Youth Ambassadors 2018

Voor de zesde keer op rij, organiseert Stichting Batang Pinangga ook in 2017 het Youth Ambassadors project. In dit project gaat een groep jongeren, onder begeleiding, naar het kindertehuis Batang Pinangga op de Filippijnen om daar de handen uit de mouwen steken en de dagelijkse verzorging van de kinderen op zich nemen. De jongeren zullen de vrijwilligers van Batang Pinangga helpen, ondersteunen en wellicht een welverdiende vrije dag geven.

De jongeren vanaf 16 jaar, betalen hun vliegticket en onkosten helemaal zelf! Het geld wat zij ophalen, komt op die manier volledig ten goede van de kinderen van Batang Pinangga!

Door het Youth Ambassadors project gaan de jongeren bewust nadenken over hun leven hier en het leven ergens aan de andere kant van de wereld. Zij zullen, vanuit hun rol als ambassadeurs ook hun leeftijdgenoten in Nederland bereiken, informeren en enthousiasmeren. De Youth Ambassadors zullen ervaren hoe het is om een steentje bij te dragen aan ontwikkelingssamenwerking en hoe het voelt om je belangeloos in te zetten voor kansarme kinderen, jongeren en leeftijdgenoten in de Filippijnen. De Youth Ambassadors zullen tevens hun vrienden, kennissen en klasgenootjes laten zien hoe gemakkelijk het eigenlijk is om je in te zetten voor de medemens en wat dit met hun als persoon doet.

 

 

WIJ ZIJN WEER OP ZOEK NAAR NIEUWE YOUTH AMBASSADORS!

Je kunt je opgeven door een motivatiebrief te sturen naar karin@batangpinangga.com. Graag willen wij het volgende van jou weten:

- Contactgegevens

- Wie ben jij (leeftijd, hobby's, studie, werk)?

- Hoe ben je bij dit Youth Ambassadors Project gekomen (via kennis, vrienden, internet)?

- Hoe denk jij een bijdrage te leveren aan de groep?

- Hoe denk jij geld in te zamelen?

- Wat kan jij betekenen voor de kinderen van Batang Pinangga?

- Wat neem je mee terug naar huis? (Wat denk je te leren van dit project?)

- Waarom ben jij een ambassadeur?

Zorg ervoor dat je je motivatiebrief stuurt voor 30 oktober. Hierna zullen wij met je in gesprek gaan om je beter te leren kennen en om te kijken of je geschikt bent als Youth Ambassador. De selectiegesprekken zullen gehouden worden op zondag 19 november, hiervoor nemen we contact met je op.

 

Kijk voor meer informatie over het YA-project 2018 in de brochure.

 

 

 

 

Wil jij de Youth Ambassadors steunen en helpen? Doneer dan online via iDeal of maak een bedrag over op rekening.

NL98RABO0356556905 t.n.v. Stichting Batang Pinangga.

 

Je kunt de Youth Ambassadors volgen via de nieuwsbrief, of op Facebook: https://www.facebook.com/BatangPinanggaYouthAmbassadors

Programma in Nederland

De maanden naar de reis toe zullen in teken staan van sponsoracties. De jongeren zullen verschillende acties organiseren om geld in te zamelen voor de kinderen van Batang Pinangga. Zij zullen dit jaar zelf zien hoe en waaraan dit geld besteed wordt.

De jongeren zijn echte ambassadors. Zij zullen ervoor zorgen dat er aandacht komt voor de slechte situatie van kinderen in de Filippijnen: Spread the language: “Stop Child Abuse” (voorlichtingscampagne AYAW)

Daarnaast zullen de Youth Ambassadors voorbereid worden op het avontuur in de Filippijnen. Wat kunnen zij verwachten? En nog belangrijker: Wat moet er in de koffer?

Programma in de Filippijnen

Tijdens de reis zullen de ambassadors de kans krijgen de kinderen te leren kennen; met de kinderen te spelen en te ervaren hoe zij zich nu voelen. Op het kindertehuis zullen de jongeren meehelpen in de dagelijkse verzorging van de kinderen. Zij gaan de kinderen naar bed brengen, wakker maken, klaar maken voor school, naar school brengen, ontbijt bereiden, lunch maken, huiswerkbegeleiding geven, muziek/sport/Engels les geven, etc.

