Verhaal van Butch en voorbereidingsweekend met de YA

Batang Pinangga’s Ghost Story

This is a story that children love to tell and hear again and again. It gives them goose bumps for the mystery it holds.

One early dawn, around 3a.m., Nanay Era was awake to check on the kids and also to go to the bathroom. She saw Ruel, our maintenance guy, with his typical hat and in his garden clothes, and said to herself, “it is too early for him in the garden, it is still dark”. In the morning Nanay Era asked Ruel about it, but Ruel said, “I did not go to the garden, why should I be there it was still dark”. Nanay Era was very sure he saw him. Other staff had similar experience, even in day time. Benot said his father was calling for him, but when he approached he could not find him.

The children who heard the story were talking about it among themselves with keen interest. They said that if it was not Kuya Ruel, it was his copy. They told me that they also noticed something. On the swing they saw Emmie, another child, alone but was talking and laughing. They also saw that the swing beside her was also moving to and fro. I said that it is possible that she was holding the swing, but the children insisted that Emmie was really talking to “it”, for she was looking sideways. More to that, they swore that the swing just moved by itself even no one was riding it.

They said, “We are being copied”.

Adjacent to the children’s house is the guest house. In the middle of the night, when everyone was asleep, one can hear that at the guest house a TV was on (but there was no TV there), there was someone cleaning and moving things, doing laundry, a child was running, another child, crying. They children said yes they heard.

So on the days that followed the children were not sure who are they playing with, the real one or the copy. When they saw any of us walking around they had to guess if we were real.

Play allows children not to be scared. This game is called “slippers’ game”, a version similar to hide and seek.

I explained to them about Emmie. She is special and often talks to herself, that is her way. And about the “other family” living next door, it is alright, because they do not bother us at all, and only there when we are asleep, and it is nice we have rescued another family.

Still the kids are scared; they do not walk alone in the dark.

It remains a mystery who Nanay Era saw that early morning. I like to think that if it is indeed a copy, like what our children say, we like the idea, of us being copied, and then we can do more than what two hands can do. But it is just too funny to think about.”

-Butch

The mystery guy Ruel. If he is copied, he said it is good so that someone makes the children and compound safe at night.

 

Over een ruime week gaan de Youth Ambassadors eindelijk naar Batang Pinangga! De afgelopen weken is er nog hard gewerkt en zijn de laatste voorbereidingen getroffen voor de reis. Zo hebben de ambassadeurs afgelopen bijeenkomst de lessen voor de scholen uitgewerkt, de spellen voor de kinderen besproken en zijn de acts voor de welkomstavond geoefend. Ook was er een aantal weken geleden een teambuildingsweekend, om elkaar nóg beter te leren kennen voor de reis:

“Op 17 Juni gingen we met de gehele groep het zeer memorabele Batang Pinangga weekend in. Vanaf het Mendelcollege fietsten we naar Overveen om met z'n allen naar Zandvoort aan zee te fietsen naar het appartement van de moeder van Adaia. Vervolgens na een korte bespreking gingen we lekker naar het strand om elkaar feedback te vragen. Wat is er leuk aan de groep? En wat kan beter? En natuurlijk leerden we elkaar nog beter kennen dan voorheen. Na de bespreking gingen we lekker zwemmen, volleyballen, beach tenissen enz. Waarna we in de avond lekker wat patat gingen eten. Na terugkomst in het appartement deden we nog een paar fanatieke potten '30 seconds' en weerwolven voordat de meesten lekker gingen slapen. De rest ging nog even kaarten. De volgende morgen na een lekker ontbijtje gingen we nog lekker in het zonnetje bijeenkomen voor een leuk spel. Iedereen kreeg een vel papier op zijn rug waar de anderen een complimentje mochten opschrijven, waarna iedereen zijn complimenten mocht voorlezen. Verder stelden we onze wijze '10 geboden' op waar we ons aan zouden houden voor als we in de Filippijnen zijn. Na de mooie laatste bijeenkomst van het weekend stapten we weer op de fiets om weer terug naar huis te gaan. Was zeker een lekker weekendje!”

- Bram

Ayo, ayo!

 

De Youth Ambassadors stellen zich voor:

Hoi allemaal! Mijn naam is Bram Middel en ik ben 18 jaar. Op dit moment zit ik in 5 VWO op het Mendelcollege in Haarlem na mijn HAVO te hebben afgemaakt. Verder zit ik op Hockey bij HC Haarlem en pas ik veel op.

Sinds de 2e klas hoorde ik al op school over Batang Pingangga. En nadat voorafgaande Youth Ambassadors mij vertelden over hun ervaringen in het kindertehuis, wist ik dat het echt iets voor mij was en besloot ik de knoop door te hakken en me in te schrijven. En nu is het al bijna zover. Nog een paar dagen en we zijn onderweg met onze top groep! In de voorafgaande maanden hebben we vele sponsoracties gedaan en nu al een prachtig bedrag opgehaald. Iedereen doet ook keihard zijn best wat me alleen maar nog meer motiveert om deze kinderen de zorg en liefde te geven die ze verdienen. Ik kan niet wachten!

Hoi, ik ben Veronne Kettmann, 16 jaar, en zit in 4 vwo op het Mendelcollege. Mijn hobby is gitaarspelen en hoop dit op de Filipijnen ook te doen!

Aan het begin van het jaar kreeg ik een mail waarin stond dat Batang Pinangga jongeren zocht voor het YA-Project en ik was gelijk enthousiast. Van het een kwam het ander en al gauw waren we met de groep druk bezig met acties verzinnen en uitvoeren! Elk kind heeft recht op eten, onderwijs en een dak boven het hoofd en door hier aan mee te doen kan ik helpen dit kinderen te geven. Nog even en we gaan met de hele leuke, gezellige groep naar de Filipijnen. Ik ben heel trots op wat we met z'n alle al bereikt hebben en heb er super veel zin in!

Reageer op dit bericht