkort staat er weer een leuke actie op het programma, namelijk een dansworkshop! Speciaal voor kinderen van 5 t/m 13 jaar wordt er een dansles georganiseerd in de voorjaarsvakantie. Alle dansliefhebbers zijn woensdag 22 februari welkom bij dansvereniging D.S.G. (Jan Gijzenkade 305D, Haarlem, bovenste verdieping). Voor maar 5 euro krijg je een uur lang dansmoves aangeleerd van echte dansinstructrices, en steun je natuurlijk Batang Pinangga!

Wil je meedoen? Stuur een mailtje naar amberpieters1@icloud.com met je naam en leeftijd.

 

Het duurt nog 5 maanden voordat de Youth Ambassadors echt vertrekken, nog behoorlijk lang dus! Maar ondanks dat weten de jongeren waarvoor ze zo zo hard werken en willen ze een hoop weten over de kinderen van Batang Pinangga. Gelukkig schrijft Butch nog steeds regelmatig een stukje, zoals nu over Michelle, één van de oudere kinderen van het kindertehuis

The time keeper

We will tell you about our girl Michelle. She is special for us in many ways. When she was six years old she could hardly utter the right words. Maybe because she is also hard of hearing. She got an infection when she was small that remained untreated for a long time. Her eardrum was damaged.

So as the years passed, Michelle was struggling in school. When she was reading the letters seemed to jump but no matter how hard she pushed, it seemed that the words got stuck inside her mouth. During group lessons in Batang Pinangga for practice reading she would stand up but her hands covered her face, or she hid behind the board. Too embarrassed. Too shy. But she just kept on. Then she finished primary school.

Then comes high school. We said it is most difficult, and she will just say that she will stop and it is alright. Every day she looked weary. We contracted a home-based teacher to help the high school

Michelle showing her report card to another child.

students and her particularly. Slowly we can hear her utter complete words and sentences in English. The report card came in and Michelle got high marks. She was smiling widely. It was most exceptional for Michelle.

When her classes were moved to half-day only to start at 5:45 am, this requires her to at least be up an hour early. It is a sacrifice for any human being to be up too early. But Michelle had device a plan how to be on time. We told her to use the alarm clock. It went alright. But one day when I went to their house I was looking for the wall clock, the other kids told it was with Michelle. She said the alarm clock run out of batteries. So she had the wall clock by her side on her bed, with the flashlight and said she looked up for the time. I told her that we will get batteries for your alarm clock, for the meantime, your housemother will wake you up. She hung the clock still inside their room. She kept the flashlight, and when she stirred during the night she would hold the light directly at the clock to know the time. The other kids told that Michelle sometimes woke up as early as 2am. I wondered: Did she get a good sleep at night? Soon she managed to wake up just on time. The wall clock stays on the wall, but Michelle checks on it with her flashlight just in case. We trust that Michelle will just be alright. She is 15 years old and has all the time on her hands.

Michelle (right) with her siblings Anagen (left) and Niña (middle) “

-Butch

 

Binnenkort volgt ongetwijfeld meer nieuws over de ambassadeurs!

 

Ayo, ayo!

 

Een Youth Ambassadors stelt zich voor:

Hallo iedereen. Vandaag ga ik mij voorstellen aan jullie!

Ik ben Marjolein en ik ben 16 jaar. Ik ga naar het Mendelcollege en daar doe ik 4 Havo. Ik woon in Haarlem en sinds kort werk ik bij de Albert Heijn als caissière.  

Toen ik het mailtje las waarin je je op kon geven heb ik dat gedaan. Dit komt omdat ik op deze manier kinderen kan helpen die het echt nodig hebben. Daarnaast lijkt mij de reis naar de Filipijnen en het verblijf in het kindertehuis bij alle kinderen een super mooie ervaring.

Ik heb er dan ook heel veel zin in. Het lijkt nu nog ver weg maar door alle acties die we doen komt het toch steeds iets dichterbij. Ik weet zeker dat er nog heel veel leuke sponsoracties gaan komen en ik hoop dat ik daarbij kan helpen. Zo draag ik al voordat de reis is begonnen mijn steentje bij. Gelukkig doe ik dit niet alleen en is er voor mijn gevoel nu al een super leuk groep!

Een gelukkig nieuwjaar!

Namens alle kinderen en vrijwilligers van Batang Pinangga willen we jullie een heel gelukkig nieuwjaar wensen!

De afgelopen weken was het kindertehuis helemaal in de kerststemming. Veel kinderen zijn in hun vakantie gaan logeren bij familie of een gastgezin, waar zij een ontzettend fijne en feestelijke tijd hebben beleefd! Inmiddels keren de kinderen terug en worden de voorbereidingen getroffen voor het nieuwe jaar. In het stukje van Butch kunnen jullie lezen hoe de kinderen de kerstvieringen op het kindertehuis zelf hebben beleefd.

A season of joy

During the Christmas holidays, many came to visit the children to share in the joys of the season.

One visiting group brought the traditional roasted pig for lunch (locally called lechon), considered by many as the ultimate and most special food of all. When the package was unwrapped, our three-year old Daniel was staring at the whole animal lying on the table. He saw how each one took a portion and slowly the roasted meal was rid of its covering skin, its meat, until only the bones and portion of the head remained. When his portion was served, Daniel refused to eat, shaking his head many times repeatedly saying, “Di” (No). He said he was scared.

A bumble bee, which is a battery-operated toy, was one of Daniel’s gifts. When it started moving and crawling non-stop Daniel cried and ran away. He did not like it and wanted it gone.

But some gifts were worth-having. Our boys got sunglasses, really dark sunglasses. They put it on even at night, must be the coolest thing. The girls got some cute dolls. Love had difficulty removing her doll from the box and little brother Niño offered to help. He pulled harder and the doll’s hair came off. Laughing he said, “You still have a doll but shaved”. Love just giggled, luckily no crying.

A group came in their mini cars, the ubiquitous Kia Picanto. Around 15 of them lined-up and the children gazed at the lovely toys in front of them. How they wish they can have one. Joshua asked, “how much for that, next time I put it on my wish list for Santa”.

Behind, in the corner, the staff and the housemothers were whispering, “how many sacks of rice we got now in total?” We hope to receive more, and also some laundry soap and something for Christmas eve, like macaroni salad”.

And so the holidays were over.

We got macaroni salad, laundry soap, sacks of rice, toiletries, food for lunch, new slippers, new toys, some clothes, laughter and fun. We have shared to some poor families in the community, too. We love what the season brought to us in Batang Pinangga. People who shared, people who cared. Many promised to return. Many were grateful to come.

We welcome the New Year and the surprises it will bring. May our troubles all be small ones. May the Good Lord bless and keep us all healthy throughout the year. Happy New Year!”

-Butch

 

In dezelfde tijd hebben de Youth Ambassadors een vliegende start gemaakt! In december was de nieuwe groep voor het eerst bij elkaar voor een voorbereidingsdag en hebben ze gebrainstomd om acties te bedenken. Maar zelfs al voor deze eerste bijeenkomst waren er acties aan de gang, en hebben de ambassadeurs kerstkaarten en kersthammen verkocht. De afgelopen week zijn er ook nog eens 1500 oliebollen verkocht en ingepakt, hebben twee Youth Ambassadors voor een sponsorbedrag een dagje gewerkt bij PostNL en is de groep het ijskoude water ingedoken voor de nieuwjaarsduik. Al deze acties waren zelfs een plekje in de IJmuider Courant waard. Met alle donaties van familie en vrienden die nu al binnen zijn, zit de nieuwe groep al op bijna €5000,-! Een ontzettend goede start van 2017, waarin deze 5e groep Youth Ambassadors een bezoek zal brengen aan Batang Pinangga (een jubileum!)

Binnenkort zullen alle nieuwe Youth Ambassadors zich aan jullie voorstellen. Hun acties zijn ook te volgen op de Facebookpagina: www.facebook.com/BatangPinanggaYouthAmbassadors

Ayo ayo!

Verjaardag van Jenica & kerstkaarten voor Batang Pinangga

De nieuwe groep Youth Ambassadors is bekend! Met 19(!) ontzettend goede aanmeldingen, was een keuze maken moeilijk, maar het is gelukt. De nieuwe ambassadeurs zullen de komende maanden de handen uit de mouwen steken om in 2017 met een mooi bedrag naar het kindertehuis af te kunnen reizen.

 

De eerste bijeenkomst moet nog komen, maar nu al is er een sponsoractie! De YA van dit jaar, maar ook van afgelopen jaren zetten zich in om 2016 mooi af te sluiten:

Met nog een maand tot kerst te gaan, is het dé tijd om kerstkaarten te versturen! Na een eerder succesvolle actie, kun je ook deze kerst hiermee zelfs de kinderen van Batang Pinangga steunen. Voor 5 euro koop je namelijk een setje Batang Pinangga-kerstkaarten (5 stuks), waarvan de opbrengst volledig naar het kindertehuis gaat!

De kaarten zijn te koop via onze Youth Ambassadors. Dus vraag één van de ambassadeurs, of stuur ons een berichtje!

 

 

Ook deze keer heeft Butch weer een mooi verhaal voor ons geschreven. Dit keer gaat het over Jenica, die laatst 9 jaar oud is geworden:

 

Jenica’s birthday wish

“Kuya, on my birthday I would like to spend it with my brother Carlo, I want to visit him”. That was she told me long before her birthday. It was so sweet to hear that.

Jenica turned nine years old. Her brother Carlo, 11, lives together with the BP teenagers at the Half-Way house of Batang Pinangga in Cebu City. (Carlo is having medication for primary complex and needs close monitoring).

Jenica with brother Carlo. (left photo). Jenica’s friends (L-R) Mariel, Isabel, Love, Judy Ann, Sam.

A day before the birthday Jenica decided to bring her classmates and roommates from Batang Pinangga. Word spread of the rendezvous. Those who would go were excited: classmates Mariel & Isabel, and roommates Sam and Love, but except Judy Ann.

Judy Ann felt excluded; she is not a classmate, but she is a roommate. One child said, “but you are not a friend, and it is her birthday wish”.

Judy Ann went to the playground. She saw some school children passing by and was calling for her. She growled back angrily and called them names.

She stood wet under the rain.

At the dining table that night, she made eye contact with Jenica; Jenica eyed her back, and that got her. She pushed her dining plate, refused to eat, saying Jenica was giving her the look. “What look?”, Jenica protested. Judy Ann walked away and cried.

Time to clear things up. Jenica and Judy Ann now face to face. “Judy Ann, if you want to go, you only need to ask Jenica, not to be angry. Jenica, is there a reason why you excluded Judy Ann, or maybe you can perhaps reconsider?”.

Judy Ann said, getting closer. “Jenica, can I go with you? I will do your chores in the morning, even when it rains. I will also give you one of my nice clothes, if you like it”.

Jenica was silent, thinking, and said, “you stop farting in our midst, because it smells bad and is very rude”. We all had to laugh. Then Jenica continued, “you promise that you be a good girl, everyday”.

So the birthday turned out to be a good celebration for Jenica. She was very happy and content. But we thought Judy Ann was happier that day, too. As for her promise, well, Jenica is holding her to it till the next celebration.­­"

-Butch

Jenica (left) has lived in Batang Pinangga at age four. She told her brother Carlo (right photo) to behave well; she is a child who has a beautiful mind and heart.­­

 

Ayo, ayo!

Verhaal uit de Filippijnen: Kevin bezoekt Batang Pinangga

Regelmatig schrijft Butch verhalen over de kinderen van Batang Pinangga. Zo krijgen wij in Nederland een idee van wat zij meemaken in het kindertehuis en hoe zij zich ontwikkelen. Maar ook krijgen we regelmatig de vraag wat de kinderen ná hun tijd in het kindertehuis doen.

Een tijdje geleden kwam één van de oud-Batang Pinangga kinderen, Kevin, een bezoek brengen aan het Halfway House (de woonplaats van de oudere BP kinderen). Het was heel bijzonder voor Kevin om zijn kuya’s en ate’s (broers en zussen) weer een keer terug te zien! Voor Butch, Ann en de staff was het net zo bijzonder, want zij zijn natuurlijk ontzettend trots op alles wat hij heeft bereikt!

 

Batang Pinangga’s Cinderella Man

He looks smart and talks even smarter.

Our boy Kevin, living with us in Batang Pinangga when he was twelve years old. Now he is 27, has a job, living on his own, paying for his bills, wearing good clothes and shoes, totally independent. A complete man. This boy has taken hold of what he is destined to do.

He was abandoned at the age of three and since then stayed from one shelter to another. He was hoping that his mother could come back for him, while he was leaving traces behind for her to find him. She never did. The growing –up years were an immense struggle: bouts of asthma attacks, insecurities, feeling incomplete. He did not stop looking for his mother. He asked this question to whoever he could get close to, “can you be my mother?” The house parents in Batang Pinangga cared for Kevin a lot for many years.

Kevin as a young boyscout (first from left)

Kevin slowly accepted the fact that even without his birth parents, there are those people around him who truly care.

Now he is most grateful, remembering the things and values that his house parents imparted to him. He finished high school. He trained himself in basic skills at home, helped a lot in the upkeep of Batang Pinangga compound, and learned crafts. At age 20, he looked for a paying job and left Batang Pinangga. The next time we knew, he got himself a license for a full-time security officer.

He is very proud. He said every single one of them-professors, engineers, rich and famous- passes through him.

Indeed.

Kevin (left), as security officer of the University of San Carlos, one of the prestigious universities in Cebu City

Getting hold of his own life and pursuing life’s necessities & perks that go with it, that is his destiny. He sent me a text message that he would visit and bring lunch. He said he has money enough now to share. It was overwhelming to see him bringing packs of food for many.

At the dining table he told the BP teenagers this: “pursue your dream and make it come true. For myself, at age 12, I wanted to have a motorbike, now I have it. Next I want a four-wheel drive. And no boyfriend/girlfriend yet, finish your studies, then it would be going easy”.

From an orphaned child to a complete man.

Batang Pinangga has its own Cinderella Man by the name of John Kevin.”

- Butch

Verhaal van Butch: Youth Ambassadors 2016

Dat de Youth Ambassadors een bijzondere reis hebben beleefd, is na alle verslagen inmiddels goed duidelijk geworden. Maar de kinderen van Batang Pinangga hebben net zo’n mooie tijd gehad! Butch vertelt ons hoe het, vooral voor de nieuwe kinderen, de aanwezigheid van de groep Nederlanders een beetje wennen was. Maar iedereen heeft uiteindelijk genoten van het 3-weken durende feest op het kindertehuis.

 “The YAs carried me

At first the child came looking up, then slowly came near and hugged the leg portion, his height, below the knees. Then with a loving scope he was up on her arms and now he was face to face with her. He touched the nose and mumbled something. He grinned. And the next moment he was resting his little head on her shoulders, hands and arms encircling her neck, longingly, like a child does to his mother.

And so it was for those children who were new. Seven children came a week before the BP Youth Ambassadors’ arrival. Age between three to eight years old, these children were severely neglected and left often on their own. Their parents were poor, separated, and mainly drug-dependents.

Three-year old Daniel loved to be always carried. So did the twins Joshua and Jerome, seven years old, or the sisters Daniela and Danica, eight and six years old. But more so five-year old Jane, who would even fake crying to just be scoped away. Eight-year old Justine, being older, frowned with envy, yet he too had his ways of getting pampered, such as chasing around, or playing basketball.

The Youth Ambassadors (YAs) were just on time to be there for the children. There was no time that an Ambassador was empty-handed. There was always a child around them. When one day, the YAs were getting ready to visit the dumpsite in the city, the child Joshua hurriedly asked, there was a kind of panic in his eyes, “where would they go? Are they living now? Are they coming back?”

Many days laughter echoed at the center. Children being bathed, cleaned, fed. Children running around endlessly. Children carried around tirelessly.

 Many times, the children walked around barefooted. Always their housemother asked, “Where are your slippers?”, and the child would say, “I don’t know”. Who needs slippers when every time they were carried, from bed to the dining hall, to the playground and back. It was the ride of a lifetime.

When it came to saying goodbye, that must be the hardest part for the children to do. Parting away with and from those comforting arms. Again, Joshua asked, in tears after they left, “Are they coming back?”. “Yes of course, for sure,” I told them. “But now they have to go back to their parents, and go to school, and save money to come back. But when they are in Holland, they will think of you, and remember your smile, and they will tell others that you are special”.

Thank you all YAs for giving the children a very good experience of loving and caring. With tears we said goodbye, yet in our hearts, in the children’s hearts, you left a lifelong memory.”

-Butch

Volgend jaar hopen we op net zo’n mooie en bijzondere reis, voor zowel de kinderen als de nieuwe groep Youth Ambassadors. Inmiddels hebben we een hoop motivatiebrieven binnen van aspirant-ambassadeurs, de één nog beter dan de ander. Over een paar weken zijn de selectiegesprekken, maar het zal nog een moeilijke keuze worden wie meegaat met de reis in 2017!

 Ayo ayo!

Afscheid van Batang Pinangga en terugkomst in Nederland

In de afgelopen nieuwsbrieven hebben jullie kunnen lezen over alle mooie ervaringen van de Youth Ambassadors. Van het tandenpoetsen van de kinderen, hoofd-schouders-knie-en-teen op de basisschool, tot het bezoek aan de vuilnisbelt en Batang Kalye. En hoewel iedereen het liefst nog 3 weken aan de reis had geplakt, was het uiteindelijk helaas toch zo ver: het afscheid.

Afscheid

Aan al het moois komt een einde, dus ook aan deze 3 weken op de Filipijnen. Maar voordat het zover was, hadden we eerst nog de Despedida, oftewel het afscheidsfeest. Iedereen had de mooiste kleren aangetrokken voor dit eindfeest. De jongens in een blousje, de meisjes in jurkjes. We begonnen met wat acts die de kinderen hadden ingestudeerd. We kregen verschillende acts te zien van de kleintjes en de wat grotere kinderen. Maar wat mij het meeste bij zal staan is de act van 4 broertjes en Juvi die samen gingen dansen op een lied van een boyband zingend over een meisje.  

Vervolgens bedankten de staff en wat kinderen ons voor deze weken. Ze waren zo ongelooflijk blij dat wij waren gekomen.

Toen was het onze beurt. Na de prachtige speech van Charlotte waarin we iedereen bedankten voor de goede zorgen, gingen we ons dansje doen op het liedje One call away. Doordat de kinderen dat liedje goed kende en dat al 3 weken met ons zongen, zongen ze dit keer keihard met ons mee terwijl wij onze beste dance moves lieten zien.

Na het liedje gingen we de cadeaus geven. Voor de staff hadden we leuke pakketjes gemaakt met shampoo, lekker eten etc. Voor de kinderen hadden we petjes, lego en kleurboeken gekocht. Iedereen was er erg blij mee en de kinderen konden niet wachten om te beginnen met het bouwen van de lego. Wij kregen ook wat cadeautjes zoals een mok en een sleutelhanger dat ons altijd zal helpen herinneren aan Batang Pinangga.

Toen werd het tijd voor een echt feestje met de enige echte DJ Carlo. Iedereen danste met elkaar en er waren heerlijke zelfgemaakte pannenkoeken en ijs. Dit was dan echt de allerlaatste avond op BP, een avond om nooit meer te vergeten.

De volgende dag was het dan echt zover. We moesten afscheid gaan nemen van alle lieve kinderen die voor ons in de afgelopen 3 weken heel erg speciaal zijn geworden. Het werd een afscheid met een lach en vele tranen bij de kinderen en bij ons. We gaan ze zo verschrikkelijk missen! Dat moment dat je in de bus zit en voor de laatste keer wegrijdt van het Batang Pinangga-terrein voelt echt heel vreemd. Ook op het vliegveld moesten we afscheid nemen van hele bijzondere mensen. De chaffeurs, Butch, Ann en Juvi. En toen stapten we dan echt het vliegtuig in. Op naar huis, naar onze ouders, vrienden en familie die niet konden wachten om al onze verhalen te horen. We kunnen terugkijken op 3 fantastische weken die we nooit meer zullen vergeten en ik hoop dat ik ooit nog eens terug zal komen op het kindertehuis. Ik had dit ook met geen andere groep willen meemaken, want wat heb ik van iedereen genoten!”

- Anouk

Terug in Nederland

Inmiddels zijn we alweer twee maanden terug in Nederland, en dat is raar. Raar om je te realiseren dat het leven op Batang Pinangga gewoon doorgaat, en dat wij ook weer in de sleur van ons alledaagse leven zitten. Geen rijst met overheerlijke mango als ontbijt, maar gewoon weer de boterhammen van de Albert Heijn. Geen overenthousiaste gesprekken meer aan het ontbijt over hoe je nacht was, maar rillend van de kou aan het ontbijt, terugverlangend naar je warme bed.

Gelukkig is niet alles hetzelfde gebleven. Regelmatig ben ik afwezig in mijn eigen gedachten en zit ik weer even op Batang Pinangga, genietend van alle vrolijke kinderen. Vooral de eerste paar weken waren pittig, ik voelde mij totaal misplaatst in mijn eigen huis, het gevoel van nuttig zijn was in één klap verdwenen. Natuurlijk was het thuisfront heel benieuwd naar al onze spannende avonturen, maar waar moest je nou eigenlijk beginnen met vertellen? Mijn ervaring is dan ook dat sommige mensen niet helemaal begrepen wat er nou ‘leuk’ aan was, na drie pogingen zei ik dan ook maar: ‘typisch gevalletje van je had er bij moeten zijn.’

Aan de andere kant merk je ook wel dat mensen respect voor je hebben en er toch even bij stilstaan hoe goed ze het hier in Nederland wel niet hebben. Op zulke momenten voel je je toch een beetje trots, want dat heb je maar even bij iemand voor elkaar gekregen. Uiteindelijk wil je toch zoveel mogelijk mensen bewust maken van hun geluk, dat ze in Nederland zijn geboren, zodat ze misschien ook bereid zijn een stukje van hun geluk te delen.

Zelf merk ik ook dat ik nog bewuster ben van hoe goed en makkelijk wij het hier wel niet hebben, in vergelijking met de kinderen op de Filipijnen. Dit zeg of denk ik dan ook vaak genoeg als iemand een ‘groot’ luxeprobleem heeft.

Na een paar weken kwamen we allemaal weer even bij elkaar om de reis te evalueren. Hier begonnen gelijk weer nieuwe ideeën voor sponsoracties te broeien, ik denk dat ik wel voor ons allemaal kan spreken, als ik zeg dat we weer uitkijken naar de aankomende sponsoracties!”

- Stella

Volgende nieuwsbrief zullen we de reis afsluiten met een verhaal van Butch. Hoe hebben de kinderen en staff van Batang Pinangga de reis eigenlijk beleefd?

In de tussentijd kun je je nog steeds aanmelden voor onze volgende reis! Dit kan nog tot 23 oktober door je motivatiebrief te sturen naar karin@batangpinangga.com. Kijk voor meer informatie in de brochure.

Ayo, ayo!

Batang Kalye en taken op het kindertehuis

Jullie hebben al veel verhalen kunnen lezen over de ervaringen van de Youth Ambassadors. Inmiddels zijn we aan het einde van de reis, waarin één van de meest indrukwekkende programmaonderdelen centraal staat: Batang Kalye. Ook vertellen de ambassadeurs over hoe zij op Batang Pinangga de handen uit de mouwen hebben gestoken tijdens de taken.

Batang Kalye

Aan het einde van de reis hebben we de ‘straatkinderen dag’ georganiseerd. Batang Kalye in het Filipijns. Een deel van de Youth Ambassadors gingen de straatkinderen opgehalen. Om half 9 kwamen de kinderen aan. Elke Youth Ambassador kreeg twee kinderen toegewezen. Ik begon met Zyrel. Een klein vuil meisje kwam naar me toe, ik gaf haar mijn hand en ze keek angstig uit haar ogen. Vijf jaar was ze, maar als je had gezegd dat ze drie jaar was had ik het ook geloofd. Ik heb haar haren gewassen met luizenshampoo en daarna met gewone shampoo. Vervolgens heb ik haar lichaam gewassen, voeten geschrobd met een borstel en haar tanden gepoetst. Zyrel kreeg nieuwe kleding, die wij hadden meegenomen uit Nederland en een Batang Pinangga shirt aan. Toen mocht Zyrel naar de kapper. Haar haren werden in een mooi model geknipt. Vervolgens veilde ik haar nagels, werd er vitamine siroop gegeven en mocht ze nieuwe slippers uitzoeken. Hierna ging ze samen met de andere kinderen een film kijken in de activity hall en spelen in de speeltuin. Alle kinderen werden uitgebreid onder handen genomen. Ze leefden helemaal op, waren blij en veel aan het lachen. In de speeltuin zagen we de oudere broers van een jaar of 10, die eerst continue op hun broertjes en zusjes aan het letten waren, weer kind zijn. De kinderen kregen eten: rijst, een kippenbout, bami en een banaan. Wat ze niet op kregen mochten ze meenemen voor thuis. Sommige kinderen stopten na 1 hap eten al om het thuis te verdelen onder de familie.