Daarnaast bezoeken de jongeren een krottenwijk gelegen aan een vuilnisbelt, waar de meeste van onze kinderen vandaan komen. Een groot deel van de Filipijnse bevolking leeft/werkt op een vuilnisbelt; het afval is immers gratis. Op de vuilnisbelt krijgen de jongeren een rondleiding en zullen zij ervaren hoe het is om in armoede te leven. Ook hier op de vuilnisbelt gaan de jongeren de handen uit de mouwen steken en een activiteit organiseren met de kinderen in de krottenwijk. Daarnaast zullen de Youth Ambassadors een dag organiseren waar straatkinderen in het zonnetje gezet en verwend worden. Ook zullen de jongeren een kijkje nemen op een Filipijnse basisschool, en een lesje Engels of Nederlands verzorgen. Vervolgens gaan de Ambassadors een dagje mee studeren op een middelbare school, om het onderwijssysteem in de Filippijnen te ervaren.

De reis zal voor de Ambassadors een uitdaging zijn. De cultuurshock zal groot zijn. Zij zullen dingen zien die hun zal verbazen of waar zij verdrietig van worden. De jongeren zullen dingen zien waar ze om moeten lachen en zij zullen mensen ontmoeten die de rest van hun leven in de harten mee gedragen zullen worden. De harten van de jongeren zullen gestolen worden door de kinderen en zij zullen voor altijd opgenomen zijn in de liefdevolle familie van Batang Pinangga.

Youth Ambassadors 2013 t/m 2017

Inmiddels is Stichting Batang Pinangga al 5 jaar op rij, met in totaal 50 Youth Ambassadors naar het kindertehuis Batang Pinangga gegaan. Het project was alle vijf de jaren een ongelooflijk succes.

De groepen hebben voor de reis hard gewerkt, met als doel zo veel mogelijk geld op te halen en reclame te maken voor het kindertehuis. Elke paar weken kwamen de jongeren bijeen om de reis voor te bereiden en de mede-Youth Ambassadors beter te leren kennen. Daarnaast stonden deze bijeenkomsten in het teken van acties bedenken, organiseren en bespreken. Zo hebben de jongeren verschillende sponsoracties op touw gezet. Er was een bloembollenactie op het Mendelcollege waarbij, met de hulp van de brugklassers, op Goede Vrijdag duizenden bloembollen zijn verkocht. Op Koninginnedag hebben de Youth Ambassadors spullen verkocht en pannenkoeken gebakken. Ook was er door de groep een benefietconcert georganiseerd, waarbij bandjes uit Haarlem en omstreken in een uitverkocht Patronaatcafé gespeeld hebben. Daarnaast was er een benefietwedstrijd bij voetbalclub EDO, een wandeltocht en een bingoavond in café de Vijfhoek. Ten slotte hebben de jongeren ook nog geld opgehaald door collectes bij kerken, een feest en een dansvoorstelling en hebben veel vrienden en familieleden van de groep het project gesponsord. Al met al hebben deze sponsoractiviteiten rond de € 20.000 opgeleverd, uiteraard geheel voor Batang Pinangga.

Met dit resultaat zijn de Youth Ambassadors in de zomer vertrokken naar Batang Pinangga. De jongeren zijn vol enthousiasme naar de Filippijnen afgereisd en vol enthousiasme weer teruggekomen met een ervaring die zij nooit zullen vergeten.

De reisverslagen van de reis in 2014 zijn hieronder te lezen.

Ervaringen Youth Ambassadors

Welkomstfeest

“De aankomst op BP! We reden vanuit Cebu City met de bus richting BP. Onderweg keken we onze ogen uit en na 2 uurtjes zagen we het eerst bordje met Batang Pinangga! Toen ontstonden de zenuwen een beetje, eindelijk was het zover! Eenmaal aangekomen op BP voelde het als een warm bad. De kinderen kwamen nieuwsgierig kijken en wij waren vooral onder de indruk. De bekende Nederlanders (Richard, Karin, Geert, Talia, Adaja en Rick) werden heel enthousiast begroet. De nog onbekende Nederlanders kregen ook al snel een knuffel en hadden binnen no time al een kind om de nek. Daarna gingen we onze kamers bekijken en iedereen had een welkomstekening gekregen. Daarna was het al snel tijd om met de rest van de kinderen kennis te maken en daarna lekker te eten! Hoe raar het is om na één dag met kinderen van de andere kant van de wereld al een mini vriendschap op te bouwen. Het is raar maar het geeft een geweldig gevoel.