Aan het eind van de dag kwam het akelige moment dat we de kinderen terugbrachten naar de vuilnisbelt (waar ze wonen). Ik mocht mee met het wegbrengen. Zyrel zat bij me op schoot en hield mijn hand vast. Na de terugreis stonden er gelukkig familie/bekenden te wachten op de kinderen. Ik nam afscheid van Zyrel, gaf haar de emmer met spullen mee (zeep, tandenborstel, rijst etc.) en de bak met het eten dat ze over had. Toen stapte ik terug de bus in en we reden weg. Dag Zyrel, dag lief klein meisje.

Inmiddels staat een foto met haar als achtergrond op mijn mobiel. Om mij er elke moment van de dag aan te herinneren dat zij daar nu nog steeds rondloopt op de vuilnisbelt. Zij heeft mij geleerd dat geluk bestaat, geluk is namelijk de plek waar je geboren wordt. Geluk is dat ik haar heb mogen ontmoeten en haar een mooie dag heb kunnen geven. Wij in Nederland hebben het zo ontzettend goed, dat zal ik nooit meer vergeten. “

- Charlotte

Taken

Naast het spelen met de kinderen en andere activiteiten zoals de scholen bezoeken, hadden we ook de taken. Er zijn vier soorten taken: housemother, kitchen, carpentry en farm. Op de dagen dat we taken hadden moesten we al 5 uur ’s ochtends beginnen! Dat klinkt natuurlijk super vroeg, maar na een tijdje raakten we er gelukkig wel aan gewend.

Housemother vond ik één van de leukste taken. De kinderen van BP worden elke ochtend al om 5 uur wakker, dus die mochten wij wekken. De eerste paar dagen was dat niet moeilijk, de kids waren nog super enthousiast en sprongen hun bedden uit zodra ze ons zagen! Maar het werd steeds moeilijker… Uiteindelijk heb ik kindjes uit hun bed getild, waarna ze in mijn armen gewoon doorsliepen. Half slapen kindjes zijn echt super schattig! Daarna mochten we de kinderen helpen met douchen en begeleiden met hun eigen taken. Vaak hadden we daarna nog even tijd over om te spelen in het speeltuintje of om samen een tekening in te kleuren. Bij het ontbijt hadden we meestal een van de jongeren kinderen op schoot om ze te helpen met eten.

Carpentry was, vergeleken met housemother, best vermoeiend. Samen met Victor, de timmerman van BP, hebben we in de tijd dat we daar waren één tafel gemaakt en twee bankjes voor bij die tafel. Zagen, lijmen, schuren, schilderen, er was altijd wel iets te doen. Ik vond het heel gaaf dat we als groep samen zoiets konden maken, echte teamwork!

Nog iets leuks maar ook vermoeiends was het werken op de farm (boerderij). We kregen dan klusjes die we moesten doen en die waren ook elke dag anders. Zo heb ik bijvoorbeeld samen met Lars en Adaja 12 citroenplanten geplant en bananenbomen omgehakt. We moesten wel zorgen dat we ons hadden ingesmeerd met deet, anders werden we helemaal lek geprikt door de muggen… Ik vond het wel leuk om echt even de handen uit de mouwen te steken en lekker vies te worden.

Als laatste was er nog de kitchen. Bij deze taak hielpen we drie keer per dag in de keuken, voor het ontbijt, lunch en diner. Het is namelijk nog best veel werk om voor ongeveer 60 kindjes en staf en 18 Nederlanders te koken. In de keuken was het altijd heel gezellig. De kokkinnen waren super grappig en gezellig, en natuurlijk leerden we veel over de Filipijnse keuken. We hebben zelfs een keertje echte Nederlandse pannenkoeken gebakken! Ik vond de taken een hele leuke ervaring en natuurlijk was het fijn dat we op die manier ook de housemothers en de rest van de staf van BP een handje konden helpen!”

- Sanne

 

Onder de indruk van de verhalen van de ambassadeurs? Wij zijn nog steeds op zoek naar nieuwe YA voor onze reis in 2017!

Dus ben jij een ambassadeur? Wil jij je inzetten voor misbruikte, mishandelde en verwaarloosde kinderen op de Filippijnen? Wil jij in de zomer van 2017 drie weken vrijwilligerswerk doen op het kindertehuis Batang Pinangga samen met de andere Youth Ambassadors?

Meld je dan nu aan! Stuur je motivatiebrief voor 23 oktober naar karin@batangpinangga.com. Zie de brochure voor meer info.

 

Volgende keer volgen de laatste verhalen van de Youth Ambassador-reis!

Ayo, ayo!

Peso Festival, bezoek aan de University & nieuws over de YA 2017!

Afgelopen twee nieuwsbrieven hebben de Youth Ambassadors al een aantal verhalen verteld over dat wat zij hebben meegemaakt tijdens de reis. Ben je onder de indruk van hun verslagen en wil je dezelfde ervaring? Dat kan!

Wij zijn weer op zoek naar nieuwe ambassadeurs voor onze reis in 2017! Dus ben jij een ambassadeur? Wil jij je inzetten voor misbruikte, mishandelde en verwaarloosde kinderen op de Filippijnen? Wil jij in de zomer van 2017 drie weken vrijwilligerswerk doen op het kindertehuis Batang Pinangga samen met de andere Youth Ambassadors?

Meld je dan nu aan! Stuur je motivatiebrief voor 23 oktober naar karin@batangpinangga.com. Zie de brochure voor meer info.

 

 

Na het bezoek aan de vuilnisbelt waar jullie vorige keer over konden lezen, stonden er twee compleet andere dagen op het programma. De Youth Ambassadors zullen in deze nieuwsbrief vertellen over het Peso Festival en het bezoek aan de University.

Peso Festival

Na een dag bijkomen van de vuilnisbelt brak vandaag eindelijk de dag van het Peso Festival aan! Na de taken en het ontbijt, gingen we naar de basisschool in het dorp waar we het Peso Festival organiseerden. De kinderen kregen allemaal een aantal briefjes waar ze dan één artikel per briefje mee konden halen. Ze konden dus zelf hun boodschapjes doen wat ze erg leuk vonden.

Eenmaal aangekomen op de basisschool werden alle kinderen verzameld op het plein. Nadat de directrice, een lerares en Butch een verhaaltje hadden vertelt ging Pim de kinderen enthousiast maken. Met kreten als : “When I say Peso, you say Festival!”

“Peso?”

“FESTIVAL!!!!!!”.

We gingen ons allemaal kort voorstellen en daarna even rekken en strekken op de Hokie Pokie, Chichiwa en het Vliegerlied. Hierna werd het startschot gegeven voor ons Peso Festival.

Het was als een soort markt ingedeeld met verschillende tafels die allemaal soorten spullen te bieden hadden. Er was een tafel met schoolspulletjes, een tafel met toiletartikelen en een tafel met lunchpakketjes, ook waren we ijs aan het scheppen. Zelf stond ik bij de toiletartikelen, daar was het vanaf het begin heel druk. Toen het eenmaal iets rustiger werd ging ik helpen bij de lunchpakketjes en toen alle kinderen voorzien waren van een lunchpakketje ging ik ijsscheppen. Steeds weer was het super druk.

Bij het ijs was het zo druk dat we ze in een rij gingen zetten. Alleen de kinderen die in de rij bleven staan kregen wel, toen ze dat door hadden gingen ze allemaal netjes in een rij staan waardoor het ijsscheppen een stuk makkelijker ging. Het ijs zat helemaal vast aan de zijkanten van de bakken waar het in zat, dit maakte het moeilijk om het ijs te scheppen. Daarom zaten er meestal twee mensen per ijsbak, eentje ging het ijs zoveel mogelijk loshalen en de ander schepte bolletjes.

Uiteindelijk hebben zowel de kinderen als wij een super leuke middag gehad!”

- Maartje

Het bezoek aan de Universiteit

Na het bezoek aan de basis- en middelbare school hebben we de Universiteit bezocht, een school die voor de meeste Filippijnen onbereikbaar is. Op deze school vind je bijna alleen kinderen afkomstig uit rijke families met veel invloed. Dit zijn dus de kinderen die in de toekomst voor een mogelijke verandering kunnen zorgen, daarom is het belangrijk dat we het met de studenten hebben over de situatie in hun land en ze hier bewust van te maken.

Toen we aankwamen werden we met heel veel enthousiasme ontvangen door de leerlingen en werden we allemaal voorgesteld aan de student die ons zou rondleiden en waarmee we zouden gaan spreken. We gingen met zijn allen zitten in een zaaltje en na een introductie kregen we de tijd om met onze student te praten. Ik heb het met mijn student gehad over ons persoonlijke leven, de verschillen tussen scholen in Nederland en in de Filippijnen en over wat we allemaal aan het doen waren met Batang Pinangga. Hoewel ze het met me eens was over hoe erg van de leefsituatie van een heleboel mensen in haar land is, leek het toch alsof het niet tot haar doordrong dat er echt zoveel kinderen leven op straat.

Later werden we door onze student naar een les gebracht waaraan we deel mochten nemen. Ik heb meegedaan bij een les Engels en wiskunde. Er zaten bij beide klassen veel leerlingen in een lokaal en de concentratie verdween bij iedereen het moment dat wij binnen kwamen. De klassen leken best veel op klassen in Nederland, maar er is natuurlijk een groot verschil tussen deze klassen en die van de arme scholen die we eerder bezochten. Elke klas had een tv of een digitaal schoolbord. Ook hadden alle leerlingen een mobieltje, die ze maar al te graag wilden laten zien.

Na de lesjes was het tijd voor de basketbalwedstrijd waar ons team de hele dag al op had gewacht. Ze speelden tegen leerlingen van de Universiteit en hebben gewonnen met 1 punt verschil!

Al met al een leuke dag die ervoor heeft gezorgd dat iedereen zich nog extra realiseert hoe enorm het verschil tussen de rijke en arme leerlingen en scholen is. Hopelijk is er iets van onze gesprekjes blijven hangen bij de studenten en zullen ze hun best doen op te komen voor de straatkinderen!”

- Sophie

 

Volgende nieuwsbrief zullen de ambassadeurs meer verhalen met jullie delen. Tot die tijd zijn ze te volgen op Facebook: www.facebook.com/BatangPinanggaYouthAmbassadors

Ayo ayo!

Zwemmen met de kinderen en bezoek aan de vuilnisbelt

In de vorige nieuwsbrief deelden de Youth Ambassadors hun eerste verhalen over de reis, waarin zij vertelden over de aankomst op Batang Pinangga en het lesgeven op de scholen. We nemen jullie nu mee naar het einde van de eerste week van de reis. Hier wordt duidelijk hoe dicht de hoogte- en dieptepunten tegen elkaar aan kunnen liggen: Het ene moment spelen de ambassadeurs urenlang met de kinderen in het zwembad, twee dagen later lopen door de krottenwijken naast de vuilnisbelt. Michelle en Lars vertellen over deze twee bijzondere, maar totaal verschillende dagen.

 

Zwemmen met de kinderen

Om acht uur zaten we met alle Nederlanders aan het ontbijt. De kinderen van Batang Pinangga zaten om zeven uur al te springen in de bus om naar het zwembad te gaan. De dag ervoor hoorde ik sommige kinderen al enthousiast zeggen “ate tomorrow swimming!!”. Ook Ann vertelde dat ze waarschijnlijk de hele nacht nauwelijks hadden geslapen, omdat ze zoveel zin hadden in de volgende dag. Om negen uur mochten wij de bus in om naar het zwembad te gaan.

Daar eenmaal aangekomen kon de pret beginnen. We liepen door het hotel naar het zwembad waar de kinderen al vrolijk aan het zwemmen waren. Meteen toen ze ons zagen, riepen ze naar ons dat we ook moesten komen zwemmen. Snel kleedden we ons om en sprongen we het water in. De kids vlogen ons letterlijk om de oren! Tot nu waren sommige kinderen nog een beetje verlegen, maar dat is tijdens deze dag helemaal veranderd. Dakpan (tikkertje) spelen, taxi spelen, spetteren, springen en ga zo maar door.

Tussen de middag kregen we lunch van het hotel. Deze keer geen rijst, maar pizza en frietjes. Toch genoten de kinderen liever van hun bakje met rijst en kip, wat er ook heerlijk uit zag. Snel werd al het eten opgegeten zodat we weer het zwembad in konden springen. Tijdens deze dag heb ik ook oud BP-kinderen leren kennen. Het viel me op dat ze helemaal niet verlegen waren bij ons, maar juist heel erg open en vrolijk. Het was echt een top dag. Zo leuk om te zien dat de kinderen zoveel plezier hebben!

Om vier uur gingen de kinderen naar huis en dat was maar goed ook, want sommigen vielen al in slaap in de stoel op het terras bij het zwembad. Ook ik was erg moe geworden van de dag, maar het gaf we een voldaan gevoel! Voor mijn gevoel had iedereen een leuke dag gehad en hadden we er alles uitgehaald wat kon! Het was zeker een geslaagde dag en ik had alleen maar meer zin gekregen in de rest van de dagen op BP!”

- Michelle

 

Bezoek aan de vuilnisbelt

Toen kwam de dag dat we de vuilnisbelt gingen bezoeken. De rit erheen met de bus was hetzelfde als elke keer, dezelfde wegen, dezelfde buurt en hetzelfde verkeer. Tot we op een gegeven moment een afslag naar links namen en we in een hele andere wereld terecht kwamen.

Toen we aankwamen, kregen we eerst een kleine voorlichting van hoe het er op de vuilnisbelt aan toe gaat en wat de mensen die hier leven doen. Eén van de eerste zinnen was: ´Er lopen hier absoluut geen kleine kinderen rond tussen het afval´. Je liep de straat uit en je zag het eerste groepje kinderen al voorbij komen. Na deze hele informatieve voorlichting trokken wij onze laarzen aan gingen we de vuilnisbelt op.

De eerste stop was in het gedeelte waar alle vrachtwagens aankomen om afval te storten. Tientallen vrachtwagens stonden te wachten tot zij hun lading kwijt konden. Op de weg hierheen besefte we ons al dat dit niet een dag als alle andere zou worden. Ook was de geur even wennen. Overal om ons heen lagen bergen afval, er was geen plek waar je kon kijken waar geen afval lag. Eenmaal aangekomen op het eindpunt was één van de meest rare, indrukwekkende dingen die ik ooit gezien heb. Mensen die met smacht zitten te wachten op de vrachtwagens tot er weer vers afval komt zodat ze de meest waardevolle delen hieruit kunnen halen. Dit zorgt voor levensgevaarlijke situaties, je zit zo onder de kraan waarmee het afval uit de vrachtwagen wordt gehaald.

Hierna bezochten we de krottenwijk die om de vuilnisbelt heen ligt. Kinderen die rondlopen in gescheurde broeken en shirtjes en sommige gewoon zonder kleding. Al die zelfgemaakte krotjes, de ene nog erger dan de ander. De grond die uit rugtassen, zakjes, blikjes en modder bestond. Maar als je dan ziet hoe deze mensen ermee om gaan is zo onwijs inspirerend. We deelden appels uit aan de kinderen die hier woonde. Het zal je verbazen hoe blij je een kind kan maken door iets te geven wat voor hen heel uitzonderlijk is.

We bezochten nog een school waar de jongste kinderen die op de vuilnisbelt leven les krijgen. Hoe raar was het dan ook om te zien hoe schoon en netjes alles was. Totaal omgekeerde beeld van alles wat we net hadden gezien. Hier hebben we cakejes en een pakketje met o.a. tandenborstel en tandpasta uitgedeeld.

We besloten om terug te gaan naar de woonwijk om hier eten uit te gaan delen aan de bewoners. Er ontstond al gauw een grote menigte en overal en uit elke hoek kwamen er mensen een gerend, maar toch bleef iedereen in al deze chaos rustig en bleef op zijn beurt wachten. Al deze mensen gunden het anderen en er werd nauwelijks voorgedrongen. De manier waarop deze mensen afscheid van ons namen was heel emotioneel. “We love you!”,”Thank you so much”.

Dat je ondanks de situatie waarin je leeft nog gewoon zo normaal, vrolijk en dankbaar kunt zijn heeft bij mij mijn hart geopend. Deze dag vergeten we nooit meer.”

- Lars

 

Meer foto’s zien? Kijk dan op Facebook: www.facebook.com/BatangPinanggaYouthAmbassadors Meer verhalen volgen snel, in de volgende editie van de nieuwsbrief!

 

Ayo, ayo!

De Youth Ambassadors zijn weer thuis!

Het is alweer een ruime week geleden dat de Youth Ambassadors moe, maar voldaan zijn teruggekeerd van hun reis naar de Filippijnen. Het was een prachtige reis, een achtbaan van emoties, waarbij de jongeren het ene moment de tanden poetsten van de kinderen van Batang Pinangga en het andere moment tussen het afval van de vuilnisbelt door liepen. De Youth Ambassadors hebben les gegeven op de lokale basisschool, eten gekookt voor alle kinderen en vrijwilligers van het kindertehuis, inkopen gedaan voor de ruim 40 kinderen, een straatkinderendag georganiseerd en nog veel meer. De reis heeft een hoop losgemaakt bij de jongeren. Zij zijn zich gaan realiseren dat zij ontzettend veel geluk hebben om in Nederland geboren te zijn en te wonen. Daarnaast hebben ze natuurlijk ook een feestje gebouwd op het kindertehuis en de kinderen 3 weken gegeven die zij nooit meer zullen vergeten!

Om enige indruk te krijgen van hoe de ambassadeurs de reis beleef hebben, zullen de komende nieuwsbrieven gevuld zijn met hun ervaringen. Deze keer vertellen zij over de aankomst op het kindertehuis en het lesgeven op de scholen.

De mooie aankomst op Batang Pinangga.

Daar gingen we dan. Eindelijk vanuit het hotel in Cebu City naar Batang Pinangga. Het werd een drie uur durende reis waarbij iedereen zijn ogen uitkeek. We gingen met twee busjes gevuld met onze koffers op weg. Eerst werd er nog druk gepraat in de leuke opvallende BP bus met open ramen, maar al snel zaten mensen in gedachten naar buiten te staren. Hoe zou het eruit zien? Zouden de kinderen ons wel leuk vinden? Wat zijn het voor kinderen? Schuw of uitbundig?

De omgeving was prachtig en er kwamen steeds meer bordjes waarop stond dat we toch echt bijna bij BP waren. Het was donker toen we aan kwamen rijden dus de jungleachtige omgeving was spookachtig maar prachtig. Eindelijk reden we het terrein op, nog steeds in afwachting hoe het er nou precies uitzag omdat het al donker was. Iedereen stond te trappelen om de bus uit te gaan. Vervolgens gingen we naar de activity hall om daar ons welkom te vieren. Onderweg werden we al overvallen door meerdere knuffels van kinderen die stonden te wachten op ons. Het was voor iedereen het moment om te beseffen dat we hier echt thuis waren en geliefd werden. Je kende deze kinderen en vrijwilligers niet, maar dat maakte niks uit. Iedereen genoot meteen van elkaar. Wij moesten ons voorstellen en kregen leuke zelfgemaakte armbandjes die de kinderen gemaakt hadden. Geweldig en mooi ook om te horen dat de kinderen  al zo lang naar ons hebben uitgekeken en dat ze al de hele avond lang moesten opblijven voor ons. Het feest kon beginnen! Heerlijk gedanst met de ietwat uitgeputte maar super enthousiaste kinderen. DJ Carlo zette voor ons een topfeestje neer. Ook de nieuwe kinderen die er pas een week waren vonden het leuk en waren zo aan ons gewend.

Na een avond vol knuffels en dansjes werd het toch echt tijd om naar bed te gaan. Wat resulteerde in een hoop ‘’slaaplekker knuffels’’ en het proberen te onthouden van al die namen bij de goede gezichtjes in het donker. Wij werden naar onze slaapkamers geleid waar een mooie tekening en mooie verzorgde kamer op ons lagen te wachten. Wij allemaal doken met een heerlijk gevoel ons bed in en konden niet wachten om de kinderen en het terrein de volgende dag opnieuw te zien. Met mooie gedachten viel volgens mij iedereen zo in slaap na een lange vermoeiende dag. Wij sliepen als roosjes. Het was een welkom om nooit te vergeten!”

- Linde

Bezoek basisschool en middelbare school

De eerste dag dat we op het kindertehuis waren, brachten we gelijk een bezoek aan de bassischool in het dorp. We gingen wandelend naar het schooltje toe wat bestond uit allemaal losse klaslokalen. Thuis hadden we in tweetallen al lesjes voorbereid dus daar aangekomen werden we verdeeld over verschillende klassen. De lokalen zaten helemaal vol met kinderen, het paste allemaal maar net aan.

In de klassen leerden we de kinderen in het Nederlands tellen, hielden we kleine quizjes en hebben we vooral veel dansjes gedaan. De kinderen vonden het geweldig dat wij bij hun op bezoek kwamen.

Een dag later brachten we en bezoek aan de high school die net buiten het dorp ligt. De high school was iets moderner dan de basisschool. Ze hadden bijvoorbeeld een computerlokaal en in sommige lokalen zelfs tv-schermen. Maar niks vergeleken bij onze middelbare scholen. Voor de high school hadden we andere lesjes voorbereid en gaven we quizjes over verschillende landen en deden we het spelletje galgje in het Engels. De oudere kinderen op de high school spraken redelijk goed Engels wat het geven van de lesjes erg leuk maakte. Je merkte dat deze kinderen uit arme gezinnen komen doordat de meeste geen uniform aan hadden, wat eigenlijk wel verplicht is. Sommige meiden hadden wel een rokje aan, maar niet het shirt wat erbij hoorde. De kinderen vonden het heel speciaal dat een groep Nederlanders naar hun school kwamen en we kregen dan ook veel vragen of we met ze op de foto wilden.

Het was heel erg leuk om de lesjes te geven en een kijkje te kunnen nemen bij deze twee scholen.”

- Romy

 

In de volgende nieuwsbrief zullen de Youth Ambassadors jullie nog veel meer vertellen over hun reis naar Batang Pinangga. Meer foto’s van het bezoek aan de scholen en de rest van de reis zijn te vinden op Facebook: www.facebook.com/BatangPinanggaYouthAmbassadors

Ayo, ayo!

De Youth Ambassadors vertrekken naar Batang Pinangga!

13 december ging deze groep Youth Ambassadors van start. 6 maanden, 1 kennismakingsweekend, 6 bijeenkomsten, 6 collectes, 12 sponsoracties en wat bloed, zweet en tranen later, is het zo ver: de ambassadeurs gaan naar Batang Pinangga! Morgen stapt de groep het vliegtuig in om, na een lange vliegreis, 3 weken lang de handen uit de mouwen te steken en de kinderen een onvergetelijke tijd te bezorgen. Eindelijk zullen ze kunnen ervaren waar zij al die tijd zo hard voor gewerkt hebben!

Inmiddels beginnen de zenuwen wel toe te slaan. De Youth Ambassadors worden via de Countdown-kalender op Batang Pinangga al een aantal weken voorbereid op de naderende reis, maar pas nu beseffen zij zich dat het écht zo ver is!

 

“De afgelopen maanden hebben we met zijn allen keihard gewerkt om zo veel mogelijk geld in te zamelen voor Batang Pinangga. De reis was nog zo ver weg toen we probeerden oliebollen te verkopen in december, maar de tijd vloog en ineens was het heerlijk weer en stond ik de hele avond af te wassen bij het charity dinner.  Door al onze sponsoracties hebben we niet alleen veel geld ingezameld (inmiddels €24.000!), maar hebben we elkaar ook beter leren kennen en heel veel lol gehad. Nu is het nog maar één dag totdat we vertrekken naar de Filipijnen en ik ben blij dat ik dit doe in een hechte groep, met mensen waar ik me prettig en veilig bij voel. Alles komt nu wel heel dichtbij en dat betekend dat de nodige zenuwen er ook wel zijn. Heb ik alles mee? Is mijn koffer niet te groot? Of te zwaar? Maar boven alles heb ik er natuurlijk onwijs veel zin in en kan ik niet wachten tot we aangekomen zijn op het kindertehuis. Tot over drie weken!”

- Sophie

 

“In oktober 2015 heb ik mij aangemeld voor het Youth Ambassadors project van Stichting Batang Pinangga. Via Romy hoorde ik van dit project en ik was direct geinteresseerd. Ik heb altijd al vrijwilligerswerk willen doen in het buitenland. Inmiddels is het juli 2016 en heb ik samen met de andere Youth Ambassadors veel gedaan om geld op te halen voor het kindertehuis. Ik vond het super leuk om zo intensief en gemotiveerd bezig te zijn met het ophalen van geld voor het kindertehuis. Het organiseren van de sponsoracties en het samenkomen tijdens bijeenkomsten nam veel tijd in beslag, maar dit was het allemaal waard! Er hebben vele leuke sponsoracties plaatsgevonden waarmee we een behoorlijk bedrag hebben opgehaald. Ik wil hierbij alle familie, vrienden en kennissen bedanken. Zonder al jullie donaties en deelname aan de sponsoracties zou dit niet mogelijk zijn geweest.

Aanstaande maandag is het zover, dan gaan we vertrekken. Op dit moment ben ik druk bezig met de voorbereidingen voor de reis. Ik heb een koffer vol kinderkleding verzameld die ik mee zal nemen. Daarnaast heb ik natuurlijk mijn eigen kleding ingepakt. Ik vind het belangrijk mij aan te passen aan de Filipijnse cultuur en heb daarom gezocht naar geschikte kleding. Verder heb ik veel nagedacht over hetgeen dat we te zien krijgen in de Filipijnen. Hierdoor hoop ik enigszins voorbereid te zijn op wat komen gaat. Toch verwacht ik dat het een heftige reis zal worden, een ervaring die mij voor altijd bij zal blijven.”

- Charlotte

 

De komende 3 weken zullen ontzettend bijzonder worden, vol ervaringen die de Youth Ambassadors nooit zullen vergeten! Wij zullen jullie hier natuurlijk van op de hoogte houden. Als het internetbereik het toelaat, delen wij alle verhalen en foto’s via deze nieuwsbrief. De avonturen van de Youth Ambassadors zijn ook te volgen via Facebook: https://www.facebook.com/BatangPinanggaYouthAmbassadors/

Ayo, ayo!

 

De Youth Ambassadors stellen zich voor:

Hoi! Ik ben Sophie van Paradijs en ik ben 16 jaar oud. Ik ben dit jaar geslaagd voor de havo en wil nu communicatie gaan studeren aan de Hogeschool van Amsterdam. Een jaar geleden heb ik me ook aangemeld om mee te gaan met de Youth Ambassadors, maar toen was ik helaas nog te jong. Een vriendin van me kon dat jaar wel mee en heeft me met alle verhalen waarmee ze terug kwam overtuigd het dit jaar weer te proberen. En gelukkig maar! Nu is er nog maar één dag te gaan voordat we naar de Filipijnen vertrekken en ik kan niet wachten! Ik weet zeker dat deze reis een ervaring is die ik mijn hele leven met me mee zal dragen. Ik heb er zin in!

 

Hoi! Mijn naam is Charlotte Zentveldt. Ik ben 21 jaar en begin van deze maand afgestudeerd aan de opleiding HBO Verpleegkunde. Ik werk nu twee jaar bij Stichting Klas op Wielen in Alkmaar. Dit is een klas met ernstig meervoudig beperkte kinderen binnen het reguliere onderwijs. Bij de reguliere scholen waar de Klas op Wielen aansluit geldt dat iedereen gelijkwaardig aan elkaar is en gelijke kansen verdiend. Jammer genoeg is dit niet overal het geval.
Ik doe mee aan het Youth Ambassadors project omdat ik het leuk vind om met kinderen te werken en ik hoop iets voor deze kinderen te kunnen betekenen. Om op deze manier een (heel klein) steentje bij te dragen aan de ongelijkheid in de Filipijnen. Ik hoop de kinderen een leuke, onbezorgde tijd te kunnen geven!

Batang Pinangga is jarig! En de laatste sponsoracties van de YA's

Op Batang Pinangga was het afgelopen maand feest: het kindertehuis vierde in juni namelijk haar 16e verjaardag! Een mooi moment om terug te kijken op alle bijzondere momenten van de afgelopen 16 jaar, met in het bijzonder die waarin Batang Pinangga een verschil heeft kunnen maken in het leven van de kinderen.

Statement on the 16th Year Celebration

Theme: Enabling change in the life of an abused child, a promise for a better generation 

Celebrations, like birthdays, are met with enthusiasm by the children in Batang Pinangga. They don’t mind how small the birthday cake is, as long as there is their name on it, and the children gather together to sing the birthday song, and at the end, they ask “how old are you?”, and the birthday girl or boy gets a thunderous counting and a clap for every year in a life.

Sixteen years, and we got ourselves a thunderous 16 claps. Happy birthday Batang Pinangga. Sixteen years and we are now a budding teenager. 

There is joy upon seeing those children in Batang Pinangga becoming teenagers. They are learning the basics, such as cooking, washing their clothes, cleaning their house, helping in the gardens, and learning other skills like sewing and other hand crafts, and carpentry. They have done much to help their house parents. We worry when these teenagers could not return to their birth families. Or when indeed they return to their families, they could not continue with the task of growing up instead get caught up with the vicious cycle of poverty and abuse.

But it takes only one child to affirm on what we do to help the abused children. There is this one particular child who was severely abused by his stepfather. The child called his stepfather a “monster”, for he beat him up every time the child made mistakes. The child was five years old when he came to live in Batang Pinangga. He was the most difficult child then, and many children were afraid of him. Even the teachers in his school were very hesitant to call on him. He thought bad about himself. When complimented about his looks he would be angry for he thought one was just making fun of him. He would crumple and throw away his nice drawings (he is a very good artist) when one said it was nice. “Bati man ko”. “I am bad. I am ugly”, was often heard from him.

During the boys’ camp, joined by boys aged 11 up, they were asked to think of the future, and what would they become. While others said they would become engineers, have a beautiful house, a beautiful wife, with beautiful children, this particular boy was content to become a construction worker, get a normal wife, live in a not so big house, with children who he will give love and care. “Ako silang panggaon ug paeskwelahon, ug dili nako sila pasakitan, dili pareha nako sa una”. (I will care for them and send them to school, and I will never hurt them, unlike my experience before”).

That is one promise that we love to keep to our hearts.

To all our sponsors and friends, the world may be hard to many children who are victims of abuse, and to many other children born of poverty. But we continue hoping. Enabling a change for just one child, and giving her and him something to look forward to, holds a promise for us all, and for the generations after us.

Amidst the harsh realities, there is something yet pure and beautiful. May the story of that 14 year- old child talked above, inspire us all, as we go on with our daily lives. And know that your help to Batang Pinangga changes a life of a child.

Let’s celebrate. Happy 16th year!”

- Butch

Naast het jubileum is er op het kindertehuis nog meer reden voor feest: het aftellen voor de Youth Ambassador reis is namelijk begonnen! Elke dag wordt nauwkeurig bijgehouden hoe lang het nog duurt voordat de ambassadeurs verwelkomd kunnen worden. De kinderen kunnen niet wachten totdat zij eindelijk hun nieuwe kuya’s en ate’s (broers en zussen) zullen zien!

Ook in Nederland wordt er afgeteld en worden de laatste sponsoracties gehouden, allemaal om over enkele weken met een mooi bedrag naar de Filippijnen af te reizen. De Youth Ambassadors vertellen hierover:

“Wat gaat de tijd toch snel, hoe cliché het ook klinkt, maar deze keer is het toch echt zo. Zaterdag 18 juni was namelijk alweer de op één na laatste sponsoractie, voordat we deze zomer onze reis naar de Filipijnen afleggen. Gelukkig was het dan ook een groot succes! Dit keer hadden we een Charity Diner georganiseerd, waar alle Youth Ambassadors bij betrokken waren, dit maakte het nog eens extra leuk. Helaas was het een beetje koud, maar gelukkig lagen de fleecedekentjes klaar en stonden de heaters aan. Dit mocht gelukkig de bijzonder goede sfeer dan ook niet drukken. Natuurlijk was de goede sfeer ook te danken aan, de hartstikke goede bands, de enthousiaste deelname aan de veiling en het heerlijke driegangendiner. Deze actie heeft ons ruim 1600 euro opgebracht, meer dan geslaagd dus!”

- Stella

“Zondag 26 juni organiseerde wij een wandeling in Spaarnwoude. De mensen konden kiezen tussen 2 routes. Of de ene van 3 km of de ene van 7 km. Mede door het lekkere weer wat er die dag gelukkig was, heeft bijna iedereen die mee gedaan heeft de 7 km gelopen. Er waren familieleden, vrienden, ouders en kennissen die meededen. Daardoor was er een hele leuke, gezellige sfeer. Na afloop van de wandeling konden de deelnemers nog genieten van een kopje koffie of thee. Door deze mensen is er toch weer ruim 250.- opgehaald!! Het was een hele gezellige en leuke dag en voor alle mensen die meededen, super bedankt voor uw komst! Hierdoor kan er weer veel worden gedaan!”

- Lars

Het komt nu ontzettend dichtbij en de Youth Ambassadors zijn dan ook druk bezig met de laatste voorbereidingen voor vertrek. Hoeveel flessen zonnebrand moeten er meegenomen worden? Wat voor kleding moet er mee? Past er nog kinderspeelgoed in de koffer? En hoewel veel YA's nog aan het werk zijn of voor de laatste toetsen van school aan het leren zijn, zit iedereen al met zijn/haar hoofd bij het kindertehuis. Nog twee weekjes, dan is het zo ver!

Ayo, ayo!

 

De Youth Ambassadors stellen zich voor:

Mijn naam is Stella Zweerts. Ik ben achttien jaar en ik heb zojuist het  VWO afgerond op het Mendelcollege. Het plan is om volgend jaar psychologie te gaan studeren in Leiden. Op dit moment werk ik alweer ruim twee jaar elke zaterdag bij vishandel Jak en daarnaast ben ik pas begonnen bij de strandtent Ubuntu.  Door Sophie en Marit ben ik geïnspireerd geraakt om mij aan te melden voor het Youth Ambassadors project. Door hen zag ik in hoe makkelijk het eigenlijk is om ook op deze leeftijd een steentje bij te dragen. Voor mij was het dan ook al vrij snel duidelijk dat ik mij ook voor deze kinderen in wilde zetten. Het mooie aan dit project is dat je precies weet waarvoor je alle sponsoracties houdt en dit motiveert je dan ook des te meer! 

Hee hallo! Mijn naam is Lars Ekhart en ik ben 17 jaar oud, op dit moment zit ik niet op school en hoop volgend jaar een mbo-opleiding te volgen. Ik werk bij de Dekamarkt in Santpoot-Noord en hou van voetbal. Ik wou me vorig jaar eigenlijk al inschrijven maar heb dat niet gedaan omdat ik toen helaas te weinig tijd had. Dus toen je je kon aanmelden heb ik dat meteen gedaan en gelukkig met succes :-) Het lijkt me onwijs gaaf om te doen. Alles wat je daar mee maakt en alle bijzondere verhalen die je gaat horen lijken me een ervaring die je je hele leven met je meedraagt. Om de kinderen een glimlach op hun gezicht te geven, daar doe ik het voor. We gaan ze de beste 3  weken van hun leven geven. Ik heb er ieder geval heel veel zin in!

 

Update Youth Ambassadors en verhaal van Butch

€15.000! Dat was voor de Youth Ambassadors reden voor een feestje, en dus voor taart afgelopen bijeenkomst. De ambassadeurs hebben hard gewerkt om zo’n mooi resultaat voor elkaar te krijgen. Maartje en Linde vertellen over één van de acties die zij hebben gedaan.

Sponsorloop

“Afgelopen dinsdag hebben wij, in het prachtige weer, een sponsorloop georganiseerd in de duinen. Kinderen van Ijsclub Haarlem deden fanatiek mee! De jongere maar ook de oudere kinderen gingen hier vol voor wat een leuk resultaat gaf! Ze werden gesplitst op leeftijd en moesten rondjes van 300m en 800m rennen. Na elk rondje konden zij een stempel halen bij de mensen van BP, en wat zijn er veel rondjes gelopen! De kinderen hebben geld opgehaald bij familie en vrienden en wij zijn hoe dan ook trots op het resultaat. Heel leuk dat deze kinderen zo enthousiast mee deden met deze sponsorloop die redelijk zwaar was en ook nog eens in het warme weer! Het was een gezellige en geslaagde avond en bedankt aan alle kinderen die zich in hebben gezet voor de Filipijnse kinderen!”

- Linde

Praatje in de kerk

“Op meerdere zondagen dit jaar zijn we in groepjes naar verschillende kerken in de omgeving van Haarlem geweest. Hier hebben we een praatje gehouden over Batang Pinangga, wat wij voor ze doen in Nederland, wat het inhoud, welke sponsoracties er nog aankwamen en wat we gaan doen in de Filipijnen. De groepjes bestonden uit twee nieuwe YA’s en 1 begeleider die al eerder mee is geweest naar Batang Pinangga.

Voor de meesten was dit denk ik wel even wennen, op zondag vroeg je bed uit om naar de kerk te gaan, maar het was zeker een heel leuke ervaring! Ik heb zelf in twee kerken gepraat, heel divers, maar heel leuk en gezellig. In de ene kerk zaten voornamelijk veel ouderen, maar vol was het zeker niet. Er werden veel kerkelijke liederen gezongen die ik zelf eigenlijk niet kende. Aan het einde mocht ik mijn praatje houden, wel spannend, maar erg leuk. De mensen genoten ervan en het leverde ook zeker wat op! Dat had ik echt nooit verwacht en allemaal waren ze erg geïnteresseerd in het verhaal, ook na de mis. Toen wij een deurcollecte hielden wilde iedereen zo graag meer weten en ze waren zo vrijgevig!

De andere kerk was veel moderner, er waren veel jongeren en kinderen. Het was ook de kindermis, maar ik denk dat er ook veel jongeren waren geweest als het een gewone mis was geweest. Het geloof werd heel duidelijk besproken aan de hand van sporen die je eigenlijk overal om je heen kon vinden, onder leiding van moderne liedjes die ik dit keer dus ook mee kon zingen. We moesten weer aan het einde ons verhaal doen en daar reageerde iedereen heel leuk en goed op.

Ik vond het zeker een heel leuke ervaring om in de kerken te praten over en vooral voor Batang Pinangga. En ik zou het zo weer doen als ik de kans kreeg!”

- Maartje

 

Maar de Youth Ambassadors zijn nog lang niet klaar. Zij hebben nog anderhalve maand voor vertrek, waarin er een hoop te gebeuren staat. Zo is er 18 juni nog een actie waarbij alle betrokkenen van Batang Pinangga bijeen komen: het Charity Dinner! Deze avond wordt er ­een heerlijk diner geserveerd, is er live muziek en een veiling, waarvan alle opbrengst natuurlijk naar het kindertehuis gaat! Ben jij er ook bij? Om te reserveren kun je een mailtje sturen naar sophie@batangpinangga.com. Laat het ook even weten als je met vrienden en familie komt, of als je eventueel dieetwensen hebt (vegetariër, allergieën e.d.).

 

Al het harde werk is niet voor niets. Dankzij de inzet van de Youth Ambassadors, krijgen de kinderen van Batang Pinangga de liefde krijgen die zij verdienen. Zo blijkt ook uit het stukje van Butch, waarin hij vertelt over één van de oudere kinderen, Benjamin, die sinds zijn aankomst op Batang Pinangga een hele transformatie heeft ondergaan.

Time to go home

There is joy when a school year is over. For the children, that is vacation. For some, it means a lot of things to do and places to go. For some Batang Pinangga children, the place to go is home.

Benjamin, 15 years old, visited his mother for a week in April this year. His mother has two new children from a new partner, in fact, his baby sister was just two months old. They still lived in the same rented house. His mother is selling cooked food, and also is engaged in a small-scale lottery. That is their source of income, from the commission of winnings. He could see that they already have a refrigerator and they sold cold drinks. He is glad that at the least his mother has money to spend. 

Yet he decided not to go back home, not just yet. Because he still wanted to finish his studies. For his mother has a new family now, and he could not be part of it.

He thought about his father and his other five siblings. His youngest sister, now around five, is living with an aunt. He is glad for that arrangement. His four other siblings are in the care of his ill father, who went back to live with his sisters who are spinsters. He knew that his brother and sister next him were out of school. He particularly worries over his two young brothers, age seven and nine. He knew they were not cared for. He was there when his parents got separated. Benjamin wishes that one day he would have a job and could take care of his siblings and his father.

He hopes that his two young brothers could join him in Batang Pinangga.

Being the oldest, Benjamin cares a lot for his little brothers and sisters. We remembered him as the boy who missed classes on long rainy days so as to collect sand from the river that he can sell. His feet turned into that of an old man being submerged in water for a long time. 

The same boy who collected garbage so that he could buy a little something to eat. The same boy who was frequently absent from class to babysit his little sister. His mother would say to him, “it is raining, do not go to school, a lot of good sand flows down the river this time”.

Yet the same boy who walked to school managed still to get good grades. Now, attending a private school, Benjamin earned his mark. He was awarded as the second honors in the entire Grade 9 class.

His teachers were all praises for this charming boy. We are proud of this boy.

He is diligent, strong willed, with a grip of a good future in his hands. A future he wants to share with his siblings. But for now he stays in Batang Pinangga. This time it is his home.”

- Butch 

 

De Youth Ambassadors stellen zich voor

Mijn naam is Linde van Schaik. Ik ben 16 jaar oud en zit nu in 4vwo op het Mendelcollege. Ik werk in een pizzeria in Velserbroek en geef al meerdere jaren schaats en skeelerlessen aan kinderen. Ik wilde meedoen aan dit project omdat ik zag wat voor indruk het had gemaakt op mijn zus en ik heb kinderen altijd al heel leuk gevonden! Ook vind ik omdat ik het zo goed heb dat ik daar wat voor terug kan geven aan mensen die het niet hebben en ze vooral plezier en liefde te bezorgen. Ik kan niet wachten tot het zover is!

 

Hoi allemaal, ik ben Maartje Stut, ik ben 17 jaar oud en zit in 4 HAVO van het Mendelcollege. Ik zit op musicalvereniging Eigenwijs en hou van o.a. softbal en kickboksen. Op zaterdag werk ik altijd op de botermarkt in Haarlem, ik verkoop sokken! Ik ga mee naar Batang Pinangga omdat ik het echt onvoorstelbaar vind dat kinderen elke dag weer moeten werken en vechten voor een beetje rijst of brood en met vrijwel niets toch op zo’n jonge leeftijd al op straat moeten overleven. Ik hou echt van kinderen, ik wil als ik mijn diploma ook de PABO gaan doen, de opleiding tot lerares in het basisonderwijs. En ik vind het eigenlijk heel moeilijk dat kinderen hier het zo goed hebben terwijl ze daar op zichzelf zijn en per dag maar moeten zien te overleven met wat ze hebben. Ik wil daar de kinderen gewoon zo veel mogelijk helpen en liefde geven als ik kan en op de één of andere manier toch iets betekenen in hun levens.

Vakantie voor kinderen Batang Pinangga & update Youth Ambassadors

Huishoudelijke mededeling:

We willen jullie nogmaals op de hoogte brengen van de verhuizing van Stichting Batang Pinangga. Het nieuwe vestigings- en correspondentie adres van de stichting is nu Norholm 53, 2133 HK te Hoofddorp.

 

In de Filippijnen genieten de kinderen met volle teugen van hun vakantie. Er worden verschillende activiteiten georganiseerd, zoals een dagje zwemmen, een boottrip of een historisch uitje naar Fort San Pedro. En als er geen activiteiten zijn en het warme weer het toelaat, vermaken de kinderen zichzelf door spelletjes op Batang Pinangga te spelen. Al met al een rustige en leuke periode voor de kinderen op het kindertehuis.

Nog meer leuke foto’s van de kinderen zien? Batang Pinangga heeft nu ook Instagram! Volg ons of deel je foto met #batangpinangga. Kijk op https://www.instagram.com/batangpinangga/

 

In Nederland is het helaas nog geen vakantie voor de Youth Ambassadors. Afgelopen bijeenkomst hebben zij wel het officiële programma voor de reis gehad. Nog ruim 2 maanden, wat gaat het snel! Voordat we het weten, is de groep al weer op het kindertehuis.

Ook werd de laatste sponsorgeld-stand bekend gemaakt: €12.000,-! Een goede tussenstand, maar de ambassadeurs hebben een nog veel beter bedrag voor ogen. Daarom zijn zij ook afgelopen maand weer aan de slag gegaan en hebben een paar succesvolle acties achter de rug.

De Pubquiz

Woensdag 20 april vond de allereerste editie van de Batang Pinangga Pubquiz plaats. Café Odessa in Leiden werd  gevuld maar liefst negen teams die bestonden uit enthousiaste en vooral fanatieke deelnemers. De strijd barstte los nadat de eerste vraag was gesteld. Er kwamen vragen voorbij over sport, geografie, wetenschap, muziek, film en ga zo maar door. Een onmisbaar ingrediënt voor een pubquiz is natuurlijk een biertje en hier kon dan ook van genoten worden tijdens de quiz. Een heleboel vragen verder is het winnende team er met een weekendje rijden in een Audi A3 cabrio vandoor gegaan. De avond was een groot succes en we kunnen daar een mooie opbrengst voor Batang Pinangga aan toe voegen. “

- Michelle

Koningsdag

Op 27 april was het Koningsdag! De weken daarvoor zijn alle Youth Ambassadors, en vrienden en familie, druk bezig geweest met oude spullen verzamelen die we konden verkopen op de vrijmarkt. Al om 5 uur in de ochtend stonden de eerste YA op straat. Naast oude spullen verkopen waren we ook druk bezig met andere activiteiten. Zo werd er geschminkt, pannenkoeken werden gebakken, koffie en thee werd verkocht en we hadden allemaal leuke spelletjes voorbereid voor de kinderen. Het was super gezellig en ondanks een paar regen- en hagelbuien een geslaagde dag! We hebben een mooi bedrag van 1100 euro opgehaald voor de kinderen van Batang Pinangga!”

- Sanne

 

Ten slotte willen wij alvast een oproepje doen. Over een maand, op zondag 5 juni, organiseert de Rabobank opnieuw een fietstocht. Ook deze keer doet Batang Pinangga mee en zijn we op zoek naar enthousiaste fietsers die ons fietsteam willen versterken! Voor iedere fietser krijgt het kindertehuis in ieder geval €10,-, dus het is zeker de moeite waard om mee te doen! En daarnaast wordt het, net als de afgelopen editie, ook heel gezellig! Meer informatie over de precieze startplek en –tijd volgt nog. Kijk ook op https://www.rabobank.nl/particulieren/lokalebanken/ijmond/rabobank_fietsdag/ 

Wil je meedoen? Stuur dan een mailtje naar talia@batangpinangga.com. Dan hebben we een idee uit hoeveel fietsers ons team bestaat!

 

Dat was het voor deze keer! Binnenkort volgt er meer nieuws over het kindertehuis en de acties in Nederland.

Ayo ayo!

 

De Youth Ambassadors stellen zich voor

Mijn naam is Michelle Kort en ik ben 19 jaar oud. Sinds anderhalf jaar woon ik in Leiden, maar oorspronkelijk kom ik uit een plaatsje in Brabant genaamd Roosendaal. Dit jaar ben ik begonnen aan de studie Communicatiewetenschap aan de Vrije Universiteit in Amsterdam. Naast studeren doe ik aan hockey en ben ik de oppas van drie kinderen. Ik heb mij opgegeven voor het Youth Ambassadors project van Batang Pinangga, omdat ik vind dat de kinderen die in het weeshuis wonen een onderdak, educatie, voedsel en liefde verdienen na alles wat zij hebben meegemaakt. Batang Pinangga zet zich als geen ander in voor de straatkinderen in de Filipijnen en ik wil ze daar graag bij helpen. Ook lijken me de indrukken die we zullen krijgen in de Filipijnen onvergetelijk, dus ik kan niet wachten tot we onze voeten voor het eerst op de Filipijnse bodem zullen zetten!

 

Hoi allemaal! Mijn naam is Sanne en ik ben 17 jaar oud. Ik woon in Haarlem en zit nu in de 5e klas van het Stedelijk Gymnasium Haarlem. Mijn hobby’s zijn hockeyen, piano spelen en dansen. Vorig jaar hoorde ik van Batang Pinangga via school, en ik was meteen super enthousiast! Ik houd heel erg van kinderen en dat is ook de reden waarom ik mee ga naar de Filipijnen. De (straat)kinderen in de Filipijnen verdienen het niet om zo behandeld te worden, en ik vind het een heel mooi idee dat wij die kinderen aan de andere kant van de wereld kunnen helpen. Ik heb heel veel zin in alle sponsoracties die nog komen en ik kan niet wachten tot we eindelijk op reis gaan en de kinderen van Batang Pinangga zullen zien! 

Einde schooljaar in de Filippijnen & update Youth Ambassadors

Al kunnen wij zo begin april ons er weinig bij voorstellen, in de Filippijnen is het momenteel hoogzomer! En daarom genieten de kinderen van Batang Pinangga van hun welverdiende zomervakantie. De komende weken zullen zij activiteiten op het kindertehuis doen en gaan veel kinderen naar gastgezinnen om daar vakantie te vieren. Maar zij zullen vooral veel de schaduw opzoeken, aangezien het in de Filippijnen nu ongelooflijk warm is.