‘s Avonds was het tijd voor de welcome party! De kinderen hadden allemaal stukjes voorbereid en dat was heel schattig allemaal. De traditie is om een dans uit te voeren als je ergens op bezoek bent. De kinderen van BP hadden hele mooie dansen uitgevoerd en toen was het onze beurt met chichiwah. Een dansje van niks, maar het was geweldig! Daarna was er disco! We kenden de namen van de kinderen nog niet maar we hebben wel lekker met iedereen staan dansen (ook al was het bloedheet!). Dat was de eerste dag op BP, op naar de volgende 20 dagen!”

- Anouk

Taken

“Half vijf gaat de wekker, wij springen ons bed uit en zijn klaar wakker om onze taken te vervullen. De eerste vijf dagen was ik huismoeder. Kinderen wekken, douchen en aankleden. Ook breng je als huismoeder de kinderen af en toe naar school. Ik vond het leuk dat ik aan het begin van de drie weken huismoeder was, omdat je dan veel contact met de kinderen hebt en je ze daardoor beter leert kennen.

De tweede taak was werken op de boerderij. De eerste groep moest 30 kuilen graven, zodat de tweede en de derde groep fruitboompjes kon gaan planten. Wel een tip: vergeet niet om je muggenspray op te doen! De derde taak was helpen in de keuken. Patat maken van camottes (zoete paarse aardappel), groenten en mango's snijden, avocado's pellen en een hoop gezelligheid. Want wat heb ik gelachen in de keuken! En de mango's in Nederland zijn niet te tippen aan de mango's van de Filippijnen. Ik vond het heel fijn om de vrijwilligers van Batang Pinangga een handje te helpen.”

- Floor

Peso Festival

“Het festival werd gehouden omdat de kinderen niet zo veel hebben en daarom kregen ze allemaal 5 kaartjes die 1 peso voorstelden en waarmee ze vijf spulletjes konden uitzoeken.

Het festival vond plaats op een basisschool waar veel arme kinderen op zitten. We hebben eigenlijk alleen nog maar naar het zuiden van Cebu gereden, maar deze keer reden we naar het noorden. De weg was een stuk rustiger en we gingen een berg op. De hele stukken die we moeten rijden in de bus vind ik niet erg. Het is namelijk altijd erg gezellig in de bus.

Toen we aankwamen stond er een tafel met allemaal lekkere dingen voor ons klaar. Kokosnoot met kokossap en cakejes en nog meer. Zelf was er die morgen ook lunch voor ons gemaakt. Rijst met mango, sperziebonen en vis. Na de lunch moesten wij op het podium gaan zitten en hielden Butch en Geertjan een praatje. We gingen ons ook even voorstellen. Wat je naam was, je leeftijd én je favoriete kleur. We kregen ook nog optredens van de kinderen. Het zag er heel leuk uit!

Daarna gingen we de tafels buiten klaarzetten. We hadden een tafel gevuld met schoolspullen en een tafel met kammetjes en tandpasta en shampoo. In Nederland hadden we allemaal hamsters van de Albert Heijn verzameld en dus hadden we ook een Hollandse tafel gemaakt. Met hamsters, en beesies en nog wat andere oranje spulletjes. Onderweg naar de school hadden we twee tonnen met ijs opgehaald en ik zat bij het ijsscheppen. Het ijsscheppen was erg lastig want we hadden een normale lepel en die was binnen no time vies, glad en glibberig. Op een gegeven moment wilde er zoveel kinderen ijs dat we maar gingen afwisselen.

Het was echt een super leuke dag. Alle kinderen waren aan het einde van de dag super tevreden met hun ´inkoop´ en zaten helemaal te stralen. Het leek net of we beroemdheden waren, want iedereen wilde met ons op de foto. Al met al een super geslaagde dag! Om te zien dat die kinderen een lach op hun gezicht hadden deed ons allemaal goed en hadden we aan het einde allemaal een voldaan gevoel.”

- Merel

Bezoek aan San Carlos University

“Op maandag 7 juli zijn we naar de universiteit geweest. Ik had er best wel zin in, ik was benieuwd naar de mensen, hoe de school eruit zag en wat we elkaar konden leren.

We kwamen aan en werden welkom geheten door Paksi, een aardige leraar die godsdienst geeft. Hij begeleidde ons naar de lerarenkamer waar we wat konden eten en even konden bijkomen van de warmte. Vervolgens werd iedereen ingedeeld bij een les, ik ging naar natuurkunde, maar je kon ook naar Engels of godsdienst. Op deze universiteit zitten voornamelijk de welvarendere Filipijnen, dus in en rond het gebouw wordt Engels gesproken. Wat mij opviel tijdens de les was dat het eigenlijk ontzettend leek op een les op een Nederlandse school, leerlingen luisterden soms niet, praatten door de leraar heen en liepen rond met de duurste mobieltjes. Ik had dit van tevoren echt niet verwacht, dit was dus wel even wennen.

Tijdens de les werd er in groepjes gewerkt, zo moesten ze een nieuwe formule zien te ontdekken door een paar vragen op te lossen. Ondertussen heb ik even in het boek gekeken en het viel mij nogmaals op dat het eigenlijk heel veel overeenkomsten heeft met Nederland.

Na afloop van de lessen kregen we een rondleiding door de school. Iedereen kreeg een ‘partner’ aangewezen die wat zou vertellen. Mijn partner was heel aardig, we hebben gekletst over van alles en nog wat, en ondertussen ook wat gepraat over wat zij nou daadwerkelijk vond van straatkinderen. Zij was er vrij open over, en volgens mij meerdere leerlingen, dat zij van hun ouders leren om er niets mee te doen. Vooral geen geld geven. Op zich kan ik dit begrijpen, veel geld wordt ook niet op een goede manier gebruikt, maar er zijn ook zoveel goede projecten, zoals Batang Pinangga!

Na afloop van de rondleiding zijn we naar een lokaal gegaan en heeft Geertjan iets verteld over wat wij nou daadwerkelijk aan het doen waren en wat Batang Pinangga precies is. Hij vroeg ook of het hen leuk leek om naar Batang Pinangga toe te komen en te zien hoe het daar nou aan toe ging. Bijna iedereen was meteen enthousiast, heel leuk om te zien.

De eerstvolgende zondag zouden de studenten komen. We wisten dat niet iedereen toestemming had gekregen van de ouders, dus het was afwachten wie er alsnog zouden komen. Nadat ze waren aangekomen heeft Butch wat verteld over wat er gedaan wordt op Batang Pinangga en hoe dat allemaal tot stand is gekomen, de studenten kregen één vraag mee, die ze aan het einde van de dag konden beantwoorden: ‘wat denk jij dat je voor iemand in armoede kan betekenen?’.

In Nederland hadden we al bedacht om een soort zeskamp te organiseren met allemaal Nederlandse spelletjes. Het kwam nu goed uit, want zo konden ze meedoen. We hadden van tevoren groepjes gemaakt, waarbij elk groepje een student als ‘coach’ had. Dit was erg leuk, zo was er veel interactie en konden ze de kinderen ook een beetje leren kennen. 

Na afloop van de spelletjes zijn we bij elkaar gaan zitten en hebben we ze gevraagd wat ze van de hele dag gevonden hadden. Ook vroegen we hen wat het antwoord op de eerder gestelde vraag was. Ze waren er allemaal van overtuigd dat Batang Pinangga hele goede dingen deed. Ook hadden ze allemaal wel een idee wat ze konden gaan doen voor Batang Pinangga of voor iemand anders.

Al met al was het een zeer geslaagde dag. We wilden de studenten laten zien hoe het ook kan en dat is zeer goed gelukt. Op dit moment hebben ze al enkele sponsoracties gedaan, super goed! We hebben er een paar nieuwe Youth Ambassadors bij!”

- Sophie

Bezoek aan de vuilnisbelt

“De dag dat we naar de vuilnisbelt gaan belooft een heftige dag te worden. In de bus er heen wordt er flink gespeculeerd hoe het zal zijn. Onze neus wijst ons erop dat we in de buurt komen. We zijn al gewaarschuwd voor de stank, maar het kan misschien nog wel eens mee vallen vanwege de heftige regenval van vannacht.

Aangekomen op de vuilnisbelt valt de stank alles behalve mee. De ene meter stinkt nog meer dan de vorige. Zo ver je kan kijken zie je afval, bergen met afval. Een deel van het afval is al gesorteerd, een deel is net aangekomen en ander afval lijkt er al een tijd te liggen. We trekken regenlaarzen aan en stappen uit de bus.

Allereerst vertelt een gids ons in een kantoortje kort iets over de vuilnisbelt. Hij vertelt hoe snel de hoeveelheid afval is toegenomen deze jaren en hoe ze oplossingen hiervoor zoeken. 

Wanneer we weer buiten staan zien we onder een afdak wel 50 kinderen staan, klaar om onze meegebrachte spullen te ontvangen. De kinderen zien er slecht uit, ze hebben oude versleten kleren aan en vaak geen schoenen. Toch lachen de kinderen. De kinderen worden netjes in rijtjes gezet en kijken je met grote ogen aan. We delen koekjes, appels, schriftjes en krijtjes uit. Het is zo mooi om te zien hoe gelukkig je deze kinderen kan maken met zo iets simpels.

We lopen een stuk over de vuilnisbelt en zien een nieuwe vrachtauto vol vuilnis aankomen. Iedereen schiet er op af want misschien zit er wel iets bruikbaars bij. De omstandigheden zijn alles behalve veilig. We lopen een woonwijkje door en bekijken de zelfgemaakte hutjes. Wat ik hier zie kan ik niet bevatten, zo weinig kwaliteit van leven. Toch zie ik blije mensen, ze lachen, zingen, dansen en lijken tevreden. Voor elke high five die je uitdeelt krijg je een grote glimlach terug. Dit leven is hun verleden, hun heden en hun toekomst. Dit is waarvoor ze leven en hier halen ze hun geluk uit. Ze kennen geluk op een heel ander niveau. Ze zijn bijvoorbeeld zo blij met een simpele appel terwijl wij daar amper voor op zullen kijken. Ik heb er zo veel respect voor dat ze nog zo gelukkig kunnen zijn terwijl ze letterlijk tussen de dode ratten en het afval leven. 

Het terugkijken van de foto´s raakt me altijd. Ik voel me machteloos en verdrietig maar ook kijk ik tevreden terug naar deze dag. De mensen daar leven in onze ogen een verschrikkelijk leven, maar toch zijn zij gelukkig. Ze geven ondanks alles echt zin aan hun leven, ze beleven plezier aan kleine dingen. Hier kunnen wij nog echt wat van leren.

Deze dag heeft mijn kijk op de wereld ontzettend veranderd.”

- Fieke

Batang Kalye

“De dag nadat we naar de vuilnisbelt waren geweest, was Batang Kalye. Deze dag stond in het teken van de straatkinderen van Danao.

In Danao is een groot aantal kinderen dat op straat leeft. De 26 kinderen die het het meest nodig hadden om een dagje verwend te worden op Batang Pinangga mochten dit jaar naar Batang Kalye komen. Het doel hiervan is, naast de kinderen een dag goed te verzorgen, deze kinderen het gevoel te geven dat ze er mogen zijn en dat er om ze gegeven wordt. 

’s Ochtends hebben een aantal van de Youth Ambassadors de kinderen opgehaald met de Batang Pinangga bus. Toen de kids aankwamen, viel mij gelijk op hoe blij ze waren om op Batang Pinangga te zijn! De brede lach op alle gezichtjes was heel bijzonder en dit was een heel goed begin van de dag! 

We hadden een soort parcourtje opgezet, waarbij de kids langs verschillende ‘stops’ gingen. We namen allemaal twee kindjes onder onze hoede, waarmee we het hele rondje doorliepen. Het was heel bijzonder om op deze manier met de kids bezig te zijn. Sommigen waren gelijk heel open en gezellig, anderen waren eerst heel introvert. Eerst werd hun haar geknipt (de meeste jongens gingen bijna kaal, veel kinderen hebben luizen), waarna we ze gingen douchen. Het viel mij op hoe de kinderen ons vertrouwden, zo snel nadat we ze opgehaald hadden. Na het douchen kregen ze nieuwe kleren aan en gingen we met ze naar de Nipahut om wondjes te checken en te verzorgen. Aan het eind van het rondje kwamen we weer terug in de activity hall, waar we film met ze keken. 

De kids hebben nog in de speeltuin gespeeld, waar ze heel erg blij van werden (heel aandoenlijk en leuk om met ze te spelen!). Aan het eind van de dag moesten we de kinderen helaas weer terugbrengen naar Danao. Hoewel we met z’n allen een dag hadden gehad die niet alleen voor de kinderen, maar ook voor ons onvergetelijk was, was het erg moeilijk om te weer weg te brengen. Het was heftig om je te realiseren dat er heel veel kinderen zijn die we (nog) niet kunnen helpen. Tegelijkertijd realiseer je je ook hoeveel je voor deze kinderen WEL kunt betekenen en dat gevoel is onbeschrijflijk. Het afscheid was best emotioneel, je bouwt in korte tijd toch best een band op met de kinderen en het deed veel met ons om te zien hoe ze ons vertrouwden en hoe verdrietig sommigen waren om weer afscheid te moeten nemen.

Batang Kalye is zonder twijfel één van de grote hoogtepunten van deze reis geweest!”

- Mirjam