De afgelopen dagen stonden in het teken van de afronding van het schooljaar. Angelica en Michelle hebben net hun graduation achter de rug en andere kinderen hebben awards ontvangen voor hun schoolprestaties. Oud-ambassadeur Anne was op bezoek bij Batang Pinangga en heeft dit bijzondere moment mogen meemaken. Wij zijn natuurlijk ontzettend trots op onze kinderen dat zij zo hun best doen op school en dat hun inzet beloond wordt!

 

Nu ook in Nederland de temperatuur wat begint te stijgen, komt de zomer (en dus de reis) steeds meer in zicht! Nog een ruime 3 maanden voordat de Youth Ambassadors hun avontuur gaan beginnen. Ze werken ontzettend hard om met een mooi resultaat naar de Filippijnen af te reizen en hebben inmiddels zo’n €10.000 opgehaald! Twee van de ambassadeurs schrijven in deze nieuwsbrief over een actie waarmee zij dit bedrag hebben opgehaald.

 

“Zondag 27 maart was het zover! Op 1e paasdag hielden de YA een paasbingo. De maanden daarvoor waren alle mooie prijzen al verzameld en de bingokaarten gemaakt. Om half 3 begon de middag en stroomde de tenniskantine van Spaarndam vol met familie en vrienden van alle Youth Ambassadors. Iedereen had er zin in en de bingo kaarten werden goed verkocht. Er werden 3 rondes gespeeld, iedereen deed hard zijn best, dus er hoefden geen liedjes gezongen te worden voor een valse bingo. Tussendoor kon er genoten worden van een lekker kopje koffie of thee en natuurlijk niet te missen, heerlijke zelfgebakken taarten en andere lekkernijen. Al met al was het een zeer geslaagde eerste paasdag waarmee 810 euro is opgehaald!!”

- Romy

 

“Dinsdag 1 maart gingen wij, de Youth Ambassadors pannenkoeken bakken voor de kinderen van de scouting. Nadat we de boodschappen hadden gedaan, kinderen hadden uitgenodigd en een film hadden klaarliggen, konden we echt beginnen. In de keuken werd er volop gebakken zodat iedereen onbeperkt pannenkoeken kon eten. Na het pannenkoeken-eetfestijn gingen de tafels en stoelen aan de kant en werd de beamer klaargezet voor de film. Het was een erg leuke film en dat vonden wij Youth Ambassadors stiekem ook ;-). Het was erg een geslaagde middag met een mooie opbrengst voor Batang Pinangga!”

- Anouk

 

Ook beginnen we vanaf deze nieuwsbrief weer met het voorstellen van onze Youth Ambassadors. Iedere nieuwsbrief zal een ambassadeur iets over zichzelf schrijven. Zo kunnen  jullie al onze toppers leren kennen!

Volgende keer volgt er meer nieuws over het kindertehuis en onze YA's!

Ayo, ayo!

 

De Youth Ambassadors stellen zich voor:

Mijn naam is Romy Hamelink en ik ben 20 jaar oud. Ik zit in mijn laatste jaar van Bedrijfskunde MER aan de hogeschool van Amsterdam, dus ben ik momenteel druk aan het afstuderen. Omdat dit al mijn laatste jaar studeren is, was ik aan het nadenken wat ik nog wilde gaan doen. Toen kwam stichting Batang Pinangga op mijn pad. Via mijn moeder hoorde ik dat zij ieder jaar een reis naar hun kindertehuis organiseerden. Het leek mij een geweldige kans om hiermee mijn jaar af te sluiten. Ik vind het heel leuk om met zijn allen acties te organiseren wetende dat alles wat je ophaalt ook echt bij de kinderen terecht komt. Ik hoop dat wij nog een hoop leuke acties tegemoet gaan en met een trots gevoel de kinderen van Batang Pinangga tegemoet kunnen komen!

 

Ik zal mezelf even voorstellen. Mijn naam is Anouk en ik ben 16 jaar oud. Ik woon in Velserbroek en zit in 4 VWO op het Mendelcollege. Naast het korfballen bij Rapid Haarlem speel ik ook graag piano. Ik werk bij de DekaMarkt. De reden dat ik mee ga naar de Filipijnen is eigenlijk omdat ik kinderen super leuk vind en het verschrikkelijk vind wat zij allemaal hebben meegemaakt. Ik vind het mooi om iets te doen voor een ander en ik ben heel erg benieuwd naar alles wat ik daar ga meemaken en ga zien. Ik kan niet wachten tot het eindelijk zover is en we dan echt naar de Filipijnen gaan! 

Update Youth Ambassadors & verhaal uit de Filippijnen

De Youth Ambassadors hebben een korte radiostilte gehad, maar achter de schermen hebben zij niet stilgezeten! Zo zijn ze naar het verre Drenthe afgereisd om twee dagen lang aan de teamband te werken en elkaar beter te leren kennen. Verder zijn de ambassadeurs druk in de weer geweest met het organiseren van sponsoracties, waarvan er een aantal op het punt van beginnen staan!

In de voorjaarsvakantie organiseren de Youth Ambassadors een groots pannenkoeken-eetfestijn. Op dinsdag 1 maart zijn alle kinderen uitgenodigd om zoveel mogelijk pannenkoeken te eten als ze op kunnen, welke gebakken zullen worden door onze meesterbakkers. Om het feest compleet te maken, wordt de avond afgesloten met een leuke film! Pannenkoeken eten voor het goede doel, wie wil dat nou niet? Aanmelden kan door een mailtje te sturen met naam en leeftijd naar maritlambers@gmail.com

Met deze temperaturen lijkt Pasen nog ver weg, maar de Youth Ambassadors zijn al gestart met de verkoop van paasbroden! In samenwerking met Albert Heijn mogen zij heerlijke Excellent Paasstollen verkopen voor slechts €5 per stuk. De stollen die verkocht worden zijn niet duurder dan in de Albert Heijn, maar per brood gaat er wel €2 naar Batang Pinangga! Dus het paasbrood voor het paasontbijt alvast op tijd in huis hebben? Neem contact op met één van de Youth Ambassadors, of stuur ons een berichtje!

 

Zoals jullie lezen, hebben de ambassadeurs het behoorlijk druk met het organiseren van alle acties, maar weten waar zij het voor doen. Er komen steeds meer vragen over de kinderen van Batang Pinangga, waar ze vandaan komen en hoe het er op het kindertehuis aan toe gaat. De groep zal nog een paar maanden moeten wachten tot hun reis naar de Filippijnen, maar nu al raken zij, met elke bijeenkomst en elke actie, meer en meer betrokken met de kinderen van Batang Pinangga.

Eén van de nieuwste leden van de Batang Pinangga-familie, is Joren. Mede dankzij de inzet van de Youth Ambassadors, is hij een jaar geleden bij het kindertehuis terecht gekomen. Hoe hij in die korte tijd is gegroeid, vertelt Butch in zijn verhaal:

 

“The fierce little lamb

This boy was once very afraid. He came a year ago to Batang Pinangga. The boy was not talking. He was very fierce, and would not let anyone touch him or even get near him. He always kept a distance. If angry he would bite, throw stones, kick and hit hard. He would run away when people come towards him or shy away when one gets too near. One cannot tell if he could even think very well. When he speak, it was just very few words, and not even comprehensible. The houseparent worried because this boy only ate a little, and many times skipped meals. He preferred to be alone.

Days and months had passed. He could be seen playing with the other children, running around. He is there at the dining table eating and talking. He wipes the dining table and sweeps the floor.

Joren is coming out of his fear, and now mingles easily with the children.

One day the children were hurrying around to prepare for their presentation number. Everyone found their place on the stage. Then there he was. On stage with the other children. The sight was a jolt of happiness for all of us who know this boy.

His name is Joren, nine years old. He grew up without a mother. His father would punish him every time he made a mistake. He ran away and hid in the bushes to escape from his fierce father. One time he was badly hurt; some said that he was playing with a bag of chemicals that broke into his face; others said that it was thrown to him by his father. The incident left a scar on the left side of his face.

Joren upfront in one of the children’s numbers, and reading and story-telling time with a volunteer.

Now he asked if he could join in the new presentation numbers. Then he asked if he could go back to school. He could read fluently, talks clearly, says sorry, and thank you, and gives a hug. When he is afraid, like watching a scary movie, he snuggles near and said, “Mama I’m afraid”. Now our boy Joren is weaving little wonders every day.”

- Butch

 

Ayo ayo!

Laatste nieuwsbrief van 2015!

De laatste nieuwsbrief van 2015, een jaar waarin er weer een hoop bijzonders is gebeurd! Batang Pinangga heeft weer nieuwe kinderen mogen opvangen, waardoor zij dit jaar een start hebben kunnen maken aan een nieuwe toekomst. Maar Batang Pinangga heeft ook kinderen kunnen plaatsen in gezinnen. Zij hebben dit jaar hun eigen ‘echte’ familie gekregen. Daarnaast was 2015 het jaar waarin de Youth Ambassadors een recordbedrag ophaalden en de derde reis naar het kindertehuis weer een succes was. En om het jaar helemaal goed af te sluiten, is op de valreep van 2015 de nieuwe Youth Ambassador groep van start gegaan.

13 december was de eerste bijeenkomst met de nieuwe ambassadeurs. Na een drukbezochte start met de ouders, zijn de jongeren de hele middag aan de slag gegaan met het bedenken van sponsoracties. Het was een hele gezellige, maar ook nuttige bijeenkomst! De Youth Ambassadors hebben een hoop goede en concrete acties op papier gezet. Maar naast het bedenken van acties, zijn ze ook direct aan de slag gegaan. De daaropvolgende week hebben zij namelijk meteen ruim 2500 oliebollen verkocht voor Batang Pinangga! De oliebollen gemist? Geen probleem, op 1 januari doen zij namelijk alweer hun volgende actie. De ambassadeurs duiken tijdens de nieuwjaarsduik namelijk de ijskoude zee in. Sponsor hen hiervoor, zodat ze het nieuwe jaar goed beginnen! Sponsoren kan via NL98RABO0356556905 t.n.v. Stichting Batang Pinangga, onder vermelding van ‘Nieuwjaarsduik’.

 

Daarnaast willen we jullie nog een keer attenderen op onze samenwerking met GoedeDoelShop.nl. Het is het einde van het jaar, dus dé tijd om over te stappen naar een nieuwe zorgverzekering. Ook hierbij kun je gebruik maken van GoedeDoelShop en hiermee soms wel (gratis!) 50 euro doneren aan Batang Pinangga. Zeker de moeite waard dus om hier gebruik van te maken!

 

Namens alle vrijwilligers en kinderen van Batang Pinangga, willen wij jullie bedanken voor alle steun in het afgelopen jaar. Dankzij jullie is 2015 een succesvol jaar geweest waarin wij veel voor de kinderen hebben mogen betekenen. Wij hopen ook volgend jaar weer met jullie aan de slag te gaan om hen te helpen! Geniet van de feestdagen en tot 2016!

 

Ayo ayo!

Sponsoracties, Goede Doel Shop & bericht uit de Filippijnen

Ondanks dat de Youth Ambassadors nog officieel moeten beginnen, wordt er ondertussen hard gewerkt voor Batang Pinangga. Zo werden er vorig weekend weer twee sponsbedragen bekend gemaakt. Stichting SEIN had met de verkoop van potloden een hoop geld opgehaald en in de kerk van Santpoort is naar aanleiding van het verhaal van Pim een mooi bedrag gedoneerd. De mensen waren zo ontroerd na het verhaal, dat er zelfs een stukje over is verschenen in het Parochieblad!

Franciscus Actueel, november 2015

Franciscus Actueel, november 2015

 

De Beatrixschool uit Haarlem had in September een sponsorloop georganiseerd, waarvan een deel van de opbrengst voor Batang Pinangga opgehaald werd. Nadat de kinderen hard rondjes hadden gerend, is al het geld ingezameld en geteld, om afgelopen week de officiële cheque te overhandigen. De inspanning van de kinderen is niet voor niets geweest, want zij hebben met elkaar ruim 2000 euro bij elkaar gerend! Een geweldige prestatie!

 

En jullie kunnen zelf ook Batang Pinangga steunen, zonder dat dat iets extra’s kost! Met het inkopen van Sinterklaas- en kerstcadeaus, maar ook met het overstappen naar een nieuwe zorgverzekering of energiemaatschappij, kun je kosteloos geld doneren aan het kindertehuis. Hoe? Via GoedeDoelshop.nl!

Zoals de meeste van onze trouwe volgers waarschijnlijk wel weten, is Batang Pinangga namelijk partner van GoedeDoelShop.nl. Via deze website kunt u doorklikken naar ruim 250 bekende webwinkels en gaat er per aankoop een donatie naar het goede doel. Wanneer u een aankoop doet, wordt Goede Doel Shop namelijk door de webwinkel beloond met een ‘bonus’. Normaal gesproken gaat dit geld naar de webbeheerder, maar Goede Doel Shop doneert dit aan het goede doel van uw keuze. U winkelt zo dus bij dezelfde winkels voor dezelfde prijzen, alleen gaat er nu een deel van het aankoopbedrag naar Batang Pinangga! Een mooie en makkelijke manier om aan het eind van het jaar nog iets extra’s te doen voor de kinderen van BP.

 

Tenslotte opnieuw een mooi verhaal over één van onze kinderen. Butch vertelt over Adelfa, een meisje dat al jaren bij Batang Pinangga woont, en hoe zij binnenkort een nieuwe toekomst tegemoet zal gaan:

A Blossom from the Past

She helps prepare the food of the children on weekends and on other days when there is no school. She helps care for the younger ones. She does chores in the house when another child forgot to do it. She is not complaining.

She is Adelfa, a blossoming 17-year old, happy and looking forward to a new beginning.

She talked about her past like it was just yesterday. She was left behind by his father in a friend’s house. He promised to come back. He did not. The people in the house were not nice to her, and one day she decided to run away, and maybe perhaps she could find her father. She knew he was just somewhere drinking with some friends. This was not the first time.

But then she got lost.

She was hungry and thirsty. A nice person gave her shelter, and that person brought her to the drop- in center in Cebu City, a temporary shelter for rescued street children.

Adelfa’s parents were separated. Her older brother lived with an Aunt, but the father refused to give up custody of Adelfa. And so on that day on, Adelfa was always living with his father, sleeping on pavements at night, or at someone else’s house or sometimes in a friend’s house. She remembered that he would always get drunk, and she was the one caring for him.

Caring for others. Adelfa has grown to be a loving and caring child, despite her pain from the past. Here she bathed one of the street children.

After her rescue still her father would take her back with him. But Adelfa got sick; there was a big lump growing on the space between her eyes. She was on constant pain and had blurry vision.

The drop- in shelter was able to help in the operation, and from then on Adelfa’s father realized that the child was better off living in the care of social services than live with him.  So Adelfa came to live in Batang Pinangga when she was 11 years old. She always had that sad look in her eyes. The situation of her family left a lump in her heart. She felt lost and no family.

Batang Pinangga was able to locate her mother. The mother is poor and peddling illegal drugs and her small shanty was used for people to do drugs. Adelfa can never live with her mother. Adelfa’s father was able to visit her one time in Batang Pinangga. Still he smelled of alcohol when he came.

Arrival in Batang Pinangga. At age 11, she was very responsible.

One day as Adelfa was gingerly washing the plates after dinner, she was in tears. News of the death of her father reached her. She was very sad. She fondly recalled their memories together. Although poor, and drunk, she knew that her father loved her to keep her always by his side.

But on the other side, there was big news. On the telephone someone said she was the cousin of Adelfa. They have been looking for her, and looked over the internet for an agency where Adelfa might be living. They found Batang Pinangga’s website, browsed through some pictures, but no Adelfa. They looked up the facebook page, and there they saw the grown-up child whose face was familiar. Adelfa was finally found.

Learning life-skills. Either learning to play the keyboard or how to cook, Adelfa valued her time well.

Now Adelfa is always smiling. Her Aunt and family will give her a birthday celebration in Batang Pinangga. She remembered them very well. It was the Aunt that gave them shelter before. The very same Aunt that gave her name Adelfa Aludy Ann: her favorite flower Adelfa, after her mother Aludy, and Ann for her brilliant sister. The same Aunt who cared for her father until his death.

Adelfa’s life story is extra ordinary. Her young life was tangled in the chaotic rhythm of the life of her parents and the people around them. Yet she was able go out of it, with the people who cared for her. One of them is Batang Pinangga family. And soon with the family who found her.”

A certain future. Adelfa (with BP executive Director, Butch Carpintero), would soon say goodbye to Batang Pinangga, but she will be with her own family. She blossoms beautifully.

- Butch

 

Ayo ayo!

Bericht uit de Filippijnen: Anagen

Het zijn spannende tijden voor het Youth Ambassador-team en de toekomstige ambassadeurs. Alle aanmeldingen zijn binnen en de motivatiebrieven worden intensief, maar ook met veel plezier gelezen. De brieven zijn veelbelovend, en we zijn er dan ook van overtuigd dat we weer een enthousiaste groep ambassadeurs kunnen samenstellen! Binnen korte tijd weten we ook met wie, want volgende week is al de selectiedag. We kunnen niet wachten om onze nieuwe toppers te mogen ontmoeten!

Maar we mogen dan in Nederland druk bezig zijn, in de Filippijnen gebeurt er nog veel meer. Om hier ook van op de hoogte te blijven, schrijft Butch voor ons af en toe een stukje over het reilen en zeilen bij Batang Pinangga. Dit keer het verhaal over één van onze oudere kinderen, Anagen:

 

“Anagen is now 16 years old, a picture of a healthy and lovely teenager. She was barely seven when she came to Batang Pinangga. But she is happy now. She looks after the younger ones like her little brother or sister.

She and her two sisters, Michelle, 15 years old, and Niña, 12, are happy to be together. Still they longed for their older brother who left the shelter and now is living on his own.

Anagen, 16 years old (right), leads and coaches children during activities and presentations. She helps her sister Michelle (above) who has problem in reading.

“How long has it been, now I am one of the longest staying child”, she mused as she looked around the crowd of little children.

Indeed it has been a long time.

Back to the day when a mother brought four children to the social welfare office, saying she would give them away. The mother looked determined than sad. She could not take care of them, she had no money, no husband to get support, and the relatives are poor like her. Perhaps among her misgivings in life, bringing the children to the social welfare was the best decision she made.

On the day that the mother brought her children to Batang Pinangga, she just said goodbye. She left without looking back. Anagen was crying aloud running after her. After a while she looked at her younger sisters, and Anagen gathered them in her arms.

The siblings in 2006 with their mother. Anagen (right, standing) saw her again in 2013 living like a single woman flirting with men.

And so the years passed. Anagen went to school and found new friends. But she and her sisters were always sick. A little flu could become worse, from sore throat to recurring urinary tract infection. She and her siblings were severely malnourished. It was a rough ride to survive the severe neglect that the children suffered. Anagen remembered that her older brother, then age seven, would drive the trisikad (bike with a cart to carry passengers), when he earned fifteen pesos he bought them biscuits to eat. She was grateful for him. When her brother missed classes, and in the end stopped going to school, she worried, but she told him, “kuya, you can still catch up, we could not be classmates anymore, but continue”.

The siblings in 2009. Anagen (middle), age 9, brother Allan, Michelle, and Kris Niña.

Anagen has her own worries in school. A classmate reported that she slept in the class, and she often got a low score in the exams. Many times she would complain of stomach pain or headache and asked to be excused from class. Back home she was just well and no pains. She is struggling to catch up with the lessons, but she so loves to go to school.

She is a grateful one. She could not stop saying thank you to house parents she called Mama. She is always respectful. On Christmas she would make a card for her house parents and staff to say thank you. She found a lot of occasions to express her gratitude. On Valentines’ day she gave out hearts to those who cared for her and the children. She writes letters of gratitude and makes paper cuttings, repeating the words thank you for the love and care she got. In return she is always caring and loving to every one.

She may not excel in school but Anagen surely has the heart.

That same heart will do wonders for her and her siblings in the future."

Big sister. Anagen (middle) will be there for her siblings.

- Butch

 

Ayo ayo!

Verslag Youth Ambassadors: Afscheid

Deze nieuwsbrief zijn we toegekomen aan alweer het laatste verslag van onze reis. Drie weken lang hebben de Youth Ambassadors doorgebracht met de kinderen van het kindertehuis. Het is dan ook geen wonder dat er een band is opgebouwd; de ambassadeurs zijn onderdeel geworden van de Batang Pinangga-familie. Dat het afscheid zou komen, wist iedereen al, maar dat maakte het niet minder moeilijk. Want afscheid nemen van familie, dat is voor niemand makkelijk:

“Na een geweldige reis, met veel mooie, indrukwekkende en heftige momenten, kwam uiteindelijk het afscheid. In de onze laatste dagen op Batang Pinangga was het al aan de kinderen te merken dat we bijna weggingen. Ze waren het afscheid al aan het voorbereiden. Iedereen kreeg mooie tekeningen, en lieve brieven van de BP kids. Alle tekeningen die ik zelf van de kinderen gekregen heb, hangen boven mijn bureau op mijn kamer. Niet alleen de kinderen waren al verdrietig, ook veel YA’s (ikzelf ook) wilden liever niet praten over het aankomende afscheid. De band die je namelijk met de kinderen hebt opgebouwd, is heel erg sterk. Ze zijn 3 weken lang het enige waar je mee bezig bent geweest.

De dag van het afscheid gingen we allemaal zo veel mogelijk met de kinderen om. Iedereen wilde de laatste uren met de kinderen doorbrengen. Zelf heb ik met een groepje zitten kleuren, en de leukste ervaringen van de 3 weken gedeeld.

Na het middageten was het bijna tijd om te gaan. We hadden heel veel knuffels mee, die we aan de kinderen hebben gegeven. Nadat we vervolgens nog een groepsfoto hadden gemaakt met alle YA’s, staff en kinderen, gingen we toch echt weg bij Batang Pinangga. Het was de bedoeling dat het afscheid snel zou verlopen. Hoe langer we bleven, des te moeilijker zou het voor de kids en onszelf zijn. Het afscheid was voor mij één van de verdrietigste en moeilijkste momenten van de reis. Wat het voor mijzelf zo lastig maakte was dat veel van de kinderen moesten huilen. Ik denk dat dit er ook voor zorgde dat bij veel YA’s tranen tevoorschijn kwamen.

De band die je met die kinderen opbouwt is zo groot, dat de gedachte dat je ze misschien wel nooit meer ziet heel verdrietig is. Niet alleen het afscheid met de kinderen, maar ook dat met de staff van BP was lastig. Dit waren namelijk hele lieve mensen waar je de afgelopen 3 weken elke dag contact mee had.

Het was een geweldige reis, met een verdrietig maar mooi afscheid. Het is voor mij een ervaring geweest die ik nooit zal vergeten.”

- Job

 

Nog een allerlaatste oproep: Je hebt nog één week om je aan te kunnen melden als Youth Ambassador!

Wij zijn op zoek naar jongeren die van een avontuur houden. Jongeren zich in willen zetten om kinderen een betere toekomst te geven. En niet bang zijn daarvoor hard te moeten werken! Pas jij in dit plaatje? Dan ben je zeker geschikt om aan dit mooie project deel te nemen!

Je kunt je aanmelden door een motivatiebrief te sturen naar sophie@batangpinangga.com. Meer informatie over het project, de reis en de aanmeldingseisen is te vinden in de brochure: http://issuu.com/batangpinangga/docs/brochure_ya_2016. Je kan natuurlijk ook terecht op de site www.YouthAmbassador.nl!

 

Ayo ayo!

Verslag Youth Ambassadors: Bezoek aan de vuilnisbelt

Vorige week vertelde Marit over Batang Kalye, de dag waarop de Youth Ambassadors een groep straatkinderen konden verzorgen en verwennen. Het bezoek aan de vuilnisbelt was de dag waarop de ambassadeurs zagen in wat voor omstandigheden sommige straatkinderen moeten leven. En, zoals in het stukje van Anne te lezen is, ook op deze dag zorgden zij voor een lach op het gezicht van deze kinderen.

De laarzen zijn uitgezocht, iedereen heeft een lange broek aan of is ingesmeerd met een laag Deet. Klaar dus om een bezoekje te brengen aan de Vuilnisbelt. We gaan naar een Vuilnisbelt die afgelopen jaar net buiten de stad lag, maar nu is verplaatst naar een plek tussen de bergen. Zo is het probleem voor de overheid opgelost. Uit het zicht en veel verder weg is voor hen dé manier om het probleem van de arme mensen die op en rondom de vuilnisbelt werken op te lossen. Deze mensen leven van de vuilnisbelt, zij zullen dus automatisch mee verplaatsen. 

Na dit verhaal gehoord te hebben is het nog heftiger de vuilnisbelt te aanschouwen. Nu je weet dat de mensen die hier, in hun van afval gebouwde huisjes, nog meer afgezonderd zijn dan dat zij eerst al waren. 

We hebben schoolspulletjes, appels en snoep bij ons om de kinderen die daar leven een klein beetje te kunnen verwennen. Het is hartverscheurend om een meisje met een appel in haar hand te zien staan en je ziet dat ze eigenlijk geen idee heeft wat het is. Zij heeft waarschijnlijk op 4/5 jarige leeftijd nog nooit een hele appel gezien, laat staan er een hap van af te hebben gebeten. 

Vreselijk om te beseffen dat al die mensen elke dag tot hun knieën in het afval staan om plastic te verzamelen zodat ze dat kunnen verkopen. Maar ondanks die ellende lachen de meeste kinderen wel als er high-fives worden uitgedeeld. En dat blijf ik bijzonder vinden.

Het mooiste van dit bezoek was vlak voordat we weggingen. De laarzen die we hadden gedragen werden uitgedeeld. Om dat geluk te zien op die gezichten terwijl ze hun nieuwe laarzen aan elkaar aan het showen waren, maakt het voor mij een hele heftige, maar ook mooie dag.

- Anne

 

Mede door dit soort ervaringen realiseren de Youth Ambassadors zich waarvoor zij al die maanden zo hard gewerkt hebben. Daarnaast geeft het een boost om, ook na de reis, keihard door te blijven werken. Zo was er een tijdje geleden een fietstocht waarmee geld opgehaald kon worden voor het kindertehuis. Verschillende ambassadeurs van afgelopen reizen hebben vrienden en familie opgetrommeld om met elkaar te fietsen voor Batang Pinangga. Inmiddels is bekend geworden dat we hier €412,50 mee opgehaald hebben! Een heel mooi bedrag met een hele leuke sponsoractie. Wij willen alle enthousiaste fietsers ontzettend bedanken voor hun sportieve bijdrage!

 

Voor onze reis van volgend jaar zijn we weer op zoek naar nieuwe ambassadeurs! Ben jij (of ken jij) iemand die van aanpakken weet en zich in wil zetten voor de kinderen van Batang Pinangga? Kijk dan op www.YouthAmbassador.nl 

Ayo ayo!

Youth Ambassadors 2016 & verslag: Batang Kalye

Jullie hebben afgelopen weken al een aantal verslagen kunnen lezen van de Youth Ambassadors. Dat zij hele bijzondere dingen hebben meegemaakt, is inmiddels wel duidelijk. Ben jij of ken jij iemand die ook zo’n ervaring zou willen? Iemand die zich in wil zetten voor de kinderen van Batang Pinangga? Dat kan, want we zijn weer op zoek naar nieuwe enthousiaste ambassadeurs voor onze reis in 2016!

Ben jij een ambassadeur? Wil jij je inzetten voor misbruikte, mishandelde en verwaarloosde kinderen op de Filippijnen? Wil jij in de zomer van 2016 drie weken vrijwilligerswerk doen op het kindertehuis Batang Pinangga samen met de andere Youth Ambassadors?

Meld je dan nu aan! Stuur je motivatiebrief voor 16 oktober naar sophie@batangpinangga.com. Meer informatie over het project, de reis en de aanmeldingseisen is te vinden in de brochure: http://issuu.com/batangpinangga/docs/brochure_ya_2016. Je kan natuurlijk ook terecht op de site www.YouthAmbassador.nl!

 

Eén van de meest bijzondere dagen van de Youth Ambassador reis is Batang Kalye. Gedurende de hele reis worden de ambassadeurs geconfronteerd met armoede, en dit is de dag dat zij de kinderen die hieronder lijden kunnen helpen. Een ontzettend mooi, maar ook heftig onderdeel van de reis:

“Donderdag 23 juli begonnen we na het ontbijt met het samenstellen van pakketjes voor de straatkinderen, die later die dag naar Batang Pinangga zouden komen om de leukste dag van hun jaar te beleven. Het was namelijk eindelijk zover: Batang Kalye. Op Batang Kalye komt er een groep straatkinderen naar BP om volledig verzorgd te worden en heerlijk te spelen zoals elk kind hoort te doen. Voor ieder kind hadden we een tas met verzorgingsspullen zoals shampoo, tandpasta en een tandenborstel en een tas met etenswaren waaronder 3 kilo rijst, blikjes tonijn en koekjes samengesteld.

De helft van de Youth Ambassadors ging mee om ze op te halen. Toen de grote groene BP bus het terrein op kwam rijden, stapte er een grote groep kinderen uit. Ze waren erg verlegen, maar als je hun ogen kon bereiken, glimlachten ze voorzichtig naar je. Om de dag te beginnen en om de kinderen wat losser te maken, begon Butch met een welkomstpraatje en deden we een dansje met de kinderen. Ik had al gelijk contact met een meisje, daarom nam ik haar als eerste mee om langs alle “stations” te lopen. We begonnen bij de kapper, hier hielpen de housemothers ons met het geven van een luizenbehandeling aan de kinderen. Op het eerste oog zagen de kinderen er nog niet eens zo slecht uit, maar schijn bedriegt. Ze hadden allemaal namelijk hun mooiste kleren aangetrokken om er maar zo “goed” mogelijk uit te zien. Maar zodra je de kinderen moest wassen, zag je de luizen over het hoofd lopen en de wondjes op hun voeten en de onverzorgde handen. De kinderen waren tijdens het wassen ook nog erg verlegen, maar stiekem zag je ze toch genieten als je hun haren aan het wassen was. Behalve het wassen van het haar en het schoonmaken van het hele lichaam, hebben we ook hun tanden gepoetst en kregen ze nieuwe kleding aan, inclusief een echt Batang Kalye shirt. Na het douchen gingen de kinderen weer terug naar de kapper om geknipt te worden. De jongetjes allemaal kaal en de meisjes kregen een korte bob, wat ze geweldig stond. Geknipt en wel waren de kids klaar voor het volgde “station”, hier knipten we hun nagels en maakten we deze schoon. Ook masseerden we babyolie op hun dunne armpje en beentjes en deden we een beetje parfum bij ze op, wat ze overigens heel leuk vonden om zelf te doen. Dan mochten ze als laatste nog een mooi paar slippers uitzoeken en dan hadden ze alle stations gehad.

Nadat alle kinderen het parcours hadden afgelegd, was het tijd om te lunchen. Ze kregen allemaal een vol bord met rijst, spaghetti, kip en een appel erbij. Hoewel ze snel aten, zag je ze genieten van het heerlijke eten. Na de lunch was er nog even tijd om te spelen in de speeltuin en om een stukje film te kijken.

Daarna was het helaas alweer tijd om de kinderen terug te brengen naar de stad. Het paste maar net, met 40 kinderen en 5 YA’s in de groene BP bus. En dan ook nog de tassen met eten die veel te zwaar waren voor die lieve kindjes. Ik had broer en zus bij me op schoot en dat was echt het moment waarop ik realiseerde dat we op weg waren om de kinderen weer gewoon op straat te zetten. Dit deed me erg veel achteraf. Je ziet gewoon hoe blij de kinderen spelen en kind kunnen zijn op Batang Pinangga en zo geef je ze een geweldige dag waar ze het hele jaar aan terug zullen denken. Maar je zet ze wel weer terug op straat, dat is gewoon niet wat die kinderen verdienen…

De ophaalplaats was bij een speeltuin en zo hebben we nog even met de kinderen kunnen spelen. De meeste kinderen werden opgehaald, maar wie of wat het precies van ze was, wisten we niet. Er gingen zes kinderen met, ik denk, de oma in een tricycle en drie zusjes achterop de motor bij, ik gok, de vader. Je gelooft gewoon echt niet wat je ziet. We kregen geen bedankje of blik van de mensen die de kinderen ophaalden, misschien wel uit schaamte.

Gelukkig hadden we in de avond een goede evaluatie met de groep waarin iedereen zijn verhaal kwijt kon. Zo kon iedereen vertellen wat hen was opgevallen en bij is gebleven van deze toch wel heftige dag. Wat ik in ieder geval nooit meer zal vergeten is dat de kinderen binnen kwamen als verwaarloosde wezens om welke reden dan ook, maar de poort uit gingen als blije kinderen die een geweldige dag hadden gehad!

Op zulk soort dagen realiseer je extra hoe goed het is dat Batang Pinangga bestaat en moet blijven bestaan!”

-Marit

 

Volgende week is er weer een nieuw verslag!

Ayo ayo!

Verslag Youth Ambassadors: Zwemmen met de kinderen

Laatste oproep!

Komende zondag nog niets te doen? Steun Batang Pinangga en doe mee met de Rabobank fietstocht!

We fietsen een route van ongeveer 30 km in de omgeving van Haarlem. Het Batang Pinangga-fietsteam kan nog wat enthousiaste fietsers gebruiken, want voor elke deelnemer krijgt het kindertehuis € 12,50! Het belooft goed weer te worden en daarnaast wordt het natuurlijk heel gezellig. Dus meld je aan via https://www.facebook.com/events/758141784311486/ of door een mailtje te sturen naar sophie@batangpinangga.com.

 

Ook deze week nemen we jullie weer mee met de ervaringen van de Youth Amassadors tijdens hun reis. Een onderdeel van het programma waar de kinderen misschien wel het meest naar uitkijken, is het dagje zwemmen met de ambassadeurs. Een hele dag waarop de kinderen alle aandacht krijgen van de groep en niks anders hoeven te doen dan spelen en lol maken. Pim vertelt over deze ontzettend leuke, maar ook vermoeiende dag:

“Eén van de leukste dagen met de kinderen was voor mij het zwemmen bij El Salvador. Toen we bij El Salvador aankwamen waren de kinderen al druk aan het zwemmen. Nadat ik mijn zwembroek aan had, heb ik ongeveer aan één stuk door met de kinderen gespeeld en het was echt heerlijk. Het zwemmen was best wel aan het begin van de reis, dus we kenden de kinderen nog niet heel goed. Maar na deze dag veranderde dat echt helemaal. De hele dag door werd door het hele zwembad heen alleen maar gespeeld en zowel de kinderen als de ambassadeurs waren heel vrolijk.

Constant met kinderen op je schouders en rug liep je door het zwembad heen. We deden tikkertje en natuurlijk, ons op die dag zelf verzonnen spel, waterrugby, waaraan alle kinderen heel fanatiek meededen. Het kwam er eigenlijk op neer dat je de bal moest veroveren en als je dat deed je gelijk bedolven werd onder kinderen. Meer regels dan dat waren er ook eigenlijk niet. Er zaten hotelkamers naast het zwembad en ik vraag me heel erg af wat die dachten terwijl we dit spel speelden, want er werd niet normaal veel gekrijst en geschreeuwd.

Wat deze dag echt één van de mooiste dagen van deze reis maakte, was om de kinderen allemaal zo enthousiast te zien. Overal waar je liep hoorde je kinderen lachen en schreeuwen, constant renden er kinderen langs en vlogen ze het water in. Het bad bij El Salvador zou in Nederland helemaal niet bijzonder geweest zijn en waarschijnlijk saai gevonden worden, maar ik heb nog nooit zulke blije kinderen gezien. Het was echt de hele dag genieten.

Uiteindelijk moesten we helaas terug naar het kindertehuis. Toen we weer op Batang Pinangga aankwamen, heb ik het de hele reis niet meer zo rustig gezien als op deze dag. Iedereen was helemaal kapot en bijna alle kinderen gingen gelijk na het eten naar bed. Ook de ambassadeurs maakten het niet laat.”

- Pim

 

Volgende week krijgen jullie natuurlijk weer een nieuw verhaal te lezen, maar hebben we ook leuk nieuws! Houd de mailbox dus in de gaten!

Ayo, ayo!

Verslag Youth Ambassadors: Taken

Verhuisbericht!

De vestigingsplaats van Stichting Batang Pinangga is verhuisd! Het nieuwe vestigings- en correspondentie adres van de stichting is nu Norholm 53, 2133 HK te Hoofddorp.

 

In de afgelopen reisverslagen konden we al lezen over het warme welkom op Batang Pinangga en de scholenbezoeken. Deze nieuwsbrief lezen we het verslag van Renée, die vertelt over de taken. De Youth Ambassadors hebben in Nederland natuurlijk al keihard gewerkt voor het kindertehuis, maar hier bleef het niet bij. Ook in de Filippijnen hebben zij de handen uit de mouwen gestoken, dit keer om de vrijwilligers van Batang Pinangga te ondersteunen in de dagelijkse taken.

“s’Ochends om kwart voor 5 ging de wekker om de dag te beginnen met de taken. Je hebt 4 taken waar je ingedeeld voor bent. De eerste taak die ik had was houseparent. We gingen de kinderen helpen met douchen, aankleden, tandenpoetsen en daarna gingen we met ze spelen. Het is echt heel schattig om ze uit bed te halen met hun slaperige hoofdjes. Ze gingen met z’n allen in het halletje zitten, omdat ze moesten wachten tot de volgende in de douche kon. 7 uur had iedereen ontbijt en dan kon je met de kinderen aan tafel zitten terwijl ze aten.

Ook kon je helpen in de keuken. Die taak duurde de hele dag. Van 5 uur tot 7 werd het ontbijt gemaakt en daarna volgde natuurlijk het afwassen. Van 10 tot ongeveer 12 uur werd de lunch gemaakt, en voor het avondeten begon je al om 4 uur. Het was wel altijd ontzettend gezellig in de keuken!

Daarnaast konden we helpen op de farm. We liepen op de berg richting de farm met kleine bananen boompjes om die te planten. Toen de boompjes waren geplant mochten we het gras gaan snijden. We kregen handschoentjes en een soort snijmes waarmee we het gras wegsneden en rondom de bananen bomen, voor de bescherming, moesten leggen. Het was wel handig om een lange broek en lange mouwen aan te doen, omdat er veel muggen waren en de grassprieten waren best scherp.

Als laatste was er carpentry. Hier hielpen we met het maken van een tafel en krukjes. Die zijn heel mooi geworden! Mijn groepje kon hier niks meer doen, omdat de tafel en de stoelen al klaar waren. Daarom gingen we de activityhall verven met nog een paar extra lagen. Al de taken heb ik met veel plezier gedaan en het was allemaal heel gezellig!”

- Renée

Zoals te lezen is in de reisverslagen, hebben de Youth Ambassadors een hoop gedaan tijdens hun reis. Zij hebben mooie en heftige dingen meegemaakt, die al met al voor een indrukwekkende reis hebben gezorgd. Er zijn nauwelijks woorden om uit te drukken hoe mooi deze belevenis was, dus is er inmiddels een filmpje gemaakt die een poging doet het met anderen te delen. Het filmpje is een korte indruk van het gevoel dat onze ambassadeurs drie weken hebben ervaren, en nu nog steeds bij zich dragen. Het gevoel om kinderen weer geliefd te laten zijn, maar ook om door deze kinderen geliefd te worden.

 

Ayo ayo!

Verslag Youth Ambassadors: Scholenbezoeken

Vorige week zijn we onze serie reisverslagen begonnen met het verhaal van Nikki. Nikki vertelde over de aankomst op Batang Pinangga en het geweldige welkomstfeest dat we toen hebben gehad. Eén van de eerstvolgende activiteiten van de reis was een bezoek aan de basisschool. Daarnaast hebben de Youth Ambassadors ook nog een middelbare en een privéschool bezocht. Tessa heeft hier het volgende over geschreven:

“Wij zijn tijdens de reis naar verschillende scholen geweest. Met de YA’s hebben wij zowel openbare als privéscholen bezocht. Ik vond het indrukwekkend om te zien hoeveel verschil er zat tussen de privé en openbare scholen.

Als eerste hebben we een openbare basisschool bezocht om daar les te geven aan de leerlingen. Op het moment dat we door het hek liepen, werden we door honderden oogjes aangestaard. Hier en daar kwamen er voorzichtig kinderen dichterbij en sommige renden na een paar minuten enthousiast om ons heen. De high-five’s waren populair en elk kind dat een high-five van een YA kreeg, begon te glunderen. Ook toen we voor de klas stonden, in een klein lokaal voor 60 leerlingen met welgeteld één ventilator op de leraar gericht, konden de kinderen niet stoppen met lachen en deden ze enthousiast mee. De kinderen verstonden weinig van wat wij zeiden doordat hun Engels niet heel sterk was, maar ze genoten wel van onze aanwezigheid.  Bij deze school voelde ik me ontzettend welkom. De lachende kinderen, de knuffels en high-five’s, iedereen deed gezellig mee.

Na het eerste bezoek aan de openbare basisschool, volgde een bezoek aan een privéschool, zowel basis- als middelbaar onderwijs, waar de meeste kinderen van Batang Pinangga ook les volgden. Bij aankomst viel het mij op dat niemand opkeek van onze aanwezigheid. Iedereen bleef z’n eigen gang gaan en niemand trok zich iets van ons aan. Er stond een groepje jongeren te tafeltennissen en toen wij meededen, vonden ze het leuker om aan hun vrienden te laten zien hoe goed ze waren dan dat ze het écht leuk vonden dat wij meededen. Bij de eerste les die ik daar gaf aan een 7th grade (in Nederland is dit de eerste klas) merkte ik gelijk al dat de kinderen minder actief meededen en sommige zelfs op hun mobiele telefoon bezig waren. De ene leerling deed ongeïnteresseerd en de andere keek ons minachtend aan. Hier voelde ik me dus absoluut niet welkom. In tegenstelling tot de openbare basisschool spraken deze leerlingen wel een stuk beter Engels. Ook de lokalen waren groter en er was goede ventilatie. Met 30 leerlingen in een lokaal i.p.v. 60 leerlingen op elkaar gepropt leek het bijna alsof je in een andere wereld terecht was gekomen.

De les van de 7th grade was afgelopen, dus liepen we door naar de 4th grade. Hier zaten maar ongeveer 15 kinderen in een lokaal. Het lokaal was geschilderd en de leerlingen hadden 2 enorme tafels en zelfs een kleine speelhoek. Het verbaasde mij dat er zo ontzettend veel verschil zit tussen de privé- en de openbare school. Ik had wel wat verschil verwacht, maar niet zo veel dat alleen het feit of je naar een openbare of privéschool bent gegaan je hele toekomst kan beïnvloeden. Omdat deze kinderen nog niet heel goed Engels konden vanwege hun jonge leeftijd, hebben we het Vliegerlied voor de klas gedaan. Waar de kinderen van de openbare basisschool enthousiast en lachend mee dansten, stonden nu alle kinderen vrijwel stil en keken ze ons minachtend aan. Ook hier voelde ik me niet bepaald welkom en ondertussen had ik het daarom ook wel een beetje gehad daar. Nadat de jongens een potje gebasketbald hadden tegen de leerlingen van de school, zijn we met de mooie groene Batang Pinangga bus weer terug naar het kindertehuis gegaan.

Ten slotte hebben we nog een bezoek gebracht aan een openbare middelbare school. Gelukkig voelde ik me hier weer welkom. Het Engels van de leerlingen was ontzettend slecht en ze snapten meer niet dan wel van onze les, maar ze deden in ieder geval mee en toonden interesse. Het is mij bij dit bezoek opgevallen dat de leerlingen van de openbare scholen gedrevener zijn in het leren dan de leerlingen van de privéschool.

Al met al was deze reis een geweldige ervaring waar heftige, mooie en leerzame momenten de tijd gevuld hebben. Ik ben ontzettend dankbaar dat ik dit met de kinderen van Batang Pinangga, de staff en de YA’s heb mogen meemaken. Dit is iets dat ik altijd bij me zal dragen.”

- Tessa

 

De Youth Ambassadors zijn nu een paar weken terug, maar hebben in die tijd niet stilgezeten! Afgelopen weekend waren zij te gast bij een auto evenement van VWForum.nl. Hier werden namelijk lootjes verkocht en prijzen geveild voor Batang Pinangga. Het was een leuke middag met goed weer, mooie auto's en een opbrengst voor het kindertehuis van €624,-!

Daarnaast staat voor de ambassadeurs de Rabobank Fietstocht op het programma. Maar het Batang Pinangga fietsteam kan nog steeds versterking gebruiken! Iedere extra fietser betekent € 12,50 aan opbrengst voor het kindertehuis. Meld je daarom aan via het Facebookevenement (https://www.facebook.com/events/758141784311486/) of door een mailtje te sturen naar sophie@batangpinangga.com.

 

Ayo ayo!

Nieuwsbrief: de Youth Ambassadors zijn weer terug!

Het is alweer een paar weken geleden, maar nog elke dag denken de Youth Ambassadors terug aan hun reis naar de Filippijnen. Wat waren het een geweldige drie weken! Alle voorbereidingen, inspanningen en tijd die in de acties en de reis gestoken zijn, waren het allemaal meer dan waard. Met een ongelofelijk bedrag van € 27.000 (!) zijn de ambassadeurs afgereisd naar Batang Pinangga. Daar hebben ze mooie, leuke, maar ook heftige ervaringen opgedaan en zijn als onderdeel van de Batang Pinangga-familie weer teruggekeerd naar Nederland. Inmiddels hebben de Youth Ambassadors hun vrienden en familie over al deze belevenissen verteld. En nu is het de beurt aan jullie! De komende weken zal in elke nieuwsbrief een ambassadeur een deel van zijn/haar ervaringen met jullie delen. We beginnen bij het begin, met de aankomst en het welkomstfeest op Batang Pinangga, vanuit de ogen van Nikki:

Het eerste wat ik zag toen wij met de groene Batang Pinangga bus het terrein binnenreden, waren een paar verlegen kindjes die met grote ogen en enorme vreugde stonden te kijken. Ze zagen er toen al super schattig uit! De meeste kinderen van het weeshuis zaten op dat moment nog op school. Tegen de nieuwe Youth Ambassadors, waaronder ikzelf, waren ze in het begin een beetje terughoudend en afwachtend, wat natuurlijk erg logisch is. Op het moment dat Geert de bus uit stapte, vlogen ze hem meteen in de armen. Dat was echt mooi om te zien. Het ging ontzettend snel, hoe de kinderen veranderden van heel erg verlegen voor zo’n grote groep Hollanders, naar helemaal niet meer verlegen. Diezelfde avond nog klommen er kinderen op mijn schoot, dansten ze op het welkomstfeest lekker uitbundig en waren ze helemaal zichzelf.

Tijdens het welkomstfeest begonnen de kinderen met optredens. Het was echt geweldig om al die kindjes zo te zien dansen en vooral die kleintjes waren echt te schattig. Je kon wel merken dat ze super lang en hard hadden geoefend voor dit feest. Ik vond het ook opvallend dat de kinderen het totaal niet eng vonden om op te treden, in tegenstelling tot de meeste Nederlandse kinderen. Onze groep met alle Hollanders heeft ook twee liedjes gezongen, wat uitliep tot een feest waarin iedereen door elkaar aan het rennen en dansen was. De kinderen hadden zoooo veel energie! Ze vonden het geweldig, en wij natuurlijk ook! Het gaf mij echt een goed gevoel om al die kinderen zo happy en gelukkig te zien. Al met al was het welkomstfeest een geweldig begin voor drie mooie weken op Batang Pinangga.

- Nikki

 

 

Al is de reis nog maar net achter de rug, de eerste sponsoractie staat alweer op het programma. Op zondag 13 september wordt namelijk de jaarlijkse Rabobank Fietstocht gehouden. Dit is een fietstocht waarmee de Rabobank goede doelen sponsort, en dit jaar doet ook Batang Pinangga mee!

We fietsen een route van ongeveer 30 km in de omgeving van Haarlem. Het Batang Pinangga-fietsteam kan nog wat enthousiaste fietsers gebruiken, want voor elke deelnemer krijgt het kindertehuis € 12,50! Een sportieve manier om Batang Pinangga te steunen, waarbij we een hoop gezelligheid beloven! Voor aanmelding of meer informatie, kun je terecht op het Facebook-evenement (https://www.facebook.com/events/758141784311486/) of kun je een mailtje sturen naar sophie@batangpinangga.com.

 

 

Volgende keer volgen meer verhalen over de reis!

Ayo, ayo!

Nieuwsbrief Youth Ambassadors: het is bijna zover!

Morgen is het echt zo ver: de Youth Ambassadors vertrekken naar Batang Pinangga! De afgelopen maanden hebben in het teken gestaan van dit moment. Elke sponsoractie, elke bijeenkomst, elke voorbereiding, allemaal om als een hechte groep het vliegtuig in te stappen. Maar naast de teambuilding, mag het mooie resultaat ook zeker niet vergeten worden! Een tijdje geleden vertelden we over het ambitieuze plan om €23.000 op te halen. Dit bedrag is inmiddels al lang en breed binnen, want er is maar liefst €27.000 opgehaald! Een record! De ambassadeurs kunnen meer dan trots op zichzelf zijn.

“Dit jaar is sowieso wat anders geweest dan voorgaande jaren. Dat komt ook door Batang Pinangga. Je denkt er altijd wel elke dag aan en hoe het daar dan zou zijn. De groep is altijd gezellig en helpt je altijd met veel dingen. Ik heb veel plezier gehad met alle sponsoracties, zo leer je de YA’s die meegaan veel beter kennen. Het is ook leuk om mensen erover te vertellen. Mensen reageren altijd zo enthousiast en willen gelijk meer weten. De laatste weken zijn vooral voorbereidingen geweest. Veel kleding en spulletjes voor de kinderen daar. De tijd gaat veel sneller dan je denkt, over een dag vertrekken we al!”

- Renée

“Over een mooi jaar gesproken, met ontzettend veel leuke en originele sponsoracties hebben we een geweldig bedrag bij elkaar gekregen! Er is onder andere gegeten, gezwommen en gefeest om dit bij elkaar te krijgen. Door veel te praten met iedereen om ons heen is ook dit jaar weer de aandacht en naamsbekendheid voor de stichting gestegen. Ik vind het prachtig om mee te maken hoe een groep van 19 man zoveel kan bereiken. Vooral omdat hierbij echt elke enkele euro iets kan betekenen. En nu is het bijna tijd om te gaan. De koffers worden volgestopt met gekregen kinderkleding, de vaccinaties zijn gehaald en de zenuwen beginnen nu toch wel echt te komen. Het wordt een avontuur en dat gaan we met zijn allen beleven.”

- Anne

 

En als de Youth Ambassadors er zijn, kunnen zij de nieuwste aanwinst op het BP-terrein bewonderen: zonnepanelen! Via de vader van één van onze YA zijn deze kortgeleden op het dak aangelegd. Zo kan Batang Pinangga nu de benodigde energie zelf opwekken:

“Sponsoren van Batang Pinangga zijn er in vele soorten en willen op verschillende manieren hun bijdrage leveren. Zo ook heeft Butch zijn eigen wensen en ideeën. Sponsor en Butch hebben elkaar in dit geval gevonden in duurzaamheid. Daarom liggen er nu zonnepanelen op het dak van de farm, waardoor de farm nu zelfvoorzienend in energie is. In Nederland worden zonnepanelen zo aangesloten dat er terug geleverd wordt aan het openbare net. In de Filipijnen gaat dat anders. Met de zonnepanelen worden overdag accu's opgeladen. 's Avonds en 's nachts kan de opgeslagen stroom gebruikt worden om de lampen te laten branden. Het openbare net valt nog wel eens uit in de Filipijnen, ze noemen dat een "brownout". Doordat de farm nu zijn eigen energievoorziening heeft is er altijd licht, ook als het net wegvalt. Voor Butch en de kinderen is dat een heel nieuwe ervaring. Toevalligerwijs was er ook een brownout op de avond nadat de zonnepanelen geïnstalleerd waren. Lees hier onder het ooggetuige-verslag van een echte Filippijn, het spreekt voor zich. Ook de lokale leverancier van het project kreeg de smaak te pakken en gaf spontaan korting op korting.

“hi guys,

The job is done! I came home very late last night after my 2 nights and 3 days mini adventure in cebu, this is the updates. I didn’t stay another day in the foundation, they did it in 1 day, 2 guys worked till late & incidentally they had a brownout and so they have electricity, they were very very happy in the foundation, the kids I can see the happiness in their eyes, they were so amazed that they have electricity in their rooms they have lights, also in the kitchen they can cook with lights, even me and mr.butch was very happy we even "appear" our hands and we shout "tagumpay" (succes) because of the happiness hahahaha. Mr.butch even told me that this may be an attraction to the locals of the area because it is the first solar panel in the area."

- Sophie

 

Het belooft een geweldige reis te gaan worden. Een reis vol mooie momenten, maar ook met heftige ervaringen die de Youth Ambassadors niet snel zullen vergeten. En we houden jullie natuurlijk op de hoogte! De komende weken zullen de ambassadeurs hun ervaringen met jullie delen via de nieuwsbrief. 

We willen iedereen die de afgelopen maanden geholpen of bijgedragen heeft aan het succes hartelijk bedanken! Zonder jullie was het nooit gelukt zo’n prachtig resultaat neer te zetten!

We kunnen niet wachten om het vliegtuig in te stappen. Jullie horen snel van ons!

Ayo ayo!

 

De Youth Ambassadors stellen zich voor:

Hi, mijn naam is Renée Guldemond, ik ben 16 jaar en heb net mijn 4de jaar van de havo afgerond. Helaas blijf ik dit jaar zitten. Toen ik in het begin van het schooljaar een mailtje kreeg over BP werd ik meteen enthousiast. Ik ben echt blij met de kans om te kunnen helpen als YA. Over een dag gaan we weg en ook al ben ik nogal zenuwachtig van hoe het gaat worden en wat ik allemaal kan verwachten, wel weet ik dat deze komende drie weken fantastisch worden en het een ervaring wordt om nooit meer te vergeten!

Mijn naam is Anne Bout, ik ben 19 jaar en kom uit Haarlem. Ik ben net mijn VWO diploma gehaald. Volgend jaar wil ik gaan werken, reizen en vooral uitzoeken wat ik daarna wil gaan studeren. Ik heb mij vorig jaar aangemeld voor Batang Pinangga omdat dit project mij een uitdaging lijkt om aan te gaan. Hoe kan je zoveel mogelijk geld binnen halen, maar ook hoe je dit geld straks zo goed en slim mogelijk kan uitgeven zodat de kinderen er het meeste aan hebben. Ik hoop dat ik weer een klein steentje heb kunnen bijdragen aan een mooie en goede toekomst voor de BP kids. 

Nieuwsbrief Youth Ambassadors: DSS en acties in Aalsmeer

Alle sponsoracties zijn achter de rug, de laatste inentingen worden gehaald en de stapels kinderkleding worden over de koffers verdeeld; de Youth Ambassadors maken zich klaar om te vertrekken. Over een weekje staat de groep op Schiphol om aan hun grote avontuur te beginnen! En wat hebben ze zich de afgelopen weken ingezet om een mooi resultaat neer te zetten. Zo stonden de ambassadeurs kortgeleden op het voetbalveld voor een sponsoractie:

“Zondag 14 juni hebben we spelletjes georganiseerd voor de E-tjes en F-jes van DSS (een voetbalvereniging in Haarlem). De kinderen (van tussen de 6 en 10 jaar) hadden deze dag een toernooi en tussen de wedstrijdjes door konden de kinderen, als ze een strippenkaart hadden gekocht, allerlei spelletjes doen. Zo konden ze bijvoorbeeld penalty’s nemen op een groot goal en was eer een leuk parcours voor ze uitgezet. Zowel de kinderen als de YA die er waren hebben een leuke en vooral sportieve dag gehad en er is ook nog eens geld opgehaald voor BP, in totaal zelfs €220!”

- Marit

Maar niet alleen in Haarlem en omstreken is hard gewerkt, ook in de omgeving van Aalsmeer weet iedereen sinds kort wat Batang Pinannga is. Vorige week was al te lezen over de Zwem4Daagse, maar de zussen Marleen en Rosanne hebben nog veel meer bij hen in de buurt georganiseerd. Rosanne vertelt er het volgende over:

“Batang Pinangga is nu ook actief in Aalsmeer! In de groep Youth Ambassadors zitten namelijk twee Aalsmeerders, ik (Rosanne) en mijn zus Marleen. In Aalsmeer is er actie ondernomen op kindercentrum Partou. Hier staat een doos, geheel in Batang Pinangga stijl, om statiegeldflessen te sparen. De kinderen van de buitenschoolse opvang gaan zo nu en dan naar de supermarkt om de flessen in te leveren en om geld in te zamelen. Het bedrag dat de kinderen tot nu toe hebben opgehaald is €113. Ouders van de kinderopvang zijn enthousiast en vinden het belangrijk dat hun kinderen ook sparen. De kinderen staan er bij stil dat niet iedereen het zo luxe heeft met huis, familie/vrienden, kleding en geld. Ook hebben de kinderen kleding van zichzelf gegeven, zodat de kinderen in de Filipijnen 'nieuwe' kleding hebben. 

In de voorjaarsvakantie heeft er ook een knutselochtend plaatsgevonden. Er was een ruimte beschikbaar gesteld door het kindercentrum. Hier hebben we heerlijk geknutseld. Zo konden de kinderen er sieradenhangers, sleutelhangers en vogelhuisjes van hout maken. Tussendoor was er nog een korte pauze, waarbij er cupcakes waren uitgedeeld, gemaakt door één van de kinderen. Er waren deze dag wel 19 kinderen aanwezig die zo Batang Pinangga steunden! Door de grote opkomst kwamen er meerdere Youth Ambassadors assisteren met het knutselen. Het was een gezellige en drukke knutselochtend. 

Naast de flessenactie en het knutselen is er in april nog een wandeling georganiseerd. Hierbij was ook de Oosterkerk uit Aalsmeer betrokken. Een aantal mensen die wat slechter te been waren, gaven geld en kochten bloembollen om zo hun bijdrage te geven voor Batang Pinangga. De mensen konden kiezen uit een kleine route; 3,5 km of de grotere route; 5 km. Onderweg was er een koffiepauze met gesponsorde koek van de plaatselijke bakker Vooges. De mensen gaven aan dat ze het heel fijn vonden om eens dieper in gesprek te gaan met elkaar en zo was de wandeling zo voorbij. Mensen waren erg enthousiast, ondanks de hevige wind die er die dag stond. De opkomst was niet heel groot, maar naast de wandelaars zijn er toch nog veel mensen geweest die geld kwamen brengen en om bloembollen te kopen om de stichting te steunen! 

In de Oosterkerk hebben we nog een praatje gehouden en een filmpje van Batang Pinangga laten zien. De mensen vonden dit erg ingrijpend, maar mooi. We kregen achteraf vele complimenten. Na de dienst konden mensen zelfgemaakte spullen kopen. We waren bijna uitverkocht! Ook heeft de Oosterkerk voor ons ontwikkelingswerk een flink bedrag gesponsord!”

- Rosanne

 

Nog een week te gaan! Volgende week stellen de laatste twee Youth Ambassadors zich aan jullie voor en krijgen jullie de allerlaatste updates voor vertrek. Maar voor nu

Ayo ayo!

 

 

De Youth Ambassadors stellen zich voor:

Mijn naam is Marit Lambers, ik ben 16 jaar oud en woon in Haarlem. Ik heb mij opgegeven als YA voor BP omdat ik het belangrijk vind dat alle kinderen een eerlijke kans hebben op een goede toekomt. Ik zit in 5VWO van het Mendelcollege en dat is ook de manier waardoor ik in contact ben gekomen met Batang Pinangga. Toen vorige YA hun verhaaltje op het Mendel gingen houden, was ik gelijk verkocht. De kinderen op BP hebben een vreselijke jeugd gehad en krijgen hier een kans op een goede toekomst. Ik kijk het meeste uit naar Batang Kalye, de straatkinderendag, dit jaar voor de kinderen die we eerder zullen bezoeken op de vuilnisbelt. Ik moet er nu alleen al niet aan denken dat ze daarna weer terug moeten naar hun “huis” op de vuilnisbelt. Maar ook die kinderen hebben dan de dag van hun leven gehad die ze, net als wij, nooit meer zullen vergeten.

 

Graag wil ik mij voorstellen, ik ben Rosanne de Niet en kom uit Aalsmeer. Ik ben 25 jaar oud. Ik woon thuis, samen met mijn jongere broertje en mijn ouders. Familie is voor mij heel belangrijk! Op zondags ga ik naar de kerk, waar ik ook nog eens mijn vrienden ontmoet. Studeren doe ik niet meer, ik heb mijn 'roeping' gevonden als onderwijsassistente op mijn oude basisschool. Hier ben ik ondersteuning voor de groepsleerkracht. In de middagen ben ik actief als pedagogisch medewerkster. Waarden en normen vind ik erg belangrijk, ik vind dat ik hier een opvoedende rol heb. Ik merk hier heel goed dat je een speciale band met kinderen opbouwt. Je bent voor hen een soort moederfiguur op het moment dat hun eigen moeder werkt. Kinderen zoeken veel toenadering. Dat geeft mij veel waardering in dit beroep. Naast het werk houd ik enorm van sporten. Zo ben ik een voetbaldame al vanaf mijn negende jaar. Samen met mijn oudere zus zitten wij altijd al in hetzelfde team. Zaalvoetbal doe ik nu een jaar of drie één keer per week. Ik mag trots zijn dat ik mee mag naar de Filipijnen! Ik ben erg benieuwd hoe ik op alles ga reageren en of contact leggen hier net zo makkelijk gaat met kinderen als op mijn werk.

Nieuwsbrief Youth Ambassadors: eindexamenfeest en Zwem4Daagse

Weer een week verder, dat betekent weer een week dichter bij de reis! Ook deze nieuwsbrief staat weer in het teken van de sponsoracties van de Youth Ambassadors, want wat maken zij een eindsprint! De laatste weken zitten bomvol acties waarmee zij nog het ene na het andere bedrag binnenslepen. En dat terwijl ze ook nog midden in het schoolwerk zitten om het einde van het schooljaar goed af te ronden. Gelukkig zitten de eindexamens er al op voor onze ambassadeurs. Reden voor een feestje, en ook een reden voor een sponsoractie voor Batang Pinangga:

“Dit jaar hebben Adaja, Pim en ik examen gedaan op het Mendelcollege. Omdat we ook alle drie meegaan naar Batang Pinangga kwam Pim met het idee om gezamenlijk het examenfeest van het Mendel te organiseren, om vervolgens de opbrengst aan Batang Pinangga te geven. Samen met nog een paar mensen van het Mendel zijn we het feest gaan organiseren. De voorbereidingen van het feest waren al maanden van tevoren begonnen. Vorige week dinsdag was het feest er dan eindelijk. We hadden een club afgehuurd en die hebben we ook hellemaal volgekregen met ongeveer 400 man. Het was uiteindelijk een erg geslaagd feest waarmee we ook nog een mooi bedrag voor Batang Pinangga opgehaald hebben!”

- Job

Vorige week was ook een andere grote sponsoractie, namelijk de Zwem4Daagse in Amstelveen! Bij dit jaarlijks terugkerende evenement staat altijd een goed doel centraal, en Marleen heeft ervoor kunnen zorgen dat dat dit keer Batang Pinangga was. Ze vertelt hierover het volgende:

“In de week van 8 tot 11 juni stond zwembad De Meerkamp in het teken van Batang Pinangga tijdens de zwemvierdaagse. Het zwembad heeft dit jaar BP gekozen omdat ik als werknemer van De Meerkamp zelf deelneem aan het goede doel en van de zomer ook zelf de Filipijnen ga bezoeken. De kinderen kunnen tijdens dit jaarlijkse evenement met het zwemmen van banen sponsorgeld ophalen. Bij papa's, mama's, opa's, oma's, buren, en vrienden konden de deelnemers vragen of ze hen wilde sponsoren hiervoor. Het geld wat ze hebben opgehaald konden ze de laatste dag inleveren en werden ze beloond met een medaille. De woensdagmiddag hebben wij als extra activiteit met de groep een spelletjesmiddag georganiseerd voor de kinderen. De kinderen die mee wilden doen mochten geld doneren als ze dat wilden. Het was een geslaagde middag en de kinderen vermaakten zich prima.

Het goede doel van de zwemvierdaagse krijgt ook altijd een kraampje waar de mensen informatie kunnen krijgen. Bij het kraampje hebben we ook nog spulletjes verkocht die gesponsord werden door Plantje.nl en zelfgemaakte decoratie creaties voor het interieur. De mensen maar ook de kinderen waren hier erg enthousiast over. Met de kraamverkoop hebben we € 330,- opgehaald. Gedurende de 4 dagen waren we met 3 a 4 Youth Ambassasors aanwezig die hielpen met het verkopen van de spullen en de spelletjes.

Donderdagavond was de avond dat de check werd overhandigd aan ons. Een mooi en spannend moment brak aan en iedereen was nieuwsgierig naar het eindbedrag van de actie. Met een extra bijdrage van Sportbedrijf De Meerkamp heeft de zwemvierdaagse in totaal € 1000,- opgeleverd. Met de kraamverkoop komt het eindbedrag van deze geslaagde week op € 1330,- terecht. Bij deze wil ik nogmaals iedereen bedanken voor hun inzet en in het bijzonder Sportbedrijf De Meerkamp!”

- Marleen

 

De Youth Ambassadors kunnen niet wachten om naar de Filippijnen te gaan, maar de kinderen van Batang Pinangga al helemaal niet! Sinds kort hangt de ‘count down’-kalender op het kindertehuis zodat de kinderen kunnen zien hoe lang het nog duurt. Het aftellen is nu dus echt begonnen!

Ayo ayo!

 

De Youth Ambassadors stellen zich voor:

Mijn naam is Job Stringer, ik ben 17 jaar en heb net examen havo gedaan op het Mendelcollege. Volgend jaar ga ik naar Breda om daar Toerisme te studeren. Twee jaar geleden kwamen er Youth Ambassadors van Batang Pinangga een praatje houden bij mij op school. Toen ik hun verhalen hoorde, wilde ik mezelf opgeven om ook mee te gaan. Ik was toen echter nog te jong. En nu, twee jaar later, heb ik me dan toch opgegeven om deze ervaring zelf te beleven. De reden dat ik me opgegeven heb is omdat ik weet hoe groot het verschil is tussen wat ik hier heb, en wat kinderen aan de andere kant van de wereld hebben. Doordat dit verschil zo groot is voelde ik me bijna verplicht om de kinderen in de Filipijnen, die het slechter hebben dan ik zelf, te helpen. Batang Pinangga geeft mij de kans om dit te doen.

Ik ben Marleen de Niet, 27 jaar oud en woon samen met mijn vriend Pieter van der Dussen. Mijn hobby's zijn voetballen, hardlopen, wandelen, kijk graag naar films en creatief bezig zijn met het maken van decoratieve spullen. Ik heb een zusje van 25 jaar, Rosanne, die ook dit jaar mee gaat naar de Filipijnen, en een broertje van 22 jaar.

Nieuwsbrief Youth Ambassadors: kerk en de laatste bijeenkomst

De Youth Ambassadors gaan als een speer! De ene na de andere sponsoractie komt voorbij, om zo in de laatste weken voor vertrek nog zo veel mogelijk geld bij elkaar te verzamelen. Een ruime week geleden stonden de ambassadeurs bijvoorbeeld in een kerk. Hier hielden zij een praatje om anderen te vertellen over het werk dat zij als groep doen. Nikki was hierbij:

“Vorige week zondag heb ik samen met Job een praatje mogen houden op de Kolk in Spaarndam. Ik heb even kort uitgelegd wat Batang Pinangga precies inhoudt en wat het doel is van de Youth Ambassadors. Ik vond het best spannend om voor een grote groep mensen te praten, maar het ging super goed. Het was ook erg leuk om daarna al die positieve reacties te horen. En uiteindelijk toch weer een mooi bedrag kunnen ophalen voor Batang Pinangga.”

- Nikki

 

Diezelfde dag was ook de allerlaatste bijeenkomst voor de reis. Een bijeenkomst met een klein feestje. Waarom? Dat lees je in het stukje van Tessa:

“Vanaf de eerste bijeenkomst bij Batang Pinangga zag ik het doorzettingsvermogen dat iedereen heeft om ook dit jaar weer een mooi bedrag op te halen en om nog meer kinderen een betere toekomst te geven. We hebben dit jaar veel creatieve sponsoracties gehad, waarbij iedereen enthousiast meedacht om met de sponsoractie zo veel mogelijk geld op te halen. Bij de laatste bijeenkomst (jaja, het gaat snel!) kregen we een lekkere slagroomtaart met daarop de foto van de Youth Ambassadors van dit jaar en het geweldige bedrag dat wij tot nu toe met z’n allen hebben opgehaald: €16.500,- !! 

De laatste keer als groep bij elkaar, voordat we op het vliegveld staan en deze geweldige reis gaan maken, was een nachtje op de camping slapen in de eerste week van juni. Met een lekker zonnetje en een fijne temperatuur van rond de 20 graden deden we leuke spelletjes waaronder flessenvoetbal en het spel Weerwolven. Het was ontzettend gezellig met iedereen. Ik kijk er nu nog meer naar uit om met deze groep geweldige mensen naar de Filippijnen af te reizen om daar te helpen op het kindertehuis en om samen met de kinderen drie geweldige weken te beleven!”

- Tessa

 

Het harde werk is dus niet voor niks geweest! En ondanks het nu al enorme bedrag, hebben de Youth Ambassadors zichzelf een nog hoger doel gesteld, namelijk €23.000. Een ambitieus streven, maar met deze snelheid absoluut mogelijk, zeker aangezien de teller nu alweer hoger staat dan het bedrag op de taart! Op de Facebookpagina van de ambassadeurs (www.facebook.com/BatangPinanggaYouthAmbassadors) staat een sponsormeter met de meest recente stand van het sponsorgeld dat zij opgehaald hebben.

 

Aanstaande zondag staat er nog een sponsoractie op het programma, namelijk de wandeling door Spaarnwoude. Dus trek de wandelschoenen uit de kast, neem je familie en vrienden mee en maak er een leuk dagje uit van! Om je aan te melden en voor meer informatie, zie het Facebookevenement: https://www.facebook.com/events/851343391598326/ 

 

Er volgen snel meer verhalen over de acties van de groep, maar voor nu

Ayo ayo!

 

De Youth Ambassadors stellen zich voor:

Ik ben Nikki Jurrema, ik ben 16 jaar en ik ben dit jaar een nieuwe Youth Ambassador geworden. Ik zit op het Stedelijk Gymnasium in Haarlem en hockey bij Rood-Wit. Toen ik van Batang Pinangga hoorde heb ik mij meteen aangemeld, waar ik nog steeds heel erg blij mee ben. Ik vond het geweldig om te horen dat ik was uitgekozen om mee te mogen dit jaar! Het aftellen voor de reis is nu echt begonnen. We vertrekken al over een maand. Het lijkt me echt een super mooie ervaring om een band te krijgen met de kinderen daar en om een idee te krijgen hoe het leven er aan de andere kant van de wereld uitziet. Ik wilde altijd al iets doen voor kinderen die het minder hebben dan wij, maar ik wist niet goed hoe en waar, tot ik van Batang Pinangga hoorde. 

Mijn naam is Tessa Stuijt en ik ben 16 jaar oud. Ik vind het leuk om met vrienden af te spreken en  gezellig naar de stad (uit) te gaan. Op dit moment zit ik in 4 havo op het Mendelcollege en volgend jaar doe ik eindexamen. Op dit moment ben ik van plan om daarna de HBO studie International Business and Management te gaan volgen. Dit is een Engelstalige studie gericht op de handel van producten tussen verschillende landen. Ik kijk er nu al naar uit om hier mee te beginnen!

Drie jaar geleden hadden wij op school (het Mendelcollege) een vastenactie voor Batang Pinangga. Ik vond het toen een ontzettend goede actie om 24 uur niet te eten en zo (een beetje) hetzelfde gevoel te krijgen dat veel kinderen in de Filippijnen ook hebben. Ik heb me toen ingezet om geld in te zamelen voor de kinderen van het kindertehuis door bij mensen in mijn buurt aan te bellen en te vertellen dat ik mee ging doen aan de vastenactie en, nog belangrijker, dat ik het voor Batang Pinangga ging doen. Veel mensen reageerden hier ontzettend enthousiast op, wat mij weer motiveerde om door te lopen naar de volgende straat. Uiteindelijk heb ik bij de hele wijk aangebeld en mijn verhaal gedaan. Dit heeft toen €520,- opgeleverd.

Op school zag ik in die tijd veel filmpjes en foto’s van het kindertehuis en de kinderen waardoor ik mij realiseerde hoeveel verschil het geld eigenlijk maakt in hun leven. Op dat moment was ik nog te jong om mee te gaan en de reis naar de Filippijnen te maken, maar dit jaar mocht ik dan eindelijk mee! 

Nieuwsbrief Youth Ambassadors: nasi eten en IJhallen

Nog minder dan zeven weken te gaan, dan stappen de Youth Ambassadors op het vliegtuig naar de Filippijnen. De reis komt nu behoorlijk dichtbij en de sponsoracties volgen elkaar dan ook steeds sneller op. Vorig weekend hadden de ambassadeurs daarom een druk schema, want er waren twee sponsoracties: nasi eten met live muziek en de vlooienmarkt bij de IJhallen.

9 mei was er een gezellige, maar ook zeker lekkere sponsoractie onder leiding van Youth Ambassador Nick. Hij vertelt er het volgende over:

“Twee weken geleden hebben de Youth Ambassadors een beetje een apart (nog nooit eerder voorgekomen) evenement georganiseerd. Namelijk nasi eten in de Waag met live muziek. Het evenement was zeer geslaagd en met zo’n 39 nasi eters, hebben we 290 euro opgehaald. The Buccaneers verzorgden de muziek en dat deden ze voortreffelijk. Ik ben zelf geen volwaardig recensent, maar het eten dat verzorgd werd door Café de Waag, verdient zeker een dikke 8!

Al met al een zeer gezellige en geslaagde avond.”

- Nick

 

Nog uitbuikend van de heerlijke nasi, hadden de Youth Ambassadors de volgende ochtend alweer de volgende actie op het programma. Datzelfde weekend werd er op zondag namelijk druk kleding verkocht bij de IJhallen in Amsterdam.

“In de ochtend even snel m'n moeder verwennen en daarna meteen naar Amsterdam! Dat is hoe mijn moederdag was dit jaar.

Talia, Sophie en ik (Ro) gingen namelijk op zondag 10 mei kleding verkopen bij de welbekende IJhallen. Bij zichzelf, vrienden en familie haalden de Youth Ambassadors zoveel mogelijk kleding op zodat we die zondag 10 mei konden verkopen. Met z'n drieën zaten we de hele dag achter een buitenkraam, gelukkig was het mooi weer. We hadden veel lol, maar ook irritatie als dat ene jurkje voor de zesde keer in een uur wegvloog door de wind.

De drukte viel tegen, maar we hebben toch nog 100 euro opgehaald voor Batang Pinangga!“

- Ro

 

Ten slotte nog een oproepje: de Youth Ambassadors zijn al een tijdje bezig met het inzamelen van oude mobieltjes en laptops. Er is al een hoop binnengehaald, maar ze zijn nog steeds meer dan welkom! Ligt er bij jou thuis daarom nog een oude telefoon of laptop? Geef ze mee aan één van onze ambassadeurs!­­

 

Ayo ayo!

 

 

De Youth Ambassadors stellen zich voor:

Mijn naam is Nick Visser, ik ben 18 jaar en woon in Haarlem. In mijn vrije tijd beoefen ik verschillende sporten zoals honkbal en basketbal. Ook ga ik vaak naar de sportschool. Volgend jaar ga ik studeren om leraar te worden op een lagere school. Nu werk ik veel, ik pas overdag op, werk in de middag op een lagere school en ik ben postbode. Ik kijk er heel erg naar uit om de kinderen van Batang Pinangga een paar basketbalmoves te leren!

Hallo, ik ben Ro Smit, ik ben 16 jaar en zit in 4vwo op het Mendelcollege. Het mooiste in het leven vind ik om anderen te helpen, nu ook de kinderen van Batang Pinangga! Dat de eerst kansarme kinderen nu eindelijk geliefd zijn is geweldig! Toen ik hoorde dat ik mee mocht naar het kindertehuis werd ik zo blij, het is geweldig dat je meer kan doen dan geld geven, ik kan niet wachten om ze te zijn. Ik vind het een eer dat ik mee mag, want samen maken we echt een verschil!

 

Nieuwsbrief Youth Ambassadors mei

Het is een drukke tijd voor de Youth Ambassadors. Een aantal zitten midden in de examen-stress om hun middelbare schoolperiode goed af te kunnen sluiten, anderen hard aan het werk om met de laatste verslagen en proefwerken van het schooljaar een mooi cijfer op het rapport te krijgen. Maar tussendoor weten zij zelfs nog de meest succesvolle sponsoracties op touw te zetten.

26 april werd er druk gedanst met Zumba voor BP. De enthousiastelingen werkten zich in het zweet onder leiding van Karin en Bianca. Een hoop sportiviteit en gezelligheid, plus een leuk bedrag voor Batang Pinangga!

Nog uitpuffend van de inspanningen van de dag ervoor, werd er op Koningsdag fanatiek oude rommel aan de man gebracht. De enige echt Batang Pinangga-kraam stond namelijk ook dit jaar weer op de Middenweg. Dit keer uitgebreider dan ooit, want naast de oude spullen die uit alle hoeken en gaten verzameld was, werden er een hoop leuke en lekkere dingen verkocht. Youth Ambassador Pim schreef er het volgende over:

“De organisatie van koningsdag dit jaar begon al weken van tevoren. Er werden overal spullen opgehaald die we konden verkopen en als groep hebben we ook nog een knutselmiddag georganiseerd waarbij alle Youth Ambassadors bij elkaar kwamen om onze eigen creativiteit los te laten. De spullen die op deze dag gemaakt zijn waren ook allemaal voor de verkoop op koningsdag. Ook werden dit jaar weer pannenkoeken, koffie en thee verkocht dit jaar werd echter ook nog schepijs verkocht en om het dan nog helemaal af te maken hadden we ook Batang Pinangga banners zodat iedereen kon zien waar we voor stonden! Na al deze voorbereiding sloeg de teleurstelling flink in toen het weerbericht  tegenviel, gelukkig werd het weerbericht steeds positiever bijgesteld en was het uiteindelijk nog een hele mooie dag!

Onze bikkels van de ochtendploeg stonden al om vijf uur op de Middenweg om alle spullen uit te stallen en alles klaar te zetten. Zelf zat ik samen met Marit in de pannenkoeken ploeg en hoefde dus ­pas in de middag te komen, toch was het ook vroeg op die dag voor Marit en mij, omdat het beslag natuurlijk nog gemaakt moest worden. Bijna gelijk toen we aankwamen met het beslag was er animo voor pannenkoeken en dat is tot laat in de middag zo gebleven, dus er waren constant mensen bezig met bakken. Ook het ijs kwam in de middag toen het warmer werd goed op gang en constant waren er mensen bij onze kraam die dingen kochten of gewoon interesse toonde in Batang Pinangga. Hierdoor hing er constant een hele gezellige sfeer en heb ik behalve een hele productieve dag ook een hele gezellige dag gehad! Toen de dag ten einde kwam en het opruimen klaar was zijn we met een groot deel van de Youth ambassadors uiteten geweest waarbij we hoorde dat al onze voorbereidingen niet voor niets waren geweest, want op deze gezellige dag hebben we ook nog is 1300 euro voor de kinderen van Batang Pinangga opgehaald!”

- Pim

 

Op Koningsdag werden dus prachtige waxinelichtjes, sierflessen en spaarvarkens verkocht. Deze zijn mede door de ambassadeurs zelf gemaakt. Niet de kans gehad om naar de vrijmarkt te komen, maar wil je ze toch hebben? Inmiddels worden ze ook aangeboden in het Workshop Centrum Haarlem:

Mooie cadeautjes te koop voor Batang Pinangga

We zijn erg blij met het spontane aanbod van Marie Louise Hebly van het Workshop Centrum Haarlem om haar etalage beschikbaar te stellen voor de verkoop van allerlei leuke cadeautjes voor jezelf of voor een ander. De opbrengst is bestemd voor het kindertehuis Batang Pinangga in de Filippijnen. Diverse kunstenaars die met Tiffany, glas in lood, glas schilderen , glas fusen en textiel werken hebben hun werk geheel ter beschikking gesteld voor deze verkoop.

Het werk is te koop en te bewonderen in het Workshop Centrum Haarlem op de Nassaulaan 13. De openingstijden zijn: dinsdag tot en met zaterdag van 10.00 tot 17.30 uur.

Kom en laat je verrassen door de creatieve bijdragen en de zeer betaalbare prijzen voor unieke cadeautjes.

Niet in de gelegenheid om langs te kopen? Het kan ook via de Youth Ambassadors geregeld worden. Voor de sierflessen en waxinelichthouders kun je mailen naar Marleen (mdniet88@gmail.com), voor de spaarvarkens naar Job job.stringer@hotmail.com . Ook verzoekjes zijn mogelijk!

 

Dat was het voor nu weer. Maar de Youth Ambassadors zijn goed op dreef, dus binnenkort kunnen ­jullie nog veel meer nieuws van hen verwachten! Over de ambassadeurs gesproken, zij willen zich graag weer stuk voor stuk aan jullie voorstellen. De komende weken zal er dus elke keer iemand aan het woord komen. Lees snel verder voor het eerste stukje!

Ayo, ayo

 

Een Youth Ambassador stelt zich voor:

Ik ben Pim Zaremba, één van de nieuwe Youth Ambassadors van Batang Pinangga. Ik ben 18 jaar, zit op dit moment in 6 VWO op het Mendelcollege en ga als alles goed gaat volgend jaar aardwetenschappen studeren in Utrecht. Naast school ga ik naar de sportschool en elke zaterdagmiddag geef ik leiding aan de welpen bij scouting (kinderen van 7-10 jaar). De rest van mijn tijd breng ik graag door met vrienden of met het kijken van series. Ik heb me ingeschreven voor Batang Pinangga, omdat in Nederland alles zo goed geregeld is en iedereen het hier zo goed heeft, terwijl over de hele wereld zoveel mensen elke dag moeten vechten voor hun leven. Ik wil iets doen aan die oneerlijkheid en daarom heb ik mij ingeschreven om, hoe klein ook, toch een verschil te kunnen maken.

Nieuwsbrief Youth Ambassadors april

Het was even rustig rond de Youth Ambassadors, maar achter de schermen is er volop doorgewerkt aan de sponsoracties die nog te wachten staan. Volgende week gaan de ambassadeurs knallen op Koningsdag. Op de oude vertrouwde plek op de Middenweg, zal de inmiddels bekende Batang Pinangga-kraam weer in alle vroegte klaar staan. Naast de oude troep en befaamde pannenkoeken, verkopen de Youth Ambassadors dit jaar ook waxinelichthouders, mooie flessen en spaarvarkens. Hiervoor werd afgelopen weekend fanatiek geknutseld, en het resultaat mag er zijn!

Maar de dag voor Koningsdag, zondag 26 april, heeft de groep ook nog een sponsoractie: zweten voor het goede doel met Zumba voor BP! Om 3 uur start de Zumba-les onder leiding van onze toegewijde instructrices. Zien we jullie daar ook? Je kunt je opgeven via het Facebook-evenement (https://www.facebook.com/events/358015757735607/). 

 

Binnenkort meer nieuws over de Youth Ambassadors, maar voor nu

Ayo, ayo!

Nieuwsbrief Youth Ambassadors maart & bericht uit de Filippijnen

Afgelopen weken zijn de Youth Ambassadors hard aan het werk geweest. Er waren een hoop sponsoracties, waaronder de bingo en maar liefst twee knutselmiddagen. Veel werk, maar ook veel plezier en gezelligheid, zoals in het stukje van Marit te lezen is:

'Knutsel/doe dag Batang Pinangga

Maandag 23 februari vond de knutsel/doe dag plaats als sponsoractie voor Batang Pinangga. De dag duurde van 11:00 tot 15:00 uur en was voor kinderen tussen de 6 en 11 jaar. Het festijn speelde zich af in het clubgebouw van de Kameleon Kinheim scouting in Haarlem.

De kinderen begonnen de dag met het maken van een knikkerbaan en een knikkerdolhof. Ze gingen hard aan de slag met papier, lijm, hout, spijkers en hamers en de resultaten zijn prachtig geworden!

Na het knutselen was het alweer 13:00 uur en was het tijd om een boterhammetje te eten en wat limo te drinken. Een beetje frisse lucht was daarna ook van harte welkom en naast lekker klimmen in de bomen en spelen met de hutten konden de kinderen buiten ook kratstekken en broodjes bakken op het kampvuur.

Deze dag vloog voorbij en voordat de kinderen het door hadden was het alweer 15:00 uur en kwamen hun ouders buiten druppelen ;) om de kids weer op te halen. Echter vonden de kinderen het lastig om te stoppen met het stapelen van de kratjes, maar dit was natuurlijk een goed teken voor ons; de kinderen hebben genoten!

Het doel van deze actie was natuurlijk om geld op te halen voor Batang Pinangga. Maar hoe mooi is de manier nou waarop dit is gebeurd. Kinderen hier in Nederland hebben een super leuke dag en hierdoor kunnen we ook het leven van de kinderen op de Filippijnen een stukje aangenamer en leuker kan maken! Deze geweldige dag heeft een bedrag van €130 opgeleverd voor de stichting, bedankt iedereen!'

- Marit

Wisten jullie trouwens dat je op de facebookpagina van de YA (www.Facebook.com/BatangPinanggaYouthAmbassadors) kunt zien hoeveel geld er al is opgehaald? Daar staat namelijk een meter waar het sponsorgeld op bijgehouden wordt. En daar is te zien dat al het harde werk van de ambassadeurs niet voor niets geweest is, er staat namelijk al 4500 euro op de teller! Een mooi bedrag, waarvoor nog 4 maanden over zijn om er een nog mooier bedrag van te gaan maken!

 

 

 

Bericht uit de Filippijnen:

 

A grateful heart

Friendly, soft-spoken, happy, smart, and especially caring. Only good things could be said about this nine-year old boy, rare qualities for someone who grew up in the slums, for a child raised by a drug-addict and abusive father, in a home environment where parents quarrel often and food was rationed among a dozen siblings.

Michael is our new hero. As the sixth child among 12 siblings, the boy looked after his little brothers and sisters instead of attending school.

He pitied his mother, who tried hard to work for anything so that they could have food. There was no breakfast or lunch or dinner on the table, because food did not come on time. Breakfast could be lunch, or dinner could just be forgotten.

His older siblings were not staying home; they were on the streets trying to survive.

But Michael stayed home and cared for his younger brothers and sisters.

He also helped his mother earned a little money by collecting garbage, and asking from the stores in the market for left-over food. He was proud to do that.

On his way to the city joining the other children for an outing, looking outside the car window, Michael saw his familiar streets again. He pinpointed the store which was friendly to him and allowed him a shed from the afternoon sun. He saw the garbage bin overflowing with huge empty boxes and proudly said, “I could fold that box easily and put it in my sack”. Looking around in silence as the car went through, then he said, “I miss this street very much; I have a lot of friends here who pitied me and gave me money and food.”

Now Michael goes to school, is always smiling and very friendly. He still looks after his siblings and comes to their rescue when they cry or are in trouble. He likes it in Batang Pinangga. When one new child did not go home to the shelter he was the first one who came looking for him, because he wanted all children to be together, like family. He is always quick in saying thank you to everything he got. A grateful heart in spite of great troubles and sorrows, an enviable gift present in Batang Pinangga.

- Butch

Eerste nieuwsbrief 2015

Het jaar is nog maar net begonnen, maar er is al een hoop gebeurd in 2015! Op 18 januari werd door de stichting het nieuwe jaar ingeluid met een nieuwjaarsborrel in de kerk van Spaarndam. Alle vaste sponsoren, Youth Ambassadors en andere betrokkenen waren uitgenodigd als bedankje voor hun inzet voor Batang Pinangga. Bovendien was het een mooi moment om de nieuwe gezichten van het bestuur voor te stellen en afscheid te nemen van een oud-bestuurslid. De middag was erg gezellig! Een geslaagd begin van het jaar en zeker voor herhaling vatbaar!

Natuurlijk was het ook weer tijd voor de nieuwe Youth Ambassadors om aan de slag te gaan. De teller staat nu al op 2000 euro en de ambassadeurs zijn hard bezig om hier een nog veel groter bedrag van te gaan maken! Momenteel worden er druk flessen verzameld bij een kinderopvang en, aangezien de vorige actie bij een supermarkt erg goed bevallen was, is er een inzameling van flessenbonnen bij supermarkten. Daarnaast zijn de voorbereidingen voor de enige echte Batang Pinangga Bingo in volle gang. 15 februari kan er fanatiek gebingood gaan worden in de bunker in Spaarndam. Naast een gezellige middag zijn er een hoop mooie prijzen verzameld, dus het is zeker de moeite waard om langs te komen!

 

 

De Youth Ambassadors zijn nu een ruime 2 maanden bij elkaar. Langzaam maar zeker begint het een echte groep te worden. Dat is maar goed ook, want de reis komt steeds dichter bij! De komende tijd zullen de YA zichzelf voorstellen en jullie krijgen dan ook zeker nog een hoop van hen te horen! Ondertussen kun je ze ook volgen op hun Facebookpagina: www.facebook.com/BatangPinanggaYouthAmbassadors

 

Team Youth Ambassador 2015: Nikki, Rosanne, Geertjan, Adaja, Nick, Job, Ro, Richard, Tessa, Anne, Sophie, Renée, Rick, Talia, Astrid, Karin, Pim, Marleen, Marit

 

Al met al een goed begin van 2015. Moge de rest van het jaar net zo geslaagd worden!

Ayo ayo!

Stuur een kerstkaart en steun Batang Pinangga!

De kerstdagen staan bijna voor de deur! Deze kerst kun je de kinderen van Batang Pinangga steunen door kerstkaarten naar familie en vrienden te sturen. Voor 5 euro kun je namelijk een setje Batang Pinangga-kerstkaarten (5 stuks) kopen, waarvan de opbrengst volledig naar het kindertehuis gaat!

De kaarten zijn te koop via onze Youth Ambassadors. Wil je ze liever thuisgestuurd krijgen?

Stuur dan een mailtje naar talia@batangpinangga.com met daarin je naam, bezorgadres en hoeveel setjes kaarten je wil bestellen.

Maak het bedrag van de kaarten (€- per set) + verzendkosten (afhankelijk van het aantal setjes) over naar NL98RABO0356556905 t.n.v. Stichting Batang Pinangga, onder vermelding van je naam en ‘Kerstkaart’. Je kunt ook betalen via iDeal via de website, www.BatangPinangga.com

Wanneer wij het geld binnen hebben, zullen wij ze z.s.m. naar je toe sturen!

 

Dus stuur een kerstkaart en steun Batang Pinangga!

 

Meld je nu aan voor Youth Ambassadors 2015!

 

Na een succesvol Youth Ambassadors project in 2013 en 2014, organiseert Stichting Batang Pinangga ook in 2015 het Youth Ambassadors project. In dit project gaat een groep jongeren, onder begeleiding, naar het kindertehuis Batang Pinangga op de Filippijnen om daar de handen uit de mouwen steken en de dagelijkse verzorging van de kinderen op zich nemen. De jongeren zullen de vrijwilligers van Batang Pinangga helpen, ondersteunen en wellicht een welverdiende vrije dag geven.

 

Door het Youth Ambassadors project gaan de jongeren bewust nadenken over hun leven hier en het leven ergens aan de andere kant van de wereld. Zij zullen, vanuit hun rol als ambassadeurs ook hun leeftijdgenoten in Nederland bereiken, informeren en enthousiasmeren. De Youth Ambassadors zullen ervaren hoe het is om een steentje bij te dragen aan ontwikkelingssamenwerking en hoe het voelt om je belangeloos in te zetten voor kansarme kinderen, jongeren en leeftijdgenoten in de Filippijnen. De Youth Ambassadors zullen tevens hun vrienden, kennissen en klasgenootjes laten zien hoe gemakkelijk het eigenlijk is om je in te zetten voor de medemens en wat dit met hun als persoon doet.

 

Ben jij een ambassadeur? Stuur dan voor 10 oktober je motivatiebrief naar karin@batangpinangga.com

In je motivatiebrief moeten de volgende onderwerpen terug komen:

  • Contactgegevens
  • Wie ben jij (leeftijd, hobby’s, studie)?
  • Hoe ben je bij dit Youth Ambassadors Project gekomen (via kennis, vrienden, internet)?
  • Hoe denk jij een bijdrage te leveren aan de groep?
  • Hoe denk jij geld in te zamelen?
  • Wat kan jij betekenen voor de kinderen van BP?
  • Wat neem je mee terug naar huis? (wat denk je te leren van dit project)
  • Waarom ben jij een ambassadeur?

Na je motivatiebrief zullen wij met jou in gesprek gaan om te kijken wie je precies bent en of jij geschikt bent als Youth Ambassador. De selectiegesprekken zullen gehouden worden op zondag 26 oktober, wij zullen hiervoor contact met je opnemen.

Meer informatie is te vinden in de brochure: http://issuu.com/batangpinangga/docs/bp_brochure_2015/1

Jaarverslag 2013 beschikbaar

Het jaarverslag 2013 van de Stichting Batang Pinangga is hier te downloaden.

Youth Ambassadors 2014

Na een succesvolle Youth Ambassadors reis van dit jaar, organiseert Stichting Batang Pinangga ook in 2014 het Youth Ambassadors project.

Afgelopen juli zijn 11 enthousiaste jongeren naar het kindertehuis Batang Pinangga afgereisd om daar de ervaring van hun leven op te doen.

Wil jij ook deze ervaring? Wil jij ook je handen uit de mouwen steken op het kindertehuis en de vrijwilligers daar helpen in de dagelijkse verzorging van de kinderen? Wil jij ook een bezoek brengen aan de vuilnisbelt en een dag organiseren om straatkinderen in het zonnetje te zetten? Wil jij ook les geven op een basisschool en een kijkje nemen op een middelbare school? Wil jij ook leuke activiteiten organiseren met de kinderen van Batang Pinangga en je hier in Nederland inzetten voor misbruikte, mishandelde en verwaarloosde kinderen?

Meld je dan nu aan als Youth Ambassador van de Stichting Batang Pinangga!

àStuur voor 20 december je motivatiebrief naar geertjan@batangpinangga.com.

Voor de voorwaarden en meer informatie, download de brochure of kijk op:

Batang Pinangga in Haarlems Dagblad

De helden van Batang Pinangga!

Kippenvel en tranen in mijn ogen toen ik deze foto’s zag. Onze helden van Batang Pinangga. Stoere kinderen, zoveel meegemaakt in hun leventjes. En daar staan zij nu: Samen STERK!

 

Lokale directe hulp werkt. De kinderen van Batang Pinangga zijn naar een ver plaatsje in het Noorden van Cebu gegaan, Bogo & Tabuelan. De mensen daar zeiden dat onze groep de eerste mensen van buitenaf zijn, die zij zien. Het uitdelen ging gemoedelijk, iedereen stond geduldig in de rij.

Wat een helden, wat een helden. Ik heb er geen woorden voor.

Wij gaan door. Doneer een noodpakket t.w.v. €- op 3565.56.905 t.n.v. Stichting Batang Pinangga o.v.v. hulpactie.

Directe lokale hulp werkt.

Groet, Geertjan.

De kinderen gaan door met helpen

In onze vorige nieuwsbrief hebben jullie kunnen lezen dat de kinderen van Batang Pinangga begonnen zijn met een hulpactie voor hun landgenoten. Onze kinderen worden gelukkig geholpen door onze enthousiaste donateurs vanuit Nederland. De afgelopen dagen hebben zij al meer dan 300 noodpakketten uit kunnen delen!


Elk noodpakket bevat voedsel, drinkwater, kaarsen en lucifers ter waarde van €-. Ook krijgt elk noodpakket een briefje of tekening mee van één van onze kinderen, om de mensen een hart onder de riem te steken.

De hulpverlening komt langzaam op gang in de Filippijnen. De gebieden die zwaar zijn getroffen zijn lastig te bereiken. Daarnaast focust de hulp voornamelijk op Leyte en Tacloban, waar internationale hulporganisaties bezig zijn met het bergen van de lichamen. Ondertussen zitten er veel mensen zonder elektriciteit, voedsel en schoon drinkwater. Het eiland van Cebu is voornamelijk in het noorden flink getroffen, ondertussen stroomt de provincie ook vol met vluchtelingen vanuit omliggende eilanden. Ons kindertehuis zit aan de rand van het rampgebied, waardoor wij gemakkelijk en snel ter plekke hulp kunnen bieden. Via onze lokale contacten kunnen wij de artikelen inkopen, de pakketten maken en snel uitdelen. De actie is uiterst efficiënt. Elke eurocent die vanuit Nederland gedoneerd wordt, komt volledig ten goede aan de slachtoffers. Een kleinschalige hulpactie met directe hulp voor de slachtoffers. Onze Filippijnse vrijwilligers weten als geen ander wat hun landgenoten nodig hebben op dit moment.

Butch van Batang Pinangga heeft aangegeven door te gaan met het uitdelen van de voedselpakketten zolang de hulpverlening nog niet ter plekke is. Ik ben trots op onze kinderen en vrijwilligers van Batang Pinangga. Die doen het toch maar even. Komende zondag gaan vijf van onze oudste kinderen zelf het rampgebied in om de pakketten uit te delen. Gelukkig onder begeleiding van de politie. Ik kan er nu al zenuwachtig om worden. Maar dit toont hoe gemotiveerd zij zijn om hun vrienden, kennissen en lotgenoten te helpen.

Wederom leer ik weer wat van onze kinderen. Zoals jullie weten, hebben wij het elk jaar lastig om de begroting rond te krijgen en soms zijn onze kosten zelfs hoger dan de opbrengsten. Mijn eerste reactie na Haiyan was dan ook; gelukkig iedereen ongedeerd, helaas wat schade, njah de eigen wonden likken, poort op slot en afwachten wat er gebeurt. Maar onze kinderen gaven aan: “Nee, wij weten hoe het is om hulp nodig te hebben. Juist nu moeten wij klaar staan voor de medemens.”

“We help the people now. We do this one day at a time. It costs us money, so be it. People will die if we don’t act now. All good things come to those who make them happen.” – Butch Carpintero.

Onze helden, daar bij Batang Pinangga, bewijzen wederom waarom zij zo bijzonder zijn.

We gaan door! Doneer nu een noodpakket voor €- op 3565.56.905 t.n.v. Stichting Batang Pinangga o.v.v. Hulpactie.

Spread the language. Laten wij aan de kinderen van Batang Pinangga laten weten, dat zij niet alleen staan in deze actie!

Groet,

Geertjan & Karin.

Hulpactie Batang Pinangga

De kinderen van Batang Pinangga zijn veilig en ongedeerd. Wij mogen van geluk spreken. De situatie op het eiland Cebu is chaotisch. Er is geen elektriciteit, weinig voedsel en drinkwater. In het noorden van de provincie Cebu (vanaf de stad Danao = locatie van kindertehuis) zijn 74.975 van de 83.307 (90%) van de huishoudens zwaar getroffen.

Vandaag gaf Butch Carpintero aan dat hij zich samen met de kinderen gaat inzetten voor hun landgenoten. Op het kindertehuis zelf worden families opgevangen, die dakloos zijn geworden. Daarnaast gaat Batang Pinangga, samen met een lokale hulporganisatie, noodpakketten maken voor de mensen in het noorden van de provincie.

Butch schrijft het volgende: “We will make these packages and distribute them in de province for the ones who need them. The idea is also to make our kids involved in this big tragedy, to care for the other children, to help others who are in need just like them.”

De pakketjes bevatten noodles, rijst, sardientjes in blik, drinkwater en kaarsen. De kosten van één pakket is ongeveer €-. De actie is opgezet volledig in lijn met het beleid van de stichting; elke eurocent op de juiste plaats.

Laten wij het goede voorbeeld van de kinderen van Batang Pinangga volgen. Sponsor nu een noodpakket!

Dat kan door geld over te maken op bankrekening 35.65.56.905 t.n.v. Stichting Batang Pinangga o.v.v. Hulpactie.

 

Hier nog een filmpje ter ondersteuning aan de actie.

Nieuws n.a.v. de storm in de Filippijnen

De afgelopen dagen is de situatie in de Filippijnen veel in het nieuws geweest. De storm die het land heeft getroffen, heeft vele levens gekost. Wij mogen van geluk spreken, Batang Pinangga is ongedeerd. Natuurlijk hebben wij schade, maar niets wat niet gerepareerd kan worden. De kinderen en vrijwilligers zijn ongedeerd.


De typhoon passeerde gedurende de dag. De kinderen waren erg bang, maar werden opgevangen in ons sterkste gebouw. Daar hebben de vrijwilligers allerlei spelletjes met ze gespeeld om ze af te leiden. Ook de kinderen uit het dorp zijn naar Batang Pinangga gekomen om te schuilen.

Het volgende bericht kregen wij van Butch:

“Good that it hit us in day time, we are able to see and look out. Victor, Christian and Benot were tired from cutting the trees during the typhoon, so they would not fall on our roof. We got some damage to our roofs and walls. The fence collapsed and the small Nipa-hut turned upside down.

There ’s no electricity in Batang Pinangga, we don’t know for how long. We eat dinner early to save candles and batteries. We still have little food. It’s difficult to find food now and from the food you can find the prices are going up. Another storm is coming tomorrow, but not as strong as Yolanda.

Most important is, we are ok. Thank you for your prayers.”

Toen wij een locatie zochten voor het kindertehuis, hebben wij veel nagedacht over de locatie. Wind en water zijn de twee grootste vijanden in de Filippijnen. Met onze locatie in de bergen, hebben wij van beide het minste last. Na een typhoon als Yolanda, ben ik dankbaar voor onze sterke locatie.

Met onze gedachten zijn wij bij de slachtoffers van deze ramp. Wij zullen lokaal zoveel mogelijk helpen. Onze vrijwilligers Victor, Christian, Benot, Jorge en Joepacs zijn aan het werk in het dorp om de hutjes daar zo goed mogelijk te repareren. In de tussentijd worden de kinderen uit het dorp opgevangen bij Batang Pinangga.

We houden jullie op de hoogte.

Groet, Geertjan.

MYA's voorpagina nieuws in "Haarlem dit weekend"

Afgelopen weekend waren de MYA's voorpagina nieuws in "Haarlem dit weekend".

Klik hier om het hele artikel te lezen.

Bericht uit de Filippijnen (3)

Hier alweer het laatste bericht uit de Filippijnen. Er waren computer problemen aldaar, vandaar dat het bericht erg laat komt.

=================================

Beste allemaal,

In het tweede nieuwsbericht eindigden we met het uitstapje naar Camotes. Teruggekomen, 's avonds(vrijdag 12 juli) op Batang Pinangga stonden de kinderen allemaal bij het toegangshek om ons massaal te verwelkomen, elke leerling met twee kindertjes om de nek en luid gejubel. Het was heel prettig op Camotes, maar we waren blij weer terug te zijn.

De derde week van onze reis was er een van uitersten. Hadden we zondag 14 juli een adventure game op het terrein van Batang Pinangga, stonden we de volgende dag midden in een krottenwijk gebouwd aan de rand  van de grote vuilnisbelt van Cebu city. Woensdag 17 juli stond helemaal in het teken van Batang Kalye(de straatkinderen), het ontvangen van 30 straatkinderen bij Batang Pinangga.

Op zondag dus de adventure games, iets wat de kinderen hier geweldig vinden. Het hele speelterrein rondom het tehuis is ingericht met een klimwand, een soort kabelbaan en diverse spelparcoursen, waaronder natuurlijk zaklopen. De games worden georganiseerd door een stichting van buiten (die gratis personeel en materiaal ter beschikking stelden voor Batang Pinangga) en beslaan zo ongeveer de gehele middag. Alle MYA’s, maar ook de begeleiders, werden ingedeeld in teams met de kinderen van Batang Pinangga. Spannend en leerzaam voor de kinderen die zo leren wat teamwork betekent. Grappig om te zien is dat aan het eind van de middag, nadat de beste drie teams prijzen hadden ontvangen, de kinderen spontaan de prijzen onder elkaar verdeelden.

Maandag 15 juli ‘s morgens vroeg op weg met de bus van Batang Pinangga en alle MYA’s en staf naar de vuilinisbelt.

Uit het blog van Katie Daniels:

Het regent op dit moment heel hard(uur of 17:00), alle kinderen gebruiken vol trots hun gisteren tijdens de adventure games gekregen ponsjo’s en paraplu’s, een vrolijke boel dus hier. Een schril contrast met wat we vandaag meegemaakt hebben op de vuilnisbelt. Ik zit met mijn roommates nog na te praten, we kunnen er niet over ophouden. Bijzonder is dat we het allemaal zo anders ervaren hebben en verwerken. We hadden natuurlijk al wel veel beelden gezien, maar in het echt is het eigenlijk bijna onwerkelijk… Ik snap niet hoe je daar zou kunnen wonen, opgroeien en aan de toekomst kunt denken. Veel kinderen hebben ook geen toekomst, omdat ze vroeg overlijden; bijvoorbeeld door ongelukken op de vuilnisbelt met de bulldozers en de trucks. Toch ervaarde ik daar nog zoveel positiviteit en zoveel vreugde bij de mensen. Ze vonden het leuk om ons te zien en showden vol trots hun huisje. Het deel van de krottenwijk waar we doorheen liepen leek wel een dorpje wat ze gebouwd hadden. En ook zoveel kinderen! Uiteindelijk liep er een heel stel met ons mee. En al die kinderen blijven hier om hun ouders te helpen afval te sorteren, waarmee ze samen een schamel loontje verdienen. Deze kinderen krijgen ook weer kinderen, een vicieuze cirkel…. Ondanks de haast onwaarschijnlijke ervaringen die veel te denken geven hebben we de kids aan het lachen gemaakt, dat gaf me een goed gevoel. Soms heel simpel door guapo of guapa(knappert) te roepen, en een lach verschijnt. Of 3 meisjes die in een boekje aan het tekenen waren wat aandacht geven. Ze waren er blij mee. Eenmaal terug op BP realiseerde ik me dat dit voor kinderen de hemel op aarde is. De kinderen hier zijn gered van de straat of de vuilnisbelt en kunnen we helpen. Ik ben er trots op deel uit te maken van MYA’s en kijk uit naar Batang Kalye!

Ter info: Direct rond de vuilnisbelt van Cebu city wonen ca. 3000 mensen in krottenwijken. Hun werk bestaat uit het verzamelen van het plastic tussen het, dagelijks door grote trucks aangevoerde, afval. Scavengers worden ze genoemd. Het verzamelde plastic wordt verkocht aan een recycle bedrijf tegen een zeer lage prijs. Rond de vuilnisbelt zijn enkele kleine pre schools opgezet, om te proberen de aller jongsten te stimuleren onderwijs te gaan en blijven volgen. Eén ervan hebben we kort bezocht om schriftjes en ijsjes uit te delen.

Het bezoek aan de vuilnisbelt was voor de MYA’s het meest confronterende tot nu toe. De stilte in de bus terug was veelzeggend. ‘s Avonds tijdens de evaluatie konden ze hun verhaal echt kwijt.

De volgende dag was een rustdag, de MYA’s konden zelf bepalen of ze hun dagtaken zouden doen of niet. ‘s Ochtends zijn er een aantal mee gaan winkelen met de staf van BP die inkopen moesten doen voor Batang Kalye.

Woensdag 17 juli zijn een aantal MYA’s in alle vroegte met de Batang Pinangga bus naar Danao city gereden (kleinere stad in de buurt) om 30 straatkinderen op te halen voor Batang Kalye. Batang Kalye (letterlijk: straatkind) is een jaarlijks terugkerend project van het kindertehuis om straatkinderen een dag lang in de watten te leggen. Ze worden gewassen, haren geknipt, wondjes verzorgd, ze krijgen nieuwe kleren en nieuwe slippers. Er wordt met ze gegeten, spelletjes gedaan, gezongen en gedanst. De kinderen worden geselecteerd door de plaatselijke SWD (Social Welfare Department), elk jaar weer anderen.

Bij aankomst op Batang Pinangga stonden ze allemaal wat verweesd en onwennig om zich heen te kijken. Na een ontvangst in de activity hall van Batang Pinangga door Butch begon het verzorgen van de kinderen. Met enorme betrokkenheid en groot enthousiasme hielpen de MYA’s en ook hun begeleiders met haren knippen, wassen, nieuwe kleding aantrekken, etc. Langzaam zag je de verlegen en soms bange koppies van de kinderen omgetoverd worden in een vrolijke lach op het gezicht. Eenmaal opgefrist en met nieuwe kleren aan konden ze lekker gaan lunchen met de andere kinderen van Batang Pinangga, daarna spelletjes doen, zingen, dansen en vooral plezier maken. Aan het eind van de middag werden ze weer terug gebracht naar Danao. Dat is wel het moeilijkste van alles, omdat iedereen ze het liefste zou willen houden en nu keren ze weer terug naar de straat. Toch bleek voor een jongetje het lot gunstig gezind; Justin, 5 jaar oud mag voor een bepaalde tijd komen wonen op Batang Pinangga. Zijn vader blijkt ernstig ziek, moeder is overleden, en samen leven ze op straat. Van dichtbij hebben enkele van onze MYA’s meegemaakt hoe de staf  op zo’n moment te werk gaat om een kind te redden, de zoektocht naar de vader, het gevecht met de bureaucratie, etc. Dan realiseer je je hoe belangrijk zo’n Batang Kalye dag is. Justin loopt inmiddels al enige dagen rond op Batang Pinangga en is meteen opgenomen in the family. Hij vindt het geweldig.

De donderdag hebben sommige MYA’s het nieuwe huisje bij de farm van Batang Pinangga afgeschilderd, terwijl anderen in de buurt filmopnames hebben gemaakt voor een videoclip die wordt gemaakt bij een nieuw nummer van Rivelino, waarin de MYA’s een rol gaan spelen als "fighters tegen child abuse"! Vrijdag was het de tweede stranddag met de kinderen van Batang Pinangga, lekker zwemmen in zee ergens ten noorden van Danao city. Zaterdag is het alweer koffers pakken geblazen, wat gaat het allemaal snel.

Ayo, Ayo, Ruud Wierda

Bericht uit de Filippijnen (2)

Hallo allemaal,

Hier weer een bericht van de Mendel Youth Ambassadors uit de Filippijnen.

We hebben ook leuke foto's ontvangen, maar die zetten we op de website www.batangpinangga.com, aangezien we heel veel nieuwsbrieven terugkrijgen i.v.m. volle mailboxen.

Hier het bericht dat Ruud Wierda heeft gestuurd:

Camotes, 12 juli 2013,

Dag allemaal,

Het is inmiddels al weer vrijdag 12 juli, de tijd vliegt en we hebben weer veel beleefd de laatste week. Het is vandaag de laatste dag op Camotes, een werkelijk schitterend eiland 2 uur varen van Cebu. Het is precies wat je je bij een tropisch eiland voorstelt, blauwe zee, heerlijk warm, zandstrand en palmbomen.

Echt een plek waar we lekker konden bijkomen van alle indrukken van de afgelopen week. Gisteren hebben we een scootertocht over het eiland gemaakt langs maïsvelden en ook langs rijstvelden. De bewoners van Camotes voorzien geheel in eigen behoefte door landbouw en visserij. We zijn langs een prachtig vissersdorpje gekomen gelegen aan een fraaie baai. Echter hebben deze bewoners het heel moeilijk om het spreekwoordelijke hoofd boven water te houden doordat ze de beste en dus lekkerste vis tegen zeer lage prijs gedwongen moeten verkopen aan de ressorts op het eiland. Je ziet kinderen op straat lopen met slechts een hemdje en geen schoeisel, onvoorstelbaar.

Camotes is overigens het schoonste eiland van de hele archipel, je ziet dan ook geen afval op straat. Hoe anders is dat op het grote eiland Cebu.

De MYA’s waren toe aan een paar dagen chillen hier, want het werk op het kindertehuis is best enerverend af en toe. Ze hebben gesnorkeld en als een echte toerist op een bananenboot gevaren. Mede dankzij onze Filippijnse vrienden konden we de eerste avond een karaoke organiseren in de tuin van een familielid van een van hen in een naburig dorpje(barangay). En op donderdag ochtend werden we getrakteerd op verse kokosmelk zo uit de noot gedronken nadat ze even te voren uit de boom waren geplukt. Onze Filippijnse vriend Joepaks maakte ze vakkundig klaar met een vlijmscherpe manchete. Allemaal onverwachte cadeautjes.

Wat hebben de MYA’s gedaan na vorige week vrijdag?

Op zaterdag 6 juli zijn ze met alle kinderen naar Elsalvador geweest, een zwemparadijs aan de zee bij Danao city. Echt een groot feest voor de kids.

Hier ontmoetten we ook de andere kinderen van BP die inmiddels in pleeggezinnen zijn onder gebracht. Dat is het beleid van BP, kinderen waar mogelijk na een bepaalde tijd in een gezin onder brengen.

Zondag 7 juli hebben de MYA’s activiteiten georganiseerd voor alle kinderen van BP, dansen, tekenen, sport en spel, armbandjes maken en als klap op de vuurpijl een echt watergevecht. Wat een blijheid stralen deze kinderen uit, altijd goedlachs en erg aanhankelijk, alles vinden ze geweldig, en aan alles doen ze mee. Vooral als je bedenkt wat deze kinderen hebben meegemaakt, realiseer je je hoezeer deze kinderen een nieuw leven hebben gekregen op BP.

Maandag 8 juli zijn ze met enkele oudere kinderen van BP naar Ayala mall geweest om inkopen te doen, zoals shampoo, handdoeken, lakens, schrijfgerei, 250 kg rijst, tekenspullen, en ook nieuwe boeken voor de kleine kinderen, ze lezen heel graag.

Alles bekostigd met de donaties vanuit Nederland. Zo kon de staf ook nieuwe pannen aanschaffen voor in de keuken. Er is verf gekocht om een van de huisjes te schilderen. Hiervoor is door enkele MYA’s een heel leuk ontwerp gemaakt.

De kinderen die meegingen leren zo a.d.h.v. boodschappenlijstjes te budgetteren en inkopen te doen.

Ondertussen ook gewoon ’s morgens om 5 uur op om de kinderen te wekken en te wassen, helpen in de keuken met ontbijt maken, kleren wassen, helpen bij de lunch bereiden, afwassen samen met de kinderen, etc. Weer een ander groepje heeft op het land gewerkt vroeg in de ochtend, cassave bomen planten. Het is de wortel van deze boom die gegeten wordt, dus hebben we ’s morgens gekookte cassave gegeten op de farm van BP, smaakt naar aardappelen. Bereid op een houtskoolvuurtje in een van de huisjes waar de oudere kinderen van BP bij elkaar wonen om te leren selfsupporting te worden. De huisjes(twee) zijn gemaakt volgens de traditie op het eiland met wanden van gevlochten bamboe.

Ook nog jonge bananenbomen geplant. Werkelijk van alles wordt er zelf verbouwd, diverse groenten waarvan wij het bestaan niet wisten, en ’s avonds op het bord met rijst en vis. Niet alleen ’s avonds eten we rijst met mango, groenten en vis, maar ook tijdens het ontbijt en de lunch. De variatie in vissoorten is enorm, van gebakken Lapu Lapu tot hele kleine platvisjes gefrituurd en gezouten.

Dinsdag 9 juli hebben we een bezoek gebracht aan de university van San Carlos in Cebu city. Wat een contrast met de scholen die we vorige week bezocht hebben.

San Carlos is een private school(tevens een highschool) waarvoor ouders flink geld moeten betalen om hun kinderen te laten studeren, jullie zullen begrijpen dat dat uitsluitend is weggelegd voor de happy few hier in de Filippijnen. Missiewerk te verrichten dus voor onze MYA’s, die hier werden  ontvangen m.b.v. een zeer gestructureerde presentatie van een klas 10(vierde klas VO in NL) in een heus auditorium. Tijdens deze presentatie werd een beeld van de Filippijnen neergezet dat niet bepaald strookte met de werkelijkheid, hetgeen later door drie van onze MYA’s werd gecorrigeerd in vloeiend Engels. Deze San Carlos-leerlingen leken geen idee te hebben van de hoeveelheid verweesde kinderen die de straten van de grote steden bevolken hier. Tijdens de lunch was de verontwaardiging dan ook groot bij de MYA’s, die zich zoveel onrecht niet kunnen voorstellen in een land.

 

 

 

 

 

 

 

 

 

De dag werd afgesloten met een potje basketbal op het overdekte sportveld van San Carlos. Werd de eerste wedstrijd ruimschoots gewonnen door een sterk MYA-team, de tweede pot werd nipt verloren, wat wil je ook bij een temperatuur van 35 graden Celsius. Niet ontevreden over het sportieve resultaat keerden we terug naar BP(toch nog zo’n 2 uur rijden met de BP bus).

 

Zo, en nu maken we ons op voor de boottrip terug naar Cebu, want we missen de kinderen ven Batang Pinangga wel heel erg na drie dagen Camotes!

In de loop van volgende week weer een verslag,

Ayo, Ayo,

Namens alle MYA’s en hun begeleiders,

Ruud Wierda

Bericht uit de Filippijnen

Hallo allemaal,

De MYA's en de begeleiders zitten inmiddels een week in de Filippijnen. De reis is goed verlopen en ze hebben het enorm naar hun zin!

Ruud Wierda heeft een bericht naat het Mendel College gestuurd en ook naar ons.

Daarom hier het (licht aangepaste) bericht van Ruud, zonder specifieke Mendel inhoud:

Bericht uit de Filippijnen

Hallo allemaal,

Het is 9 uur s’ avonds(donderdag 5 juli) en iedereen slaapt. Het is al vroeg donker hier(6 uur) maar het blijft heel warm. Morgenochtend staan we dan ook vroeg op, 5 uur!!, om de kinderen te wekken, te wassen, aankleden en ontbijten.

Dan is het nog redelijk koel, de kinderen gaan dan ook vroeg op pad om naar school te gaan.

Gisteren zijn we aangekomen bij het kindertehuis, zo’n anderhalf uur rijden van Cebu city waar we eerst ’s morgens nog wat bezienswaardigheden hebben bekeken. Batang Pinangga ligt aan de voet van een gebergte net buiten een klein dorpje, Triomfo geheten. Deze barangay bestaat uit slechts enkele schamele hutjes waar gezinnen de nacht in doorbrengen, overdag leeft iedereen op straat. Het is het armste gebied op het eiland Cebu.

De ontvangst op het kindertehuis is enerverend, de kinderen zijn al maanden bezig met onze komst en wisten bij aankomst onze namen al te noemen. Later bleek hoe, in de grote eetzaal hangt een verzameling grote fotoportretten van ons allemaal  waarmee dagelijks geoefend is op onze typisch Hollandse namen.

Na het eten werden we getrakteerd op een spetterend welkomstfeest, de kinderen hadden een dans voorbereid en stelden zich om beurten voor. Ook onze Youth ambassadors lieten zich niet onbetuigd met een onvervalste oerhollandse kabouter Plop dans.

Het terrein van het kindertehuis is zonder meer prachtig, er is veel speelruimte om de verschillende paviljoens en het ziet er allemaal erg verzorgd uit, een groot contrast met de rest van de gebouwde omgeving die er slecht en verwaarloosd uitziet. Dat geldt ook voor de hoofdstad van het eiland, Cebu city. Een echte cultuurschok.

Vandaag (donderdag 5 juli) zijn we naar de dorps basisschool geweest 200 meter verderop. Onze verschijning in het dorp is vooral door onze lichaamslengte een enorme bezienswaardigheid. Onze leerlingen hebben hun lessen over Nederland en de Nederlandse taal gegeven en zij waren verbaasd over zoveel respect en discipline. En dat in klassen van gemiddeld meer dan vijftig leerlingen! 

 

Vanmiddag stond een meeting met de staf van Batang Pinangga op het programma. De leerlingen hebben verteld over hun acties in Nederland voor Batang Pinangga en aan het eind van de bijeenkomst is het totale geldbedrag wat is ingezameld aan Butch en Ann verteld, ruim 20.000 euro. De blijdschap zo veel geld te ontvangen was groot en met tranen in hun ogen bedankten ze de Youth ambassadors met een persoonlijke hug.

Het is al veel geld, maar op de goede doelen dag in september willen we nog een flink bedrag inzamelen.

Het gaat hier allemaal erg goed met iedereen, de stemming zit er goed in!

Groetjes van Ruud, Jacqueline, Enrico, Annette, Geertjan, Karin en de MYA's

Benefiet concert in Patronaat Haarlem

26 mei 2013 staat het café van het Patronaat in Haarlem in het teken van Batang Pinangga!

Van 15.00 tot 21.00 uur zullen DJ's en bands een feestje bouwen waarvan de volledige opbrengst ten goede komt aan Batang Pinangga.

Het programma ziet er als volgt uit:

15.00 - DJ MissBehave

15:50 - Other side of the table

16:45 - Galloway Hill

17:35 - Gyo Kretz

18:25 - Rive

19:20 - Baptist (winnaar Rob Acda award 2013)

20:00 - Michael Blijleven (bekend van Slam!FM en Slam!TV)

Tussen de optredens door draait DJ Attick lekkere muziek om je vast op te warmen voor de volgende act.

Kaarten voor dit mooie programma kosten maar € 7,- en zijn hier te bestellen.

Komt allen en help de kinderen van Batang Pinangga aan een betere toekomst!

Mendel Youth Ambassadors in Haarlems Dagblad

Op 25 januari stond in het Haarlems Dagblad een artikel over de Mendel Youth Ambassadors.

Het gehele artikel is hier te lezen.

STOP KINDERMISBRUIK!

Bekijk alsjeblieft dit filmpje dat op ons YouTube kanaal staat. Als dit je raakt, help ons dan!

Maak uw donatie over naar:

3565.56.905 t.n.v. Stichting Batang Pinangga

(IBAN NL98 RABO 0356 5569 05)
Stichting Batang Pinangga, KvK nummer: 5525863
Algemeen Nut Beogende Instelling

Goede Doel Shop: Doneren door te shoppen!

Goededoelshop.nl steunt Batang Pinangga op een mooie manier: online shoppen bij bekende en gerenommeerde online winkels tegen dezelfde prijs en tegelijkertijd Batang Pinangga financieel steunen.

De Youth Ambassadors zijn van start!

De Mendel Youth Ambassadors zijn van start! Samen met Butch Carpintero en Ann Maguate, belast met de dagelijkse leiding van het kindertehuis in de Filippijnen, gaven zij het startschot voor een mooie reis!

Stichting Batang Pinangga geregistreerd ANBI

Stichting Batang Pinangga staat bij de belastingdienst officieel geregistreerd als ANBI (Algemeen Nut Beogende Instelling). Dit heeft grote voordelen voor bedrijven en particulieren die schenkingen doen aan de stichting.

Nieuwe website Stichting Batang Pinangga live!

De nieuwe website van Batang Pinangga is Live!

Michael Blijleven van SixthProject Multimedia heeft, in samenwerking met het bestuur van de Stichting Batang Pinangga, een mooie website opgeleverd